Blog 16: Van je familie moet je het maar hebben

Er is zoveel te vertellen over wat anderen meemaken en wat ik doe. In “de Wensschuur”. Tijdens de sessies voor bewustworden via reading, meditatie, gesprekken, healing en opstellingen. Om maar eens iets te noemen. Aan de hand van wat ik mee mag beleven in de schuur, over de dingen van het leven, deel ik driewekelijks graag dit blog. De situaties die ik omschrijf zijn gebaseerd op de sessies die hebben plaatsgevonden en mijn eigen gedachtenspinsels. Om even bij stil te staan of over na te denken.

Blog 16. Van je familie moet je het maar hebben
Wij mensen denken wel dat we een vrije wil hebben, maar in werkelijkheid zijn we enorm verbonden met het lot van onze familie. Wat is het op een bepaalde en vaak treffende manier voorspelbaar hoe een tragedie, een trauma zich in een familie voor iemand of meerdere personen kan ontwikkelen. Een echt familie-geweten.
Voor de masteropleiding heb ik weer een prachtig weekend Opstellingen meegemaakt. Werkelijk uit het leven gegrepen. Wat een eye-openers. Niet alleen de opstellingen waren mooi, ook de theorie was weer verbazingwekkend.
Al is het een opstelling over een verhuizing of over je werk, vaak is jouw manier van doen, het reageren en denken gestuurd door je familiegeschiedenis. Onbewust.

Een voorbeeld: hoe vreemd is het als uit de opstelling komt dat jouw werken bij de werkgever overeenkomt met de energie van je vader? Dat beiden je hetzelfde gevoel geven. Dat je de spanning of hoge mate van perfectionisme die je op je werk nastreeft, ook ervaart als je bij je vader bent of was. Een dergelijk besef schud je wakker en verzacht de verstrikking vaak al.
Een ander voorbeeld: waarom mag je niet gelukkig zijn? Voel je je somber en niet blij met jezelf? Of heb je moeite met je aan mensen te hechten? In de meeste gevallen komt dan een vroege dood in de familie voor. Door ziekte of oorlog of een ongeluk. Eén van de “theorieën” er achter: waarom mag jij wel leven, gelukkig zijn en oud worden, als diegene dat niet is gegeven?

Begrijp het goed dat dit allemaal in het onbewuste plaats vindt. Dat familie-geweten schuilt in alles. Er zijn personen die het met zich meedragen en de last ervan nooit opmerken of in ieder geval de last niet uiten. Of de connectie van hun problemen met het familie-geweten niet herkennen. Zij accepteren het alsof het van henzelf is. Er zijn personen die er onder gebukt gaan. Dat de patronen die het leven moeilijk maken steeds weer terugkomen en zij geen idee hebben waar het aan ligt.
Waar haal jij je veiligheid en warmte uit? Nu en als kind? Bij je ouders, je zus of oma? Of in eten, of een andere verslaving? Wat was de veiligheid en warmte van je moeder? Van je oma?
Had jij als kind soms het gevoel dat jij de ouder was van je eigen ouders? Of van je broertje of zusje? Dit zijn onnatuurlijke rollen. Een kind moet kind kunnen zijn. Het hoeft niet de voelsprieten van een volwassene uit te hebben staan. En wat heeft het je verder in je leven gebracht? Kun je moeilijk loslaten? Neem je snel zaken van een ander over? Omdat dat je rol altijd is geweest? Al ervaar je het als loodzwaar. Wanneer word jij weer kind?

Iedereen is een individu. Dat gevormd wordt door het huis waar hij is geboren, de ouders, de omstandigheden én de gebeurtenissen in de familie. Soms mag dat individu zich dus losmaken van de energie van de familie, van rollen, van (onbewuste) gedragingen uit loyaliteit naar anderen. Om echt een individu te worden en zichzelf trouw te zijn. In plaats van je familie trouw te zijn. Wacht niet tot een ander loskomt van jou, maar kom los van de ander.
Eerst is het belangrijk om jouw triggers te herkennen, dan om bewust te worden (bijvoorbeeld tijdens een opstelling), om vervolgens naar een oplossing te werken. Niets hoeft en kan worden vergeten, het kan wel verzacht worden. Of, zoals men dat altijd zegt, een plek krijgen.
Heb je een verlangen? Het kan over van alles gaan. Vraag om een individuele opstelling. Je zal verbaasd staan.


Blog 15. I have a dream
Dromen en wensen, we hebben ze allemaal. Als je een staatslot koopt doe je dat omdat je geld wilt winnen waarmee je vrij bent om te doen wat je wilt. Zoals je dromen uit laten komen. Is een staatslot kopen een zielige poging om je dromen te verwezenlijken? Beter iets doen dan niets. Je kunt ook werken om je droom uit te laten komen. Wil je ergens gaan wonen, een bepaalde baan of juist voor jezelf werken, een gezin, dertig kilo afvallen of juist aankomen?

Als je niets doet, gebeurt er ook niets. Wat je nodig hebt is tijd, geduld en doorzettingsvermogen. Want een dergelijk iets gaat niet zo maar. Je krijgt vast de deksel een paar keer op je neus en misschien moet je je droom hier en daar bij gaan stellen. En is bijstellen ook wat je wilt. Want het enige dat je kan doen met een droom is je voorstellen hoe het zou zijn als de droom is uitgekomen. En misschien maak je er een andere voorstelling van dan de werkelijkheid is. Als je dat gaandeweg in de gaten krijgt is het geen schande om je droom bij te stellen. Anders streef je een waardeloze droom na.

Heb je je wel eens afgevraagd waarom je die wens hebt? Waarom wil je die andere functie? Misschien denk je daar iets te kunnen ontlopen waar je nu mee geconfronteerd wordt. Gaat het soms om de taken, het samenwerken of is het de druk die je op gaat breken, het reizen?
Waarom wil je zo veel afvallen? Is het voor jezelf, je gezondheid, voor anderen? Of wil je een nieuwe start, hou je niet van jezelf of wil je meer controle over jezelf? Als je dergelijke vragen volledig eerlijk beantwoordt, dan kun soms je tot de conclusie komen dat er ook andere manieren zijn om je beter te gaan voelen. Je zou iets in je huidige situatie aan kunnen kaarten zodat hetgeen opgelost kan worden. Als je je bewust bent waarom je een droom hebt, kun je vaak aan iets van jezelf werken, waardoor je het eindgevoel sneller bereikt. Met minder ingrijpende acties. Als je de kern van je droom weet, leer je jezelf beter kennen. Wat is de oorzaak en waar wil je naar toe? Wil je die topfunctie echt, of wil je dat onbewust uit loyaliteit voor je ouders. Omdat zij altijd zulke hoge verwachtingen van je hadden waar je aan wilt voldoen, zodat ze trots op je kunnen zijn.

Er zijn mensen die heel dapper zijn en huis en haard verlaten om hun droom uit te laten komen elders op de wereld. Of die in hun werk een ommekeer maken: bij hun commerciële  werkgever ontslag nemen en dan gaan kijken in welke branche zij graag willen werken. Sommigen gaan door een diep dal en komen zichzelf tegen, werken hard aan zichzelf en komen verrijkt weer op een top. Vaak kun je niet zomaar alles loslaten om je droom te leven. Het heeft tijd nodig en soms is een (tijdelijke) middenweg het meest haalbare: ik kan nu nog geen ontslag nemen, maar over een jaar kan ik wel al minder werken, zodat ik meer met mijn passie bezig kan zijn.

Een droom uit laten komen vergt veel. Je kunt ook tevreden zijn met wat je hebt, met wie je bent en met wat je doet. Dan leef je een tevreden leven. Alleen, is het niet zonde om niet al het mogelijke uit je leven te halen? Krijg je geen spijt als je overal maar tevreden mee bent, als je een “matig” leven leidt. Of maak je het jezelf veel te moeilijk als je altijd streeft naar een leuker leven voor jezelf? Dat je nooit rust hebt en als de ene wens is uitgekomen, dat er wel een volgende droom op je staat te wachten? Is dat niet heel vermoeiend? Zorg dat de basis bij jezelf ligt en dat die basis goed is. Een stevig fundament om op te bouwen. Dat je jezelf niet verliest in de toekomst, in een droom. Vergeet niet te genieten van het nu, van al het moois om je heen tijdens de run naar de regenboog.

 

Blog 14: 2017
Voor de eerste dag dit jaar en deze winter heeft het gesneeuwd. Nederland heeft code oranje en iedereen is in de war: je kan je geplande dingen niet doen, want met de auto de weg op lijkt niet verstandig. Wat een toestand. Hoewel sommige mensen balen, genieten anderen volop van de schoonheid van het witte winterlandschap.
Na de feestdagen van december heb ik om de één of andere reden het idee dat we snel richting het voorjaar gaan: zachter weer, het groen dat ontspruit, tulpen en narcissen komen overal uit de grond, het zonnetje dat schijnt, de kortste dag is geweest. Maar eigenlijk is de winter net een paar weken geleden begonnen. En daar schrik ik van: dat hou ik toch niet vol?! Nog drie maanden met grijs weer, kou, warm inpakken, de donkerte en ’s avonds binnen zitten. Hoe kom je die eerste maanden van een nieuw jaar door.
Overwinteren in een warm en zonnig oord is een optie, alleen niet altijd een mogelijkheid.
Eigenlijk is de enige manier die je zelf kan sturen, het voorjaar in jezelf zien en voelen. Want je gedachte is te sturen, al is dat soms heel lastig. Je kunt je zelf toespreken als je donker en negatief denkt. Een eerste stap is het herkennen van negatieve gedachten. Om vervolgens te bedenken wat je tegenover zo’n gedachte kan zetten, is een tweede mooie stap.
Even een simpel voorbeeld:
Met enorme moeite opstaan om naar het werk te gaan terwijl de rest van de familie nog lekker ligt te slapen. Ik denk dan dat ik het best zwaar heb met al dat gewerk. Terwijl ik ook kan denken: wat boffen zij toch dat ze geen wekker hoeven zetten en kunnen opstaan wanneer het buiten licht is. Dan voel ik meteen het gebied bij mijn hart zachter worden, “ontdooien”. De spanning en de vervelende gedachte verdwijnen of verminderen. En ik sta met een neutraal gevoel op om naar het werk te gaan. Natuurlijk zou ik het liefst ook mijn bed weer induiken, maar ik heb geen rotgevoel meer dat ik dat niet kan doen.

Als je de komende maanden moeilijk door komt, kun je twee dingen doen: het gevoel verzwaren door jezelf meer stress te geven en meer te moeten van jezelf. Waarvan je weet dat je je er niet vrolijker en fitter door zal voelen. Eigenlijk uit een soort slachtofferrol: zie mij het zwaar hebben. Alsof je je gevoel naar jezelf gaat verantwoorden, bevestigen.
Of je kunt zoeken naar mogelijkheden om het voor jezelf te verlichten. Ik kies graag voor deze optie. Stel niet te grote eisen aan jezelf. Haal je een planning niet, dan haal je het niet. Plan dan ook niet te veel. Iets plannen is wel goed om iets te gaan doen. Dat kan ook een voldaan gevoel geven. Hou die grens goed in de gaten. Zeker weten dat er dingen zijn die je morgen moet doen, ook volgende week kunnen. Dus ben je morgen moe, heb je geen zin of wil je iets anders doen, ben dan niet teleurgesteld of gestrest dat je niet hetgeen hebt kunnen doen. Wees aardiger voor jezelf. Gun jezelf rust. Een moment van waar jij behoefte aan hebt. Volg je hart. Stilte in je hoofd, in je lijf. Ga die winterwandeling maken, schilderen, loop met een asielhond, kook voor die oude mevrouw op de hoek wat je al zo lang van plan bent, ga mediteren of laat je masseren. Geef aan jezelf. Geef jezelf tijd.

Alles moet tegenwoordig. En het liefst vandaag! Alles is haastig. Een (onjuist) oordeel is door een ander snel geveld. Dat een ander je lui zou vinden, niet hard genoeg vindt werken, noem maar op. Probeer jezelf daar niet in te laten meeslepen. Dat je leeft naar het mogelijke oordeel van een ander.

En beoordeel een ander niet negatief. Dit brengt ook jezelf negatieve energie waardoor je jezelf in een dip denkt en je jouw lichaam spanning geeft. Het zal jezelf goed doen als je met een zacht hart denkt en niet overal direct op inspringt. Visualiseer je hart als een zacht, fluffig en megagroot kussen, waar je zo in neer ploft en in verdwijnt. Zo zacht. Straal dat naar anderen uit en plof ook zelf lekker op dat mooie hart neer. Echt, je zult merken dat je je een stuk minder gespannen zult voelen. Als iedereen op die manier door het leven gaat, wordt de wereld een stuk mooier. En inderdaad begint het bij jezelf.

Een aantal tools zijn even kort genoemd. Spreekt het je aan en zou je er mee aan het werk willen, dan wil ik je graag helpen de tools te leren kennen en toe te passen.

 

Blog 13: Positivo’s en knuffels
Is het niet heerlijk om op vrijdagavond commentaar te leveren op de kandidaten van The Voice of Holland? Of zomers op een terrasje te zitten en mensen te kijken? En commentaar te geven natuurlijk. Misschien heb je zelfs wel eens commentaar op mensen uit je eigen omgeving.
Commentaar kun je op een humoristische wijze brengen. En toch heeft commentaar vaak een negatieve lading. De zogenaamde niet-leuke dingen worden genoemd. De vraag is alleen of je je daar echt beter van voelt? Kijk op social media naar al het commentaar dat de mensen op elkaar hebben, vaak zonder enige kennis van zaken en vaak alleen vanuit hun eigen oogpunt bekeken. Waarom toch zoeken mensen negativiteit op?
Daar word je toch negatief van! De maatschappij wordt hier negatief van. Het lijkt voor veel mensen een way of life te worden.

Wat een verschil met hetgeen dat er tegenover staat: wat doet het een mens goed om complimenten te krijgen. En wat is het leuk om complimenten te geven! Je ziet de ander er blij van worden. Als bij het geven van een cadeautje. Cadeautjes geven is genieten voor de ontvanger en de gever. We geven elkaar grijnzend een compliment op “nationale complimentendag”. Het is raar dat daar jaarlijks een speciale dag voor is bedacht. Men vond zo’n dag kennelijk nodig. Waarom elkaar niet vaker een compliment geven? Aan een onbekende, je partner, je kind, je collega, je zus of aan je zelf. Doe het alleen als je het meent, vanuit je hart. Niet om alleen een compliment te kunnen geven.

We kunnen allemaal zeuren en een mening hebben over de maatschappij die verhard en individualistisch wordt. Mensen zouden niets meer van elkaar kunnen hebben. Als al deze mensen zelf beginnen met het omdraaien van deze energie: zeg iemand hoe je degene waardeert. Hoe blij je met degene bent. Of hoe goed degene iets kan of heeft gedaan. Er is genoeg positiefs te noemen. Over positieve energie gesproken, wat denk je van het glimlachen naar een ander. Hoe mooi is dat. Op straat tegen een mede-voetganger. In een winkel of op je werk. Een glimlach vanuit je hart doet je eigen energie verzachten. Dat straal je uit als je een glimlach uitdeelt. Die positieve energie geef je door. Niemand wordt er slechter van, dus waarom zou je het niet doen?

En dan de knuffel. Tja, een apart fenomeen. Bekijk de filmpjes op Youtube over “free-hugs”. Verbazingwekkend als je ziet hoeveel mensen een knuffel komen halen. En altijd eindigt het met een glimlach, vaak met een bedankje. Even die aandacht voor elkaar. Het schijnt dat er na 20 seconden knuffelen oxytocine vrijkomt. Een hormoon dat moeders aanmaken tijdens de bevalling, voor de hechting met hun kindje. Noem het een soort drug. Zonder schadelijke bijwerkingen. Een knuffel kan troost bieden, het gevoel geven dat je gezien wordt, dat je er mag zijn, dat je je begrepen voelt. Een knuffel kan je raken, recht in je hart.
Sommige mensen zijn niet opgegroeid met geknuffel, een warme omhelzing of een aanraking met aandacht. Dan zul je knuffelen ongemakkelijk vinden. Bij het “moeten knuffelen” zal een blokkade ontstaan. Probeer een knuffel met een open hart te ontvangen. Kijk maar eens hoe het voor je gaat voelen als je die blokkade een stukje neerhaalt. Want je gaat voelen. Het is een proces die het waard is om te doorlopen.
Natuurlijk hoef je iemand die je tegenstaat niet te gaan omhelzen. Het antwoord op de vraag waarom die persoon je tegenstaat, kan je verbazen. Zo’n situatie kan je dus wel een bewustwordingsmomentje opleveren. En dat is weer positief!

Vergeet niet dat mensen mooi zijn. Wees zelf ook een mooi persoon naar je omgeving en medemensen. Laat alle individuele positieve acties vermeerderen om samen een grote vlek te vormen. Trouwens, bij veel positieve energie, is een tikkie “opbouwende kritiek” helemaal niet vervelend. Dat kunnen we dan echt wel hebben.

Een betere wereld begint dus bij jezelf! Complimenteer, glimlach en omhels. Veel plezier!

 

Blog 12: Zon-meditatie

Deze keer een meditatie. Een meditatie over je lichter voelen. Soms kun je je somber en negatief voelen, maar kom je er gewoon niet uit. Of je lichaam heeft spanning op bijvoorbeeld je borst en bij je keel. Alsof er een blok op ligt. En je komt er niet van af. De herfst is een seizoen waarin het lichaam vaak minder energie heeft. Dat je wel wilt, maar je lichaam heeft geen puf. De volgende meditatie is een aanzet om dergelijke gevoelens te verlichten. Misschien is het nodig om het regelmatig te herhalen voor een positief effect.
Het is een visualisatie waarbij niks fout is. Zelfs als je je niet helemaal kunt focussen en afgeleid wordt. Dat geeft niet. Ook als iets van de meditatie niet naar jouw zin lukt, geeft het niet. Alles is goed, niks is fout. Heerlijk toch!

Wanneer je de meditatie “koud” doorleest, komt het je misschien wat vaag en zweverig over. Dit heeft een reden: om het voor je te kunnen zien, is een dergelijke rustige en uitgebreide uitleg nodig. Zodat je op de gebruikte woorden kunt door-fantaseren en er jouw eigen visualisatie van kan maken.

Misschien heb je iemand in de buurt die de tekst in een rustig tempo en met pauzes voor kan lezen. Of kun je de tekst zelf inspreken. Of lees het eerst een paar keer door, zodat je het in gedachte ongeveer weet te herhalen voor jezelf. Zoek een rustig plekje op waar je niet wordt gestoord. Zelf verhoog ik mijn meditatiesfeer door wat kaarsjes en een wierookje aan te steken en door een rustig muziekje op te zetten. Dit ritueel zorgt al dat ik rustig word en voorbereid ben op een meditatie.

Ga rustig zitten of liggen. (Zelf ga ik nooit liggen, want dan val ik in slaap.) Als je zit, zorg dan dat je ontspannen kunt zitten met je voeten op de grond. Sluit je ogen en leg je handen ontspannen in je schoot als je zit/en naast je als je ligt.
Blijf rustig ademhalen, in een tempo dat vanzelf gaat… Voel dat je bij iedere inademing zwaarder in de stoel zakt/in het bed zakt… Bij iedere inademing staan je voeten steviger op de grond… Eigenlijk zakken ze wat in de grond… Een mooie samenwerking met de zwaartekracht…. Je gezichtsspieren ontspannen… je nek en schouders ontspannen…. Ga zo je hele lichaam na, van boven naar beneden….

Als je helemaal ontspannen bent, visualiseer je een soort bodyscan. Alsof je lichaam doorzichtig is. Waar het niet doorzichtig is daar zit spanning, daar zitten je zorgen …. Er zijn plekken waar het vast zit, waar je vol zit: daar is het niet doorzichtig…. Stel je die plekken voor als bijvoorbeeld een grijze wolk, of stenen… Je hoeft niet te zien wat het precies is wat daar zit. Welke zorgen het zijn… Het is voldoende dat je weet dat er iets zit… Iets dat je belemmert… tegenhoudt… dat in de weg zit… je hebt er last van… Accepteer voor nu dat het er zit. Het maakt wie je bent, dat je leeft…. Schop er niet tegenaan, maar heet het welkom…

Dan visualiseer je zo’n 50 centimeter boven je hoofd een zon…. Een stralende zon… deze zon is jouw persoonlijke zon, vol met nieuwe lichte energie… kijk er maar eens naar: naar de grootte, het licht, de energie die het uitstraalt…
Vraag dan of het licht en de energie van jouw zon door het dak van je hoofd, je zevende chakra, bij je fontanel, naar binnen mag stralen…. De sprankelende stralen mogen je hoofd liefdevol en warm vullen, je nek en zo naar beneden je hele lichaam vullen…. Voel het tintelen of stromen…
Als je het vraagt gaat het vanzelf… Misschien gaat het nog niet van harte, maar weet dat niets fout is… Alles is goed….

De zon mag meer energie en licht brengen naar de plekken waar meer aandacht nodig is, … daar waar de zorgen zijn blijven plakken…. En wat er los mag komen, laat je los…. De stukken die niet meer nodig zijn, laat je gaan… Die laat je afzakken naar beneden, zo je voeten uit… /als je ligt: zo je rug uit en via het bed de grond in… Laat los… Je hoeft niet te weten wat je precies los laat… Je hebt het niet meer nodig, dus het mag gaan… Als niet alles zich losweekt, geeft dat niks… Dat komt een volgende keer wel… Laat de zonne-energie op die plekken extra toe. Zodat het licht wordt…. Laat het licht en de zachtheid de plek van het donkere en het harde innemen…
Neem er rustig de tijd voor…
En zie jouw lichaam in de totale bodyscan voor je: gevuld met licht… Voel je eigen lichaam, daar waar je zit/ligt en al het licht er in….
Als je zover bent, wiebel je met je tenen, beweeg je je vingers, rol je met je schouders en maak je je nek soepel. Om dan rustig je ogen open te doen.

Sluit lekker af met een theetje of warme chocomel.

Natuurlijk ben je van harte welkom in de Wensschuur om in een rustige sfeer een persoonlijke visualisatie mee te maken.

 

Blog 11: Bergen met zorgen
Ik maak me zorgen. Om heel veel dingen. Van persoonlijke dingetjes tot wereldse zaken. Het komt zo enorm bij mij binnen. In mijn lijf. In mijn gedachte. Via Facebook bijvoorbeeld. Een medium waar je met gemak toegang toe hebt, zo vaak je wilt. Zoveel ellende van dierenleed tot landelijke, Europese of wereldse besluiten die worden genomen. Over mijn gezondheid, die van mijn dierbaren en de generaties na mij. Van het schoolsysteem tot hoe wij als mensen met de natuur omgaan.

Informatie
Eigenlijk is het mijn eigen beslissing om de cirkel van informatie waarin ik leef steeds groter te maken. Zo krijg ik meer leuke dingen te horen, maar ook met meer minder leuke dingen te maken. Meer nadenkers voor mij om te verwerken. Ik vraag mezelf af of dit altijd wel zo’n goede keuze is. Want me zorgen maken is niet mijn hobby. En als ik er nu iets aan kon doen, dan kon ik dat uitvoeren en daarna wegzetten als gedaan. Maar dat kan lang niet altijd.

Kleinere zorgen
Bij de “kleinere”, persoonlijke zorgen is mijn doel dit zo snel mogelijk op te lossen. Dan kan het van mijn lijstje af. Al is dat niet altijd mogelijk. Bijvoorbeeld als je afhankelijk bent van een instantie of andere persoon.
Om hiermee om te gaan, probeer ik te doen wat ik kan. Binnen mijn eigen grenzen. Dát is belangrijk. Ga niet je eigen grens over. De taak op je schouders nemen om alles maar op te lossen koste wat het kost, is niet je eigen grens bewaken. Op zoveel zaken zijn meer factoren van invloed. En je kan wel snel willen, maar er zijn dingen die tijd nodig hebben. Tijd om te vormen, zichtbaar te worden, te herstellen. De tijd kan positief met je meewerken.
Ook is het van belang om geen oogkleppen op te hebben. Er manifesteren zich dingen om je heen die jou kunnen helpen. Die je goed kan gebruiken voor een mogelijke oplossing. Die moet je wel zien. Het kan zijn dat ze voorkomen in de vorm van een ontmoeting, een inzicht of bijvoorbeeld een creatief idee. Het is een toevalligheid. Alsof je geholpen wordt door iets of iemand.

Niks aan te doen
Bij zorgen is voor mij niks doen, geen optie. Het besef dat iets gaat gebeuren wat ik niet leuk vind en ik heb er niets aan proberen te doen, dat voelt niet goed.
En soms kun je zorgen hebben, waar je echt niets aan kan doen. Soms zijn dat de zorgen van eigenlijk iemand anders. Dan heb je zorgen om de zorgen van een ander. Ieder heeft zijn verantwoordelijkheid en mag leren. Van zorgen kun je leren. Over jezelf, de ander, het onderwerp.

Energieën bundelen
Ik geloof dat je zelfs bij wereldse zorgen, je steentje kan bijdragen. Alles is immers energie. Energie is te beïnvloeden. Ik denk dat de mens met elkaar in staat is energieën te bundelen tot een krachtige stroom. Al is het aan de andere kant van de wereld, dat wij individuen dan een invloed kunnen hebben.

Tips
– Om mezelf te beschermen, probeer ik in het moment zelf te leven: nu loop ik op de hei en geniet ik daarvan. Straks is straks. Nu is het ontspannen en genieten.
– Ook probeer ik de zorgen mij niet intens te laten raken. Ik visualiseer een koepel om mij heen, waardoor hetgeen niet te dichtbij kan komen en op afstand blijft.
– Het visualiseren dat alles wat ik niet nodig heb wegwaait met de wind mee, of wegspoelt bij het douchen, helpt met mij lichter te voelen.
– Door over de zorgen te communiceren krijg je adviezen en tips waar ik soms verder mee kan.
– Ik probeer met een warm hart te leven. Naar mezelf en naar andere personen en situaties toe. Dit verzacht mijn gevoel ten opzichte van datgene. Als ik al met weerstand en boosheid leef, dan versterkt dat de zorgen en mijn onaangename gevoel. Dat zorgt voor stress in mijn lichaam en hardheid van mijn reageren. Op die manier zou ik geen fijn leven leiden.

En zo veranderen zorgen, verdwijnen zorgen en komen er weer nieuwe bij.

Ik ben van plan binnenkort een meditatie te omschrijven. Bijvoorbeeld over het loslaten of over het neerzetten van zo’n koepel. Hou de blogs in de gaten. En wil je in ontspannen sfeer een persoonlijke meditatie meemaken over wat jij op dat moment nodig hebt, maak dan een afspraak voor in de Wensschuur.

 

Blog 10: Nadenkers en inwerkers
Het 10e blog is een verzameling van nadenkers en inwerkers uit de afgelopen negen blogs. Om iets mee te doen, om niets mee te doen of om even terug te lezen.

Blog 1:
Verandering van iets waar jij last van hebt, kun je niet van de ander verwachten.

Situaties of personen kunnen je een “niet leuk” gevoel geven, zonder dat je je ervan bewust bent.

Blog 2
Ben je ook werkelijk voor alles verantwoordelijk, of denk je dat alleen?

Ga je niet te comfortabel voelen bij een vol hoofd, bij een te hoge vorm van stress. Die stress maakt geen deel van jouw Zijn uit. Het verrijkt je niet, het put je uit.

Blog 3
De situaties om ons heen die als een spiegel voor jezelf werken.

Zorg dat je eerlijk naar je zelf bent, zonder smoesjes. Snoer jouw ego de mond.

Iedereen heeft een eigen waarheid, met je eigen levenservaringen en de kennis die je tot dat moment hebt opgedaan.

Begin bij jezelf.

Blog 4
Een lijstje op papier is overzichtelijker dan een lijstje in je hoofd.

Enige discipline en kracht zijn nodig om uit de slachtofferrol te stappen en jouw eigen hulpverlener te zijn.

Ga terug naar de basis van je zorgen.

Ben je een zorgmagneet geworden?

Identificeer je niet met je problemen.

Blog 5
Kijk wat het je brengt als je meer rusttijd hebt.

Probeer de balans te vinden tussen willen en moeten.

Ruik, kijk en luister. Mooie muziek, een heerlijke bloemengeur, de geur van de cake in de oven, de afwisseling van de seizoenen, noem maar op. Het worden wel kleine dingen genoemd, maar is dit het niet waar het om gaat?

Iets doen voor een ander is goed, maar het hoeft niet ten koste van jezelf te gaan.

Zorg dat je een beetje tijd over hebt. Vul niet al je tijd in.

Besef dat negatieve gedachten, negatieve energie aantrekken.

Probeer je hart zoveel mogelijk te laten gloeien en groeien.

Blog 6
Bedenk dat je vaak zelf in beweging bent, je ontwikkelt jezelf. Je bent dat punt waar je tien jaar geleden stond voorbij.

Áchter die beschermingsmuur zit echter jouw gekwetste en bange ik. Die muur haalt niet de gebeurtenis weg, die drukt je juist met de neus op de feiten.

Boos worden op iets of iemand is een gevolg van wat er bij jou wees in plaats van bang voor de angst, trots op waar je nu staat.

Wees in plaats van bang voor de angst, trots op waar je nu staat.

Blog 7
De reactie op een nieuwe gebeurtenis kan jezelf verbazen.

Kinderen vangen ook het ongesproken woord op, de energie, de sfeer.

Je kunt zeggen dat trauma’s oorzaken zijn om verder weg van jezelf te raken.

Weet dat jij jouw bescherming, angsten en noem maar op doorgeeft aan jouw kinderen.

Blog 8
De enige persoon die zegt dat ik van alles moet, ben ik zelf. Zo kan ik ook tegen mezelf zeggen dat ik niets hoef.

Een stap is om het jezelf te gunnen om niets te gaan doen. Want denken en moeten doe je met je hoofd, gunnen doe je met je hart.

In de leegte van het niets vallen wijsheden en antwoorden als vanzelf binnen.

Zoek de leegte, zodat er plek is voor nieuw.

Het leven in de afleiding van het materiële en de druk van de maatschappij heeft mij innerlijk niet verder gebracht.

Dat is ook zorgen voor jezelf: mogen zijn wie je werkelijk bent.

Ik wil zelf achter het stuur van mijn leven zitten.

Blog 9
Wat is sterk?

Het onzekere en het zien vechten om sterk te blijven van hun ouder is veel vervelender en moeilijker voor kinderen om mee om te gaan, dan te weten dat de ouder verdriet heeft en het soms even niet meer weet.

Het is heerlijk wanneer je deelt. Dat iemand anders tijdelijk de taak van de sterkere overneemt.

De angst die je hebt dat wanneer je je even zou laten gaan, de hele beerput open gaat en je helemaal instort.

Vertrouw erop dat wanneer je het kraantje een beetje openzet om te ontluchten, je het kraantje ook weer dicht kan draaien.

Een minder hoog beladen kar is makkelijker te besturen dan dat er een hele berg bagage op ligt.

Eigenlijk is het een maffe beslissing om negativiteit te bewaren.

Wat is er krachtiger dan volkomen bewust van jezelf op de wereld te staan?

Eerlijk naar jezelf kijken vergt kracht. Want wat je gaat zien zal je niet altijd bevallen.

 

BLOG 9: Kwetsbaar en sterk

Bescherming
Iedereen heeft gedurende het leven een bescherming opgebouwd. Gemaakt in herinnering. Om gevoelens die we nooit meer willen voelen, nooit meer te voelen. Hoe groot of klein de situatie ook was. De bescherming kan voortdurend actief zijn, alsof het een deel van je is geworden. Alsof jij dat bent. Het is je manier van leven geworden. De bescherming kan ook geactiveerd worden wanneer de alarmbellen rinkelen: een situatie die verdacht veel lijkt op toen. Vaak doen we dit onbewust. De bescherming hebben we zoveel jaren later niet meer nodig: in al die jaren zijn we gegroeid en veranderd. We zijn sterker geworden. De bescherming houdt ons juist tegen om verder te komen. Om nog sterker te worden. Ik vraag me af wat sterk is.

Sterk
Vaak hoor ik in de Wensschuur de kreet “ik moet sterk blijven.” Wat dan inhoudt dat deze persoon zichzelf volkomen wegcijfert, al het gevoel wegstopt, volkomen in stress leeft. En als de persoon kinderen heeft mogen die deze persoon niet zien huilen. Alsof je dan überhaupt een goed voorbeeld bent voor je kinderen! Dat een volwassene niet mag huilen, stress blijft verzamelen en gevoel lekker wegstopt. Volgens mij zijn dat juist dingen die we níet door willen geven aan onze kinderen.

Kinderen
Hiermee zeg ik niet dat je alles met je kinderen moet delen, je al je zorgen kunt vertellen en continu in hun bijzijn in huilen uit kan barsten. Wat ik bedoel is dat zij mogen weten dat je zorgen hebt, verdriet hebt, dat het je allemaal even te veel wordt. Zonder dat je door jouw toestand pinnig reageert en snauwt. Laat maar zien dat het menselijk is het soms even niet meer te weten. Dat het je soms even te veel wordt. Kinderen voelen spanning heel goed aan en zullen zich anders zorgen maken over wat er misschien aan de hand zou kunnen zijn. Het onzekere en het zien vechten om sterk te blijven van hun ouder is veel vervelender en moeilijker voor kinderen om mee om te gaan.

Buitenwereld
Dan is er de buitenwereld waarvoor je je sterk moet houden. Zelfs voor goede vrienden. Ik kan je vertellen dat het heerlijk is wanneer je deelt. Dat iemand anders tijdelijk de taak van de sterkere overneemt. Het hardop noemen van hoe je je voelt, wat je zorgen en emoties zijn kan opluchten. Gedeelde smart is halve smart is het toch? Bovendien laat je ook dan weer zien dat je mens bent. Met alles erop en eraan. Vrienden willen graag vrienden-dingen doen, zoals luisteren. Het kan je vriendschap verdiepen. Hou wel de balans in de gaten. De weegschaal hoeft niet steeds één kant op te wegen. Praat daar ook open over: tot hoe ver kan de ander jouw problemen nog aan. Je hoeft het niet aan de grote klok te hangen, maar kies één of twee personen bij wie je denkt dat zij respectvol met jouw verhaal om zullen gaan.

