Blog 28: Succesvol

Er is zoveel te vertellen over wat anderen meemaken en wat ik doe. In “de Wensschuur”. Tijdens de sessies voor bewustworden via reading, meditatie, gesprekken, healing en opstellingen. Om maar eens iets te noemen. Aan de hand van wat ik mee mag beleven in de schuur, over de dingen van het leven, deel ik driewekelijks graag dit blog. De situaties die ik omschrijf zijn gebaseerd op de sessies die hebben plaatsgevonden en mijn eigen gedachtenspinsels. Om even bij stil te staan of over na te denken.

Blog 28 Succesvol
Een paar weken terug was ik bij een “theatercollege” genaamd 365 dagen succesvol. Wat ik hoorde was niets nieuws, maar het zette me wel aan het denken. En dat is toch zinvol en leuk! Want wat is succes? Heb ik succes? Waarin? Is succes meetbaar? In het algemeen? Meetbaar in geld, in functie van werk, de hoeveelheid vrienden, activiteiten, druk-zijn, facebook-vrienden, reisbestemming of grootte van de auto?
In mijn werk spreek ik veel jongeren. Regelmatig stel ik aan hen de vraag wat succes voor hun betekent. Zo antwoordde laatst een jongere dat hij succes had als hij veel geld verdiende en op zichzelf woonde. En het werk? Als dat niet zijn passie was, dan was dat jammer, als hij maar goed verdiende.
Volgens mij komt hij daar nog wel op terug. Voor mij is dat niet mijn succes. En volgens veel anderen ook niet. Ik ben succesvol als ik gelukkig ben. Als ik me gelukkig voel, geniet van het moment, van lieve mensen om me heen, geniet van de mogelijkheden die ik krijg en van de zon die schijnt.
Deel je deze mening? En laat je deze mening en dit gevoel nooit overstemmen? Overstemmen door de situatie om je heen, door mensen die jou triggeren om jouw succes wel af te laten hangen van je inkomen, je gedrag, je auto, jouw ja of juist nee zeggen. Dat kan heel goed. Iedereen wil bij een groep horen. Dat is niet meer dan normaal, dat is menselijk. Niemand wil zich immers een buitenstaander voelen. Dus de kans is groot dat je je vaak of soms een beetje, laat beïnvloeden door een ander en niet helemaal bij jezelf blijft. In de snelheid en de volheid van het dagelijkse leven heb je soms niet in de gaten hoe je beetje bij beetje wordt meegenomen met het succesgevoel van de ander en je jezelf op die manier kan verliezen. Daarom is het goed die tijd te nemen om jezelf af en toe tijd en rust te geven om bij jouw succesgevoel stil te staan.
Hoe wil jij je voelen ’s morgens als je wakker wordt? Word je wakker met een goed gevoel, heb je zin in de dag? Doe jij op de dag dingen waar jij je goed bij voelt en tevreden over bent? Of is het een dag met aanpassen aan een ander, in een stramien leven dat jou geen vrijheidsgevoel geeft, dat jou niet gelukkig maakt? We kunnen het echt niet iedere dag, elk uur en elke minuut te gek, leuk en gelukkig hebben. Maar als de balans goed is waarbij de geluksmomenten in de meerderheid zijn, dan ben je volgens mij goed bezig.
Wees je bewust van de geluksmomenten. Dat is ook een dingetje. Want als je met je hoofd bij die afspraak zit waar je tegenop ziet, of bij je geldzorgen of relatieproblemen, dan zul jij niet het zonnetje zien schijnen, jouw mazzel herkennen en de liefde die je krijgt voelen. Je krijgt geluk niet alleen in je schoot geworpen, ik denk dat je het kan creëren. Door je kansen te zien bijvoorbeeld. En door de positieve kanten van dingen te bekijken, te zoeken, te vinden. Door te denken in mogelijkheden in plaats van in onmogelijkheden.
In het theater werd nog eens duidelijk gemaakt dat wanneer één factor niet lekker loopt, dat dat z’n neerslag heeft op de rest van de elementen in je leven. De elementen die genoemd werden zijn gezondheid, relatie, werk en geld.
En ook hier werd duidelijk: werk eraan wanneer iets niet loopt, wanneer iets jou tegenwerkt in je geluk. Want zeg nu zelf, doorgaan in hetzelfde cirkeltje heeft geen zin. Werkte die aanpak gisteren niet, dan werkt het morgen ook niet. Ga je mogelijkheden na en heb vertrouwen. Zonder het vertrouwