Author: Wendy

Er is zoveel te vertellen over wat anderen meemaken en wat ik doe. Wat wij sámen doen. In “de Wensschuur”. Tijdens de sessies voor bewustworden via reading, meditatie, gesprekken, healing en opstellingen. Om maar eens iets te noemen. Aan de hand van wat ik mee mag beleven in de schuur, deel ik tweewekelijks graag de kleine wonderen via dit blog. De situaties die ik omschrijf zijn gebaseerd op de sessies die hebben plaatsgevonden.

BLOG 3


BLOG 2
Een hoofd vol gedachten
Ken je dat? Je hoofd is zo vol gedachten en zaken waar je aan moet denken, dat je alleen nog maar in staat bent alles even aan te tippen en niets echt bewust en goed kan doen. Het lijkt een soort stress-toestand van de hersenen. Je raakt zelfs vergeetachtig en hebt moeite je te concentreren. En hoewel je het voor je gevoel razend druk hebt, doe je niks. Heel vervelend, want juist nu wil je goed presteren en je hoofd leegmaken door de zaken weg te werken, af te handelen. Het geeft zo’n stress dat je misschien wel bezorgd om jezelf wordt.

Signalen
Bezorgd mag je zijn. Want beetje bij beetje heb jij je hoofd steeds voller gestopt. Signalen van “vol” heb je genegeerd en je bent maar doorgegaan. Alle signalen genegeerd, ook lichamelijke ongemakken en serieuze lichamelijke klachten. Natuurlijk zijn er situaties die je aan moet gaan, door moet maken. Maar de manier waarop, dat maakt wel degelijk uit. En ben je ook werkelijk voor alles verantwoordelijk, of denk je dat alleen? En waarom denk je dat? Zijn anderen niet in staat het net zo goed af te handelen als jij zou doen? Over dat onderwerp is ook een blog te schrijven! Het is te veel om daar nu op in te gaan. Dit blog gaat over dat volle hoofd dat je leeg wilt hebben:

Van vol naar leeg
Ten eerste mag je eerlijk zijn tegenover jezelf. Geen smoesjes, je gaat jezelf niets wijsmaken. Met een kookwekker op 5 of 10 minuten mag je in een stil hoekje de tijd voor jezelf nemen. De tijd voor dat volle hoofd. De tijd voor jezelf. Gun jezelf deze tijd. Belangrijk is om de zaken in je hoofd terug te brengen naar de basis. Zonder al die opgebouwde emoties en verwikkelingen. Waar gaat het écht over? Wat is de kern? Gooi alle ballast eraf. Dat ruimt al op!
De volgende vraag is wat jouw verantwoordelijkheid is en wat eigenlijk bij een ander ligt. Leg de zaak terug bij de eigenaar. Verder mag je je bedenken dat het vaak geen ramp is als het niet loopt zoals je dacht. Heb vertrouwen dat je een andere weg vindt dat naar hetzelfde punt leidt. En een praktische aanpak: neem een pauze van de social media. Of vindt een voor jou rustigere manier van ermee omgaan. Onbedoeld geeft je mobiel je de mogelijkheid om je enorm druk te voelen! Wat een ruimte zal het geven als je bijvoorbeeld met jezelf afspreekt op twee momenten van de dag een kwartiertje je berichten te checken en er eventueel op te reageren.

Comfortabel
Ga je niet te comfortabel voelen bij een vol hoofd, bij een te hoge vorm van stress. Die stress maakt geen deel van jouw Zijn uit. Het verrijkt je niet, het put je uit. Maak de keuze je stresslevel in de gaten te houden en ballast weg te werken als je het “gezonde” stressniveau hebt overschreden. Af en toe even zitten met de kookwekker, jezelf die tijd gunnen, dat doet wonderen. Een leeg hoofd maken. En lukt het niet meteen, maak je daar dan niet druk over. Er is altijd een volgende keer.

 

 

Er is zoveel te vertellen over wat anderen meemaken en wat ik doe. Wat wij sámen doen. In “de Wensschuur”. Tijdens de sessies voor bewustworden via reading, meditatie, gesprekken, healing en opstellingen. Om maar eens iets te noemen.
Aan de hand van wat ik mee mag beleven in de schuur, deel ik tweewekelijks graag de kleine wonderen via dit blog. De situaties die ik omschrijf zijn gebaseerd op de sessies die hebben plaatsgevonden.

BLOG 3

 

BLOG 2

Een hoofd vol gedachten
Ken je dat? Je hoofd is zo vol gedachten en zaken waar je aan moet denken, dat je alleen nog maar in staat bent alles even aan te tippen en niets echt bewust en goed kan doen. Het lijkt een soort stress-toestand van de hersenen. Je raakt zelfs vergeetachtig en hebt moeite je te concentreren. En hoewel je het voor je gevoel razend druk hebt, doe je niks. Heel vervelend, want juist nu wil je goed presteren en je hoofd leegmaken door de zaken weg te werken, af te handelen. Het geeft zo’n stress dat je misschien wel bezorgd om jezelf wordt.

Signalen
Bezorgd mag je zijn. Want beetje bij beetje heb jij je hoofd steeds voller gestopt. Signalen van “vol” heb je genegeerd en je bent maar doorgegaan. Alle signalen genegeerd, ook lichamelijke ongemakken en serieuze lichamelijke klachten. Natuurlijk zijn er situaties die je aan moet gaan, door moet maken. Maar de manier waarop, dat maakt wel degelijk uit. En ben je ook werkelijk voor alles verantwoordelijk, of denk je dat alleen? En waarom denk je dat? Zijn anderen niet in staat het net zo goed af te handelen als jij zou doen? Over dat onderwerp is ook een blog te schrijven! Het is te veel om daar nu op in te gaan. Dit blog gaat over dat volle hoofd dat je leeg wilt hebben:

Van vol naar leeg
Ten eerste mag je eerlijk zijn tegenover jezelf. Geen smoesjes, je gaat jezelf niets wijsmaken. Met een kookwekker op 5 of 10 minuten mag je in een stil hoekje de tijd voor jezelf nemen. De tijd voor dat volle hoofd. De tijd voor jezelf. Gun jezelf deze tijd. Belangrijk is om de zaken in je hoofd terug te brengen naar de basis. Zonder al die opgebouwde emoties en verwikkelingen. Waar gaat het écht over? Wat is de kern? Gooi alle ballast eraf. Dat ruimt al op!
De volgende vraag is wat jouw verantwoordelijkheid is en wat eigenlijk bij een ander ligt. Leg de zaak terug bij de eigenaar. Verder mag je je bedenken dat het vaak geen ramp is als het niet loopt zoals je dacht. Heb vertrouwen dat je een andere weg vindt dat naar hetzelfde punt leidt. En een praktische aanpak: neem een pauze van de social media. Of vindt een voor jou rustigere manier van ermee omgaan. Onbedoeld geeft je mobiel je de mogelijkheid om je enorm druk te voelen! Wat een ruimte zal het geven als je bijvoorbeeld met jezelf afspreekt op twee momenten van de dag een kwartiertje je berichten te checken en er eventueel op te reageren.

Comfortabel
Ga je niet te comfortabel voelen bij een vol hoofd, bij een te hoge vorm van stress. Die stress maakt geen deel van jouw Zijn uit. Het verrijkt je niet, het put je uit. Maak de keuze je stresslevel in de gaten te houden en ballast weg te werken als je het “gezonde” stressniveau hebt overschreden. Af en toe even zitten met de kookwekker, jezelf die tijd gunnen, dat doet wonderen. Een leeg hoofd maken. En lukt het niet meteen, maak je daar dan niet druk over. Er is altijd een volgende keer.

 

BLOG 1
Verandering begint bij jezelf
Met de zin die ik mensen vaak hoor zeggen: “Ik ben gewoon zo. Ik kan er niets aan doen”, ben ik het niet eens. Natuurlijk zijn er karaktereigenschappen. Maar door een dergelijke uitspraak weiger je bij voorbaat te veranderen. Dat is wel makkelijk: je hoeft niet aan jezelf te werken. Jij hoeft niet te veranderen. Dat verwacht je wel van de ander? Groeien, zo kan je het ook noemen. Zonde om dat aan de ander over te laten.

De cirkel doorbreken
Juist een vicieuze cirkel doorbreken geeft verandering. Al is het met kleine voorzichtige stappen. Een duidelijk voorbeeld is het rollenpatroon tussen ouder en kind. Regelmatig komt het tijdens een sessie voor dat het volwassen kind zich weer klein voelt als het contact heeft met de ouder, via telefoon of op visite. Je schiet in je patroon van vroeger. Zo ook de ouder. Het is ook niet zo gek dat iets wat sinds kinds af aan zo is gegroeid in stand blijft. Alleen het gevoel dat het je geeft, hoeft niet altijd even fijn te zijn. Je kan er behoorlijk last van hebben en het zelfs betrekken op je (toekomstige) partner. Bij een dominante ouder kan de rol bijvoorbeeld heel naar voelen. Gevoelens van je niets waard voelen, niet gezien worden en nooit iets goed kunnen doen komen naar boven terwijl je volwassen bent, misschien inmiddels wel zelf een ouder bent geworden. Soms is het moeilijk dergelijke gevoelens hardop te zeggen. Want zij bedoelden het toch goed? Zij hebben toch goed voor je gezorgd?