Jijzelf
En, misschien wel het belangrijkste, jijzelf! Dat stemmetje dat in je hoofd zit dat zegt dat je sterk moet blijven. De angst die je hebt dat wanneer je je even zou laten gaan, de hele beerput open gaat en je helemaal instort. Vertrouw erop dat wanneer je het kraantje een beetje openzet om te ontluchten, je het kraantje ook weer dicht kan draaien. Het kraantje bij je hart bijvoorbeeld. Druk op de borst, de stress die daar is gaan zitten en zich opstapelt naar de keel. Alsof er een baksteen ligt. We houden altijd veel te veel vast. Bang om de controle te verliezen. Laat maar wat los. Een minder hoog beladen kar is makkelijker te besturen dan dat er een hele berg bagage op ligt. Gooi er maar wat af. Omdat je niet alles nodig hebt. Waarom zou je ballast houden als het je geen goed doet? Eigenlijk is het een maffe beslissing om negativiteit te bewaren. Visualiseer dat je er wat koffers en manden afgooit. Ervaar hoeveel lichter je de kar dan stuurt. Problemen zijn er, maar waarom zou je ze groter maken dan ze zijn?

Kwetsbaar
Het is waar wat ze zeggen: kwetsbaarheid tonen is krachtig. Ik denk dat het waar is omdat alle troep en afleidingen dan zijn weggeveegd en de ware jij dan naar voren komt. En wat is er krachtiger dan volkomen bewust van jezelf op de wereld te staan? Je hoeft niet door te slaan en je als een slachtoffer te gaan gedragen. Dan zul je niet verder komen. Dan gooi je rotzooi van die kar af en ga je zelf op de grond liggen zodat je bedolven wordt met die negatieve bagage! Eerlijk naar jezelf kijken vergt kracht. Want wat je gaat zien zal je niet altijd bevallen. Niemand is alleen maar perfect. Volgens mij kunnen de mooiste mensen naar zichzelf kijken op een manier dat alles er mag zijn, de leuke en minder leuke kanten. Zij leven vanuit de energie van hun hart.

 

Blog 8 Nog even de voornemens
In blog 5 had ik het over mijn goede voornemen na de zomervakantie. De zo mooie balans houden tussen inspanning en ontspanning ook ná de vakantie. En nu, zo’n 6 weken later weet ik heel goed dat mijn weken te volgepland zijn. Ik heb te weinig “nee” gezegd tegen anderen en te weinig “ja” tegen mijzelf. Zelfs als ik weekend heb, moet ik nog erg veel van mijzelf. Het is namelijk een rommel in huis en ik wil weer orde. Want ruimte in huis, is rust en ruimte in mijn hoofd en lichaam. Bij het afgaan van mijn lichaam in gedachte, voel ik druk op mijn borst en in mijn keel. Mijn lichaam voelt moe al draait mijn hoofd maar door. Tijd om de stand van zaken op een rijtje te zetten.

Luisteren
Dus, ook al begon ik mijn zondag met een “moeten”, dit heb ik omgezet in het gaan luisteren naar de signalen van mijn lichaam. Alles wat ik moest doen vandaag, heb ik opzij gezet. Eigenlijk was dat allemaal ook niet zo belangrijk. De enige persoon die zegt dat ik van alles moet, ben ik zelf. Zo kan ik ook tegen mezelf zeggen dat ik niets hoef.

Gunnen
De volgende stap is om het mezelf te gunnen om niets te gaan doen. Want denken en moeten doe je met je hoofd, gunnen doe je met je hart. Op dat punt is het nodig om naar binnen te gaan en voor jezelf te zorgen. En het is gelukt. Voor mij is de natuur in gaan een goede manier om te gaan voelen. Die tijd heb ik mij dan ook gegund. En in de leegte van het niets vallen wijsheden en antwoorden als vanzelf binnen. Dat is altijd weer een mooie ervaring: zoek de leegte, zodat er plek is voor nieuw. Mijn boodschap was dat ik dankbaar mag zijn voor de aarde en haar kracht. De kracht van de natuur, die mij dichter bij mezelf brengt. Terug naar de basis. Eigenlijk hebben we niet meer dan dat nodig. En dankbaar voor het universum dat bijdraagt aan de antwoorden op mijn vragen en mij een weg wijst. Het enige dat ik hoef te doen is te luisteren. In de leegte.

Materieel leven
Misschien klinkt dit allemaal vaag en “zweverig”, maar het leven in de afleiding van het materiële, het bezig zijn met het verdienen van een dak boven je hoofd, alles wat van je verwacht wordt en de druk van de maatschappij, heeft mij innerlijk nog niet verder gebracht. Natuurlijk is het heel fijn als je een dak boven je hoofd kunt betalen. En kunt eten en af en toe iets leuks kan doen met het gezin of met vrienden. Om je dat te kunnen veroorloven moet je wel flink werken. En sommige mensen doen werk dat ze zelf niet zouden kiezen. Zij werken tegen hun eigen natuur in. Omdat ze op dat moment geen andere keuze hebben. Misschien heb je veel stress in je leven en ben je je er niet eens van bewust. Omdat het leven zo snel gaat en zo vol zit. Je vindt je leven leuk, je werk, je sporten, vrienden, inclusief problemen die er nu eenmaal ook bij horen. Als je erover nadenkt is het gek dat de mensheid zichzelf in een dergelijke positie heeft gemanoeuvreerd. Met ziektes veroorzaakt door onze maatschappij, met ons gemanipuleerde voedsel waarvan je niet meer weet wat er nog gezond is, noem maar op. Ik probeer er niet te veel bij stil te staan en mijn eigen weg hier in te vinden.

Nu
In de natuur vind ik de basis. Daar kan ik voelen, daar ben ik onthaast, daar word ik me bewust. En dat is ook zorgen voor jezelf: mogen zijn wie je werkelijk bent. Mijn balans zoeken en vinden tussen die sturende maatschappij en het luisteren naar alles en iedereen buiten mijzelf, en de rust in mijzelf vinden en luisteren naar de signalen van mijn lichaam.
De komende week zitten mijn dagen vrij vol. Ik heb besloten om ieder moment in het Nu te zijn. Alles te laten komen zoals het komt, om met de flow mee te gaan. Zo zal ik geen energie verspillen aan gedachten en voorstellingen waar ik niets aan zal hebben. Voor mij is het belangrijk dat ik voor de weken erna tijden van rust beter inplan. Het samen met mijzelf zijn. Omdat ik dat nodig heb. En omdat ik zelf achter het stuur wil zitten van mijn leven.

Weet wat je wilt, zoek een manier om daarachter te komen en gun je de tijd om er iets mee te doen. Al ligt het niet in je mogelijkheid om je hart helemaal te volgen omdat er dingen zijn die inderdaad echt “moeten”. Zie en pak je kansen. Zie je eigen geluk en leef in het Nu.

BLOG 7 Wie ben ik?
Handige tools
Afgelopen zaterdag ben ik naar een bijscholingsdag familie-opstellingen geweest. Vooral het thema interesseerde mij: wie ben ik en wat wil ik. Mooi om daarvoor handige tools aangereikt te krijgen. En het zou zeker van pas komen voor sessies in de Wensschuur. Ik ben ook erg benieuwd naar mezelf: dus dit zou mijn dag worden. Ik had er zin in! De conclusie die ik kon trekken: vergeet dat maar. Het is en blijft een ontdekkingstocht naar jezelf. Met zoeken en vallen en opstaan.

Ontdekken en herleiden
Volgens mij blijft er trouwens altijd iets aan jezelf te ontdekken. Je bent nooit klaar met jezelf te leren kennen. De reactie op een nieuwe gebeurtenis kan jezelf verbazen. En bij een herhalende situatie kan je jezelf ook verbazen. Onverwacht hetzelfde te reageren als je bij de eerste keer deed of juist verrast zijn door jouw nieuwe manier van reageren.
Ook ben je een kind van je ouders. Het is een feit dat je bewust en onbewust heel wat gewoonten, manieren, overtuigingen en energieën hebt overgenomen. Zelfs van generatie op generatie. Waar bepaalde dingen zijn ontstaan, is soms vrij goed te herleiden.

Trauma
Vaak brengt een traumatische ervaring een kanteling in iemand teweeg. En wat is trauma? Als de kanteling geen vreugde brengt, maar bagage? Bij familie-opstellingen noemen wij het verstrikkingen. Dat kan van alles zijn. Van oorlog tot een huisdier dat doodgaat, van ziekte tot een verhuizing. Neem als voorbeeld een scheiding van ouders in een gezin met jonge kinderen. Iets wat vaak voorkomt. Het is zeker een traumatische gebeurtenis in de kinderlevens. Want ouders horen immers met hun kinderen onder hetzelfde dak te wonen en liefdevol met elkaar om te gaan. Bij een scheiding krijgen kinderen te maken met veel bizarre situaties in het gezin. Een scheiding geeft spanningen tussen de ouders. Die spanningen worden door hen wel of niet besproken met familie, vrienden en misschien wel met de kinderen zelf.

Voelsprieten
Besef goed dat kinderen voelen. Met extra gevoelige voelsprieten voor hun ouders. Want de ouders zijn hun veiligheid en hun voorbeeld. Je veiligheid en voorbeelden mag je niet verliezen. Omdat het daar goed mee moet gaan, zijn kinderen extra alert. Kinderen vangen ook het ongesproken woord op, de energie, de sfeer. Al doet de ouder nog zo vrolijk, als de kern van de ouder vol stress en spanning is, zal een kind dat voelen. Al kan het gevoel door het kind niet altijd geplaatst worden. In een bepaalde mate is het dus niet te vermijden om de spanning door te geven. De kinderen zullen zich tegen de spanning wapenen. Wapenen voor een volgende keer dat personen bij wie zij zich veilig voelen het hen zo moeilijk maken.

Kwijt
Je kunt zeggen dat trauma’s oorzaken zijn om verder weg van jezelf te raken. Is iets werkelijk wat ik wil? Mijn ik. Mijn pure zelf. Of wil ik het omdat ik zo mijn bescherming intact houd? (Wat is mijn aangenomen bescherming eigenlijk?) Waarom mijd ik situaties? Wat brengt het mij? Wat is mijn emotie: angst? Spanning? Afwijzing? Onzekerheid?
Denk je nooit aan jezelf, ben je altijd voor anderen aan het zorgen? Wil jij dat alles wat jij doet slaagt, anders begin je er niet eens aan? Krijg je het benauwd van grote groepen? Spreken in het openbaar? Heb jij zo’n angst voor de dood? Voor verlies? Waarom altijd dingen zelf willen doen? De controle niet uit handen geven? Waarom vraag je niets als je hulp nodig hebt? Waarom is het zo moeilijk je helemaal aan je partner te geven?

Jas
De kans is groot dat de oorzaak niet (alleen) bij jou ligt, maar bij jouw ouders, of hun ouders, of de generaties daarvoor. Het is belangrijk dit zonder verwijten te bekijken. Het is hoe het is.
En weet dat jij jouw bescherming, angsten en noem maar op doorgeeft aan jouw kinderen.
Alleen jijzelf kan daar verandering in brengen. Als je weet hoe, wat en wanneer, dan kun je de volgende stap nemen om het te transformeren. Hier kun je inderdaad achter komen door bijvoorbeeld een opstelling.
In de Wensschuur wordt het weleens prachtig verwoord als een mooie stap hierin is gezet: “alsof ik een jas uitdoe die niet van mezelf is. Het voelt lichter.”
Hoeveel jassen heb jij aan?

Blog 6
Herinnering
Ken je dat? Je hoort een liedje op de radio en het brengt je terug naar de zomer van een bepaald jaar. Je komt weer helemaal in de sfeer en het geeft je een goed gevoel. Misschien ga je weer terug naar die vurige vakantieliefde of die verre reis met al die bijzondere indrukken. Jouw gedachte en lichaam komen weer in de energie van toen.
Zo kan het ook zijn dat je een liedje hoort wat jou terugbrengt naar vroeger, maar met een negatief gevoel. Die situatie en het gevoel vullen je gedachte en je lichaam voelt gespannen. Je wilt de radio uitzetten.
Energie is zo magisch. Met een geluid, een geur, een plaatje, een ontmoeting of een woord kan een bepaalde energie weer bezit van je nemen.

Loslaten
In het tweede blog heb ik het zijdelings al over loslaten gehad. Over het loslaten van verantwoordelijkheden of je verantwoordelijk voelen. Loslaten van controle. Je kunt zoveel loslaten! Patronen, emoties bij gebeurtenissen, stress, gedachten, noem maar op.

Een plekje geven
In dit blog gaat het over het loslaten van emoties bij gebeurtenissen. De emoties waar je niet op zit te wachten. Die gevoelens die terugkomen die je hoopte nooit meer te hebben. Misschien wel waar je van dacht het “een plekje” te hebben gegeven en waar je zeker van was dat het je nooit meer zou raken als toen. Maar door iets word je toch weer getriggerd en je zit weer helemaal in die energie.

Een muur
Bedenk dat je vaak zelf in beweging bent, je ontwikkelt jezelf. Door wat je meemaakt, de mensen om je heen en de situatie waarin je leeft. Je bent dat punt waar je tien jaar geleden stond voorbij.
Ik neem als voorbeeld een liedje van vroeger wat jou negatieve energie geeft. Misschien heb je inmiddels een enorme beschermingsmuur opgebouwd, met het voornemen dat een dergelijk iets je nooit meer zal raken. Zo is dat! Áchter die muur zit echter jouw nog steeds gekwetste en bange ik. Bang om het nogmaals te ervaren. Er is geen sprake van een vrije, blije en sterke ik. Die muur haalt niet die gebeurtenis weg, die drukt je juist met de neus op de feiten. Dat je vecht, je verstopt, je afweert. Een dergelijk beschermingsmechanisme zorgt vaak ook voor demping of het niet toelaten van positieve ervaringen en energieën. Het is een manier om met dergelijke gevoelens om te gaan. Een betere manier kan zijn om de emoties los te koppelen van het liedje. En om meer vertrouwen in jezelf te krijgen.

Verantwoording
Het is makkelijk om naar de ander, naar de situatie te wijzen als de oorzaak van jouw negatieve gevoelens. Alleen zorgt dat voor “schijn-emoties”. Je wordt ergens anders boos op, verwijt een ander een gedrag of reactie, terwijl het er om gaat hoe jíj erop reageert. Bijvoorbeeld boos worden op iets of iemand is een gevolg van wat er bij jou echt zit.
Het is belangrijk om bewust het gevoel dat het je geeft, te analyseren. Word ik bang, boos, verdrietig, voel ik mij niks waard, te verantwoordelijk, klein, niet gezien? Waar raakt het jou. Op welke emotie, op welk levensgebied?
Ga dan jezelf analyseren. Neutraal, zonder die angst voor het voelen van die emotie. Zou een dergelijk iets mij nogmaals kunnen overkomen? Nee, niet als ik daarvoor zorg. Nee, want ik ben ouder en wijzer geworden. Nee, want ik herken de signalen en zal het uit de weg gaan en voor mijzelf opkomen op een liefdevolle manier. Dit heb ik meegemaakt om van te leren, niet om nogmaals te hoeven meemaken. Ik neem de verantwoording over mijzelf.

Beste vriend(in)
Eigenlijk spreek je jezelf toe als je beste vriend(in). Neem jezelf aan de hand zoals je dat bij je vriend(in) zou doen. Geef hem/haar kracht om erboven uit te stijgen en niet om in elkaar te duiken en zich te verstoppen. Laat het liedje een moment worden dat je herinnert aan het krachtiger worden, een situatie te boven komen. Het verleden is niet verdwenen. Dat is onmogelijk. Maar wees in plaats van bang voor de angst, trots op waar je nu staat.

Uitvoering
Dit is makkelijker geschreven dan uitgevoerd. (Bovendien is het één van de manieren of een deel er van.) Bewustwording is ook hierbij zo belangrijk. Soms kan je het alleen, soms met een beetje hulp. Een reading of (familie-)opstelling zijn mogelijkheden om op een niet bedreigende manier helderheid te krijgen over jezelf of een situatie. Om die knoop te ontwarren en verder te kunnen.

 

BLOG 5
Goede voornemens na de vakantie
Veel mensen beginnen hun goede voornemens bij het ingaan van het nieuwe kalenderjaar. Ik niet. Goede voornemens heb ik na de zomervakantie, na een paar weken van ontspanning, alles mogen en niks moeten.

Het gewone leven
De zomervakantie is bijna voorbij. Het “gewone” leven gaat straks beginnen. En weer hebben de weken vrij mij goed gedaan, ben ik meer naar mezelf gaan luisteren: naar waar ik zin in heb, wat ik nodig heb en ik ben me bewust geworden van wat ik níet nodig heb. Echt de tijd voor mezelf genomen. Heerlijk! Mijn goede voornemen is om dit vast te houden. Het is toch te gek dat ik dit maar een paar weken in een jaar heb! Dus, hetzelfde voornemen zoals ieder jaar na de vakantie. Waarom trap ik toch steeds in die valkuil van geleefd worden?

Stil
Nee zeggen is erg moeilijk. Ook tegen activiteiten en voorstellen die ik leuk vind. Het werk wat ik doe, cursussen, sociale activiteiten: ik hou er van! En toch is het goed om eens rustiger aan te doen. Kijken wat het je brengt als je meer rusttijd hebt. Tijd om in stilte te zitten, om de natuur in te gaan, te lezen, om de ruimte te geven aan creativiteit. Creativiteit van het leven. Dat is eigenlijk het mooiste wat er is. Dat je jouw geest ruimte geeft om vrij te denken over wat je wilt, wat je vindt, wat je voelt. En daar dan ook iets mee kunnen doen. Niet dag in dag uit vastzitten in een stramien van moeten.