Geen goed of fout
Je hoeft niemand iets te verwijten, wat schuld betreft, wat goed is of fout. Het is zoals het is. Jij hebt er last van, en jij kan er iets mee doen. Verandering van iets waar jij last van hebt, kun je niet van de ander verwachten: ergens zal die cirkel doorbroken moeten worden. Laat jij het zijn. Ga niet wachten tot een ander een eerste stap zet. Dit is frustrerend en de kans is aanwezig dat je altijd blijft wachten op de ander.
Als jij de stap zet van kind naar volwassene, is het voor de ouder niet mogelijk in de rol van ouder te blijven. Dat is het mooie.
Alleen een verandering van je gedrag en reactie op een situatie zal voor de ander nieuw zijn. Als een confrontatie met zichzelf: het patroon wordt niet meer gevolgd. Paniek! Hoe te reageren!? Geef de ander daarom de tijd om zich aan te passen, om te wennen aan de nieuwe rol. De tijd om ook uit de vicieuze cirkel te stappen.

Proces
Belangrijk is dat je beseft dat dit een proces is. Een proces dat bij jou begint. Voordat je tot de uitvoering over gaat, zul je eerst flink met jezelf aan de slag moeten om uit te zoeken waar dit patroon eigenlijk uit bestaat. Het gevoel dat er al jaren is, misschien wel onbewust, zul je in z’n geheel moeten kunnen zien.
En dat is zo mooi aan bewustwording: situaties of personen kunnen je een “niet leuk” gevoel geven, zonder dat je je ervan bewust bent. Die eye-opener, niet alleen in jouw denken, maar in jouw beleven, in jouw voelen, dat is zo mooi!

 

Er is zoveel te vertellen over wat anderen meemaken en wat ik doe. Wat wij sámen doen. In “de Wensschuur”. Tijdens de sessies voor bewustworden via reading, meditatie, gesprekken, healing en opstellingen. Om maar eens iets te noemen. Aan de hand van wat ik mee mag beleven in de schuur, deel ik tweewekelijks graag de kleine wonderen via dit blog. De situaties die ik omschrijf zijn gebaseerd op de sessies die hebben plaatsgevonden.

BLOG 3

 

 

BLOG 2
Een hoofd vol gedachten
Ken je dat? Je hoofd is zo vol gedachten en zaken waar je aan moet denken, dat je alleen nog maar in staat bent alles even aan te tippen en niets echt bewust en goed kan doen. Het lijkt een soort stress-toestand van de hersenen. Je raakt zelfs vergeetachtig en hebt moeite je te concentreren. En hoewel je het voor je gevoel razend druk hebt, doe je niks. Heel vervelend, want juist nu wil je goed presteren en je hoofd leegmaken door de zaken weg te werken, af te handelen. Het geeft zo’n stress dat je misschien wel bezorgd om jezelf wordt.

Signalen
Bezorgd mag je zijn. Want beetje bij beetje heb jij je hoofd steeds voller gestopt. Signalen van “vol” heb je genegeerd en je bent maar doorgegaan. Alle signalen genegeerd, ook lichamelijke ongemakken en serieuze lichamelijke klachten. Natuurlijk zijn er situaties die je aan moet gaan, door moet maken. Maar de manier waarop, dat maakt wel degelijk uit. En ben je ook werkelijk voor alles verantwoordelijk, of denk je dat alleen? En waarom denk je dat? Zijn anderen niet in staat het net zo goed af te handelen als jij zou doen? Over dat onderwerp is ook een blog te schrijven! Het is te veel om daar nu op in te gaan. Dit blog gaat over dat volle hoofd dat je leeg wilt hebben:

Van vol naar leeg
Ten eerste mag je eerlijk zijn tegenover jezelf. Geen smoesjes, je gaat jezelf niets wijsmaken. Met een kookwekker op 5 of 10 minuten mag je in een stil hoekje de tijd voor jezelf nemen. De tijd voor dat volle hoofd. De tijd voor jezelf. Gun jezelf deze tijd. Belangrijk is om de zaken in je hoofd terug te brengen naar de basis. Zonder al die opgebouwde emoties en verwikkelingen. Waar gaat het écht over? Wat is de kern? Gooi alle ballast eraf. Dat ruimt al op!
De volgende vraag is wat jouw verantwoordelijkheid is en wat eigenlijk bij een ander ligt. Leg de zaak terug bij de eigenaar. Verder mag je je bedenken dat het vaak geen ramp is als het niet loopt zoals je dacht. Heb vertrouwen dat je een andere weg vindt dat naar hetzelfde punt leidt. En een praktische aanpak: neem een pauze van de social media. Of vindt een voor jou rustigere manier van ermee omgaan. Onbedoeld geeft je mobiel je de mogelijkheid om je enorm druk te voelen! Wat een ruimte zal het geven als je bijvoorbeeld met jezelf afspreekt op twee momenten van de dag een kwartiertje je berichten te checken en er eventueel op te reageren.