Genieten
Uiteraard zijn er dingen die moeten. De huur moet betaald worden, dus er moet gewerkt worden. En soms is dat werk niet waar je hart ligt, maar waar je moe van wordt, stress van krijgt of zelfs ongelukkig van wordt. Wat dan? Soms zijn de zorgen zo groot dat die alles overschaduwen. Wat dan? Probeer de balans te vinden tussen willen en moeten. Zorg dat je ook tijden hebt waar je kan genieten, dat je jezelf kunt zijn. Geniet van de kleine dingen, zoals van de zon die je op je gezicht voelt, een kind dat lacht, een hond die helemaal ontspannen en in veiligheid slaapt. Genieten hoeft niks te kosten. Ruik, kijk en luister. Mooie muziek, een heerlijke bloemengeur, de geur van de cake in de oven, de afwisseling van de seizoenen, noem maar op. Hoe meer je van dergelijke dingen kunt genieten, hoe vaker je geniet. Want het worden wel kleine dingen genoemd, maar is het hier niet waar het om gaat? Om deze wonderen?

Nee
En zeg eens “nee” en kijk wat het je brengt. Iets doen voor een ander is goed, maar het hoeft niet ten koste van jezelf te gaan. Als jij iets niet doet, wordt het heus wel door een ander gedaan. En als dat niet het geval is, dan toch niet? We denken vaak dat we niks mogen missen, stel je voor! En als iets leuk is om te doen, dan maakt het toch niet uit dat je het doet? Wel dus. Een te volle agenda doet een mens niet goed. Tijdgebrek, haast. Misschien wel zoveel haast dat je niet eens van het leuke kan genieten, omdat je al met het volgende bezig bent in je hoofd.

Tips om mee te nemen:
– Leef in het nu. Straks is voor later. Ben je iets leuks aan het doen, kun je je zorgen toch niet oplossen. En het is zonde om haast te hebben omdat het volgende al op het programma staat.
– Geniet van de mooie dingen. Besef je dat er zoveel wonderen om ons heen zijn die je hart laten gloeien en groeien.
– Zorg dat je een beetje tijd over hebt. Vul niet al je tijd in. Even niets is het medicijn voor ruimte in je hoofd en de creativiteit van het leven.
– Je verantwoordelijk voelen is één ding. Je te verantwoordelijk voelen kan ook. Word iets losser.
– Zeg eens vaker Nee. Tegen niet leuke en leuke dingen. Je krijgt er altijd iets voor terug.

Volgens mij kun je zelf zorgen dat je in een positiever gevoel komt. Soms valt dit niet mee en is er hulp bij nodig. Besef dat negatieve gedachten, negatieve energie aantrekken. Probeer op een goede manier problemen op te vangen. Niet met een “dat overkomt mij weer” en een “zie je wel”. Probeer je hart zoveel mogelijk te laten gloeien en groeien, door mooie dingen ook te zien en deze groter te maken, door deze meer te gaan voelen en je bewuster te worden.

Zo. Hier kan ik mooi mee aan de slag. Volgende zomervakantie eens zien of ik de voornemens heb uitgevoerd!

 

BLOG 4
Even over de slechte tijden
Goede tijden en de slechte tijden. Alles komt tegelijk. Hoeveel kan een mens hebben?! Soms lijkt het alsof al het “gedoe” tegelijk komt. Je stroomt over. Je weet geen raad met het wegzetten van de gebeurtenissen. Tijd om het een plekje te geven heb je niet, want het volgende heeft zich al aangemeld. Je komt in de survivalstand. Je bent sterker dan je dacht. Alleen voor je gevoel kun je het touw niet laten vieren, want dan breek het. Even een “zwak” momentje en je bent bang dat je instort. En dat kun je niet hebben, want je moet door.

Een lege emmer
Is een lege emmer niet beter te dragen dan een volle? Je tranen laten stromen is een letterlijke leegloop van opgebouwde emoties. De zorgen gaan niet weg, maar ze voelen misschien wel iets lichter om te dragen. En na een stevige huil- of boze bui is de kracht die je nodig hebt er echt nog. Die ben je niet kwijt.

Eén ding tegelijk
Als ik alle rommel uit mijn huis op een hoop gooi, weet ik niet waar ik moet beginnen met opruimen. Maar als ik het karwei aanga door steeds een kamer te pakken houd ik het overzichtelijk. Vandaag ruim ik deze kamer op, dus ik hoef me nu niet druk te maken om die andere kamers. Zo is het ook met zorgen. Het kan je zo overvallen. De hoeveelheid en zwaarte ervan is niet te houden. Probeer eens één ding tegelijk aan te gaan. Wat er op dat moment toe doet. Leef in het nu. Ben je aan het werk, focus dan op je werk. Niet op wat je allemaal moet doen ná het werk. Schrijf desnoods op wat je die dag nog wilt doen. Een lijstje op papier is overzichtelijker dan een lijstje in je hoofd. Maak het lijstje natuurlijk wel haalbaar.

Je eigen vriend
Je kunt je overvallen voelen door de gedachte dat je het zo zwaar hebt. Dat kan. Deze gedachte zal je echt helemaal niets verder helpen. Eigenlijk maakt ze het je alleen nog moeilijker! “O wat ben ik moe.” “ Jeetje wat heb ik het zwaar.” Overkomt deze gedachte je? Laat het even zijn gang gaan, want dit gevoel mag er ook zijn. Enige discipline en kracht zijn nodig om uit deze slachtofferrol te stappen en jouw eigen hulpverlener te zijn: spreek opbouwend tegen jezelf. Zet jezelf aan tot dingen die nu eenmaal moeten gebeuren. Stap voor stap. Als je iets hebt gedaan, geeft dat weer een beter gevoel. Wees niet te streng en veeleisend. Het is belangrijk dat je je eigen vriend bent. Af en toe er doorheen zitten mag. Om daarna weer verder te gaan.

A way of life
Als je in een flow van zorgen zit, is de kans aanwezig dat je de zorgen groter maakt dan ze zijn. Ga terug naar de basis van je zorgen. Trek alle opgebouwde lagen er af en ga naar de kern. Ben je intussen een zorgmagneet geworden? Dat het zorgen hebben een way of life is geworden. Een soort van veilige manier van leven. Deze manier ben je gewend. Je lichaam en geest zijn gewend geraakt aan de spanning die het je geeft. Eigenlijk willen je lichaam en geest deze status echt niet houden. Durf het anders te doen. Identificeer je niet met je problemen. Je hebt problemen, je bént ze niet. Bovendien kun je de zorgen van de wereld niet oplossen. Ook niet van je vriend, buurvrouw of kennis. Je kunt je overal wel heel druk over maken. Dat kost veel energie voor niks. Bij meningen of emotie over anderen zou je bij jezelf kunnen nagaan waar het vandaan komt. Waarom reageer je zo? (blog 3 over je mening en waar deze vandaan komt.)

In stilte
Er zijn zoveel zware zorgen en problemen. Er is helaas geen handboek hoe je die op een goede manier het hoofd kan bieden. Iedereen heeft zijn eigen wijze. Belangrijk is om naar jezelf te luisteren. In stilte. Vanuit die basis. Zet eens een rustig muziekje op, ga de natuur eens in, zoek de stilte op. En laat gedachten als vanzelf binnen komen. Laat het troostende gedachten zijn. Opbouwende of wijze gedachten. Antwoorden komen in stilte. Mediteren zou een manier kunnen zijn. Sommige mensen zeggen dat alles met een reden gebeurt. Tja, al kan je veel leren over jezelf, die reden vind ik soms ver te zoeken…

 

BLOG 3
Een bewuste mening
Met een ander druk zijn doen we allemaal. In het groot: kijk naar al het ellendige wereldnieuws. We vinden er allemaal iets van, ervaren misschien wel veel verdriet en we voelen ons –bewust of onbewust- in ons eigen openbare leven minder veilig. En nu kleiner. Zijn we niet met de buren bezig, onze collega of die vriendin? Hebben we niet een mening over alles?

Mening
Want die buren met die verwaarloosde voortuin, dat haalt toch het beeld van jouw straat naar beneden? Die collega die de kantjes ervan af loopt, terwijl jij zo hard werkt? En die vriendin dan die alweer op vakantie gaat, terwijl jij verstandig met je geld om gaat?
Waar komen deze meningen vandaan? Volgens mij vanuit jezelf. De situaties om ons heen die als een spiegel voor jezelf werken. Als je bewuster van jouw denken bent, dan hou je energie over om positief te besteden. Een mooie opbrengst.

Stemmetjes
Ik zie het als twee “stemmetjes” die op ieders schouder zitten. Die van het ego en die van het geweten.
De stem van het ego die zegt hoe het hoort en hoe je moet doen door wat je vroeger hebt geleerd van je opvoeders. De stem die beïnvloed is door de gebeurtenissen in je leven en de zelfbescherming die je hebt opgebouwd. Het leven van buiten naar binnen.
Terwijl de stem van het geweten vertrouwt op het innerlijke. Het gevoel. Vertrouwt op het hart. Van binnen naar buiten. Zuiver luisteren naar je geweten zorgt dat je om jezelf denkt en om de (eventuele gevolgen voor de) ander.
De moeilijkheid is dat veel mensen de stem van het geweten niet of nauwelijks meer kunnen horen. Het wordt overruled door de stem van het ego. Men wordt geleefd door emoties als boosheid, angst, verdriet. En toch denk ik dat je kan leren dicht(er)bij je zelf te komen. Bij velen zal dit een enorm proces zijn die op vrijwillige basis doorlopen zal moeten worden. Vrijwillig, omdat bij tegenzin het ego luider zal roepen. Dan werk je het ego dus juist in de hand.

Bewust worden
Het begint bij het bewust worden dat dingen je raken, je iets doen. Dat vormt jouw mening. Ga bij jezelf na op basis waarvan je een mening vormt: wat is je gevoel erbij? En dan bedoel ik niet alleen de, bijvoorbeeld, boosheid. Nee, want die boosheid zegt alleen dat je boos bent. Maar niet waardoor je boos bent. Wat is het wat jou raakt? Het niet gezien worden? Het nooit goed kunnen doen, het gevoel van er alleen voor staan? Een gevoel van alle verantwoordelijkheid te moeten dragen? Ga terug naar vroeger. Het kan van alles zijn. Misschien schrik je van de uitkomst. Dat mag. Zorg dat je eerlijk naar je zelf bent, zonder smoesjes. Neem jezelf dus niet in de maling. Snoer jouw ego de mond!
Dan kom je bij dat stukje dat bij jou zit. En als je weet waar het vandaan komt, kun je er iets mee. (Met of zonder hulp.) Het bewustworden zorgt vaak al voor opluchting. Een volgende keer, bij eenzelfde situatie, kun je er anders mee om proberen te gaan. Zodat jij er minder last van hebt. Op die manier leg je niet je boel bij de ander neer, maar bij jezelf. En je ruimt nog op ook.

Waarheid
Want zeg nou zelf, een mening is zo gevormd. Wat is de waarheid?! Iedereen heeft toch een eigen waarheid, met je eigen levenservaringen en de kennis die je tot dat moment hebt opgedaan. De waarheid waarop een mening is gebaseerd is zo variabel als wat. Hoe mooi zou het zijn wanneer iedereen eerst bewust wordt van de herkomst van je eigen mening voordat je je mening over de mening van iemand anders geeft. En begin bij jezelf.

 

BLOG 2
Een hoofd vol gedachten
Ken je dat? Je hoofd is zo vol gedachten en zaken waar je aan moet denken, dat je alleen nog maar in staat bent alles even aan te tippen en niets echt bewust en goed kan doen. Het lijkt een soort stress-toestand van de hersenen. Je raakt zelfs vergeetachtig en hebt moeite je te concentreren. En hoewel je het voor je gevoel razend druk hebt, doe je niks. Heel vervelend, want juist nu wil je goed presteren en je hoofd leegmaken door de zaken weg te werken, af te handelen. Het geeft zo’n stress dat je misschien wel bezorgd om jezelf wordt.

Signalen
Bezorgd mag je zijn. Want beetje bij beetje heb jij je hoofd steeds voller gestopt. Signalen van “vol” heb je genegeerd en je bent maar doorgegaan. Alle signalen genegeerd, ook lichamelijke ongemakken en serieuze lichamelijke klachten. Natuurlijk zijn er situaties die je aan moet gaan, door moet maken. Maar de manier waarop, dat maakt wel degelijk uit. En ben je ook werkelijk voor alles verantwoordelijk, of denk je dat alleen? En waarom denk je dat? Zijn anderen niet in staat het net zo goed af te handelen als jij zou doen? Over dat onderwerp is ook een blog te schrijven! Het is te veel om daar nu op in te gaan. Dit blog gaat over dat volle hoofd dat je leeg wilt hebben:

Van vol naar leeg
Ten eerste mag je eerlijk zijn tegenover jezelf. Geen smoesjes, je gaat jezelf niets wijsmaken. Met een kookwekker op 5 of 10 minuten mag je in een stil hoekje de tijd voor jezelf nemen. De tijd voor dat volle hoofd. De tijd voor jezelf. Gun jezelf deze tijd. Belangrijk is om de zaken in je hoofd terug te brengen naar de basis. Zonder al die opgebouwde emoties en verwikkelingen. Waar gaat het écht over? Wat is de kern? Gooi alle ballast eraf. Dat ruimt al op! De volgende vraag is wat jouw verantwoordelijkheid is en wat eigenlijk bij een ander ligt. Leg de zaak terug bij de eigenaar. Verder mag je je bedenken dat het vaak geen ramp is als het niet loopt zoals je dacht. Heb vertrouwen dat je een andere weg vindt dat naar hetzelfde punt leidt.
En een praktische aanpak: neem een pauze van de social media. Of vindt een voor jou rustigere manier van ermee omgaan. Onbedoeld geeft je mobiel je de mogelijkheid om je enorm druk te voelen! Wat een ruimte zal het geven als je bijvoorbeeld met jezelf afspreekt op twee momenten van de dag een kwartiertje je berichten te checken en er eventueel op te reageren.

Comfortabel
Ga je niet te comfortabel voelen bij een vol hoofd, bij een te hoge vorm van stress. Die stress maakt geen deel van jouw Zijn uit. Het verrijkt je niet, het put je uit. Maak de keuze je stresslevel in de gaten te houden en ballast weg te werken als je het “gezonde” stressniveau hebt overschreden. Af en toe even zitten met de kookwekker, jezelf die tijd gunnen, dat doet wonderen. Een leeg hoofd maken. En lukt het niet meteen, maak je daar dan niet druk over. Er is altijd een volgende keer.

BLOG 1

Verandering begint bij jezelf
Met de zin die ik mensen vaak hoor zeggen: “Ik ben gewoon zo. Ik kan er niets aan doen”, ben ik het niet eens. Natuurlijk zijn er karaktereigenschappen. Maar door een dergelijke uitspraak weiger je bij voorbaat te veranderen. Dat is wel makkelijk: je hoeft niet aan jezelf te werken. Jij hoeft niet te veranderen. Dat verwacht je wel van de ander? Groeien, zo kan je het ook noemen. Zonde om dat aan de ander over te laten.

De cirkel doorbreken
Juist een vicieuze cirkel doorbreken geeft verandering. Al is het met kleine voorzichtige stappen. Een duidelijk voorbeeld is het rollenpatroon tussen ouder en kind. Regelmatig komt het tijdens een sessie voor dat het volwassen kind zich weer klein voelt als het contact heeft met de ouder, via telefoon of op visite. Je schiet in je patroon van vroeger. Zo ook de ouder. Het is ook niet zo gek dat iets wat sinds kinds af aan zo is gegroeid in stand blijft. Alleen het gevoel dat het je geeft, hoeft niet altijd even fijn te zijn. Je kan er behoorlijk last van hebben en het zelfs betrekken op je (toekomstige) partner. Bij een dominante ouder kan de rol bijvoorbeeld heel naar voelen. Gevoelens van je niets waard voelen, niet gezien worden en nooit iets goed kunnen doen komen naar boven terwijl je volwassen bent, misschien inmiddels wel zelf een ouder bent geworden.
Soms is het moeilijk dergelijke gevoelens hardop te zeggen. Want zij bedoelden het toch goed? Zij hebben toch goed voor je gezorgd?

Geen goed of fout
Je hoeft niemand iets te verwijten, wat schuld betreft, wat goed is of fout. Het is zoals het is. Jij hebt er last van, en jij kan er iets mee doen. Verandering van iets waar jij last van hebt, kun je niet van de ander verwachten: ergens zal die cirkel doorbroken moeten worden. Laat jij het zijn. Ga niet wachten tot een ander een eerste stap zet. Dit is frustrerend en de kans is aanwezig dat je altijd blijft wachten op de ander.
Als jij de stap zet van kind naar volwassene, is het voor de ouder niet mogelijk in de rol van ouder te blijven. Dat is het mooie.
Alleen een verandering van je gedrag en reactie op een situatie zal voor de ander nieuw zijn. Als een confrontatie met zichzelf: het patroon wordt niet meer gevolgd. Paniek! Hoe te reageren!? Geef de ander daarom de tijd om zich aan te passen, om te wennen aan de nieuwe rol. De tijd om ook uit de vicieuze cirkel te stappen.

Proces
Belangrijk is dat je beseft dat dit een proces is. Een proces dat bij jou begint. Voordat je tot de uitvoering over gaat, zul je eerst flink met jezelf aan de slag moeten om uit te zoeken waar dit patroon eigenlijk uit bestaat. Het gevoel dat er al jaren is, misschien wel onbewust, zul je in z’n geheel moeten kunnen zien.
En dat is zo mooi aan bewustwording: situaties of personen kunnen je een “niet leuk” gevoel geven, zonder dat je je ervan bewust bent. Die eye-opener, niet alleen in jouw denken, maar in jouw beleven, in jouw voelen, dat is zo mooi!