Comfortabel
Ga je niet te comfortabel voelen bij een vol hoofd, bij een te hoge vorm van stress. Die stress maakt geen deel van jouw Zijn uit. Het verrijkt je niet, het put je uit. Maak de keuze je stresslevel in de gaten te houden en ballast weg te werken als je het “gezonde” stressniveau hebt overschreden. Af en toe even zitten met de kookwekker, jezelf die tijd gunnen, dat doet wonderen. Een leeg hoofd maken. En lukt het niet meteen, maak je daar dan niet druk over. Er is altijd een volgende keer.

 

BLOG 1
Verandering begint bij jezelf
Met de zin die ik mensen vaak hoor zeggen: “Ik ben gewoon zo. Ik kan er niets aan doen”, ben ik het niet eens. Natuurlijk zijn er karaktereigenschappen. Maar door een dergelijke uitspraak weiger je bij voorbaat te veranderen. Dat is wel makkelijk: je hoeft niet aan jezelf te werken. Jij hoeft niet te veranderen. Dat verwacht je wel van de ander? Groeien, zo kan je het ook noemen. Zonde om dat aan de ander over te laten.

De cirkel doorbreken
Juist een vicieuze cirkel doorbreken geeft verandering. Al is het met kleine voorzichtige stappen. Een duidelijk voorbeeld is het rollenpatroon tussen ouder en kind. Regelmatig komt het tijdens een sessie voor dat het volwassen kind zich weer klein voelt als het contact heeft met de ouder, via telefoon of op visite. Je schiet in je patroon van vroeger. Zo ook de ouder. Het is ook niet zo gek dat iets wat sinds kinds af aan zo is gegroeid in stand blijft. Alleen het gevoel dat het je geeft, hoeft niet altijd even fijn te zijn. Je kan er behoorlijk last van hebben en het zelfs betrekken op je (toekomstige) partner. Bij een dominante ouder kan de rol bijvoorbeeld heel naar voelen. Gevoelens van je niets waard voelen, niet gezien worden en nooit iets goed kunnen doen komen naar boven terwijl je volwassen bent, misschien inmiddels wel zelf een ouder bent geworden.
Soms is het moeilijk dergelijke gevoelens hardop te zeggen. Want zij bedoelden het toch goed? Zij hebben toch goed voor je gezorgd?

Geen goed of fout
Je hoeft niemand iets te verwijten, wat schuld betreft, wat goed is of fout. Het is zoals het is. Jij hebt er last van, en jij kan er iets mee doen. Verandering van iets waar jij last van hebt, kun je niet van de ander verwachten: ergens zal die cirkel doorbroken moeten worden. Laat jij het zijn. Ga niet wachten tot een ander een eerste stap zet. Dit is frustrerend en de kans is aanwezig dat je altijd blijft wachten op de ander.
Als jij de stap zet van kind naar volwassene, is het voor de ouder niet mogelijk in de rol van ouder te blijven. Dat is het mooie.
Alleen een verandering van je gedrag en reactie op een situatie zal voor de ander nieuw zijn. Als een confrontatie met zichzelf: het patroon wordt niet meer gevolgd. Paniek! Hoe te reageren!? Geef de ander daarom de tijd om zich aan te passen, om te wennen aan de nieuwe rol. De tijd om ook uit de vicieuze cirkel te stappen.

Proces
Belangrijk is dat je beseft dat dit een proces is. Een proces dat bij jou begint. Voordat je tot de uitvoering over gaat, zul je eerst flink met jezelf aan de slag moeten om uit te zoeken waar dit patroon eigenlijk uit bestaat. Het gevoel dat er al jaren is, misschien wel onbewust, zul je in z’n geheel moeten kunnen zien.
En dat is zo mooi aan bewustwording: situaties of personen kunnen je een “niet leuk” gevoel geven, zonder dat je je ervan bewust bent. Die eye-opener, niet alleen in jouw denken, maar in jouw beleven, in jouw voelen, dat is zo mooi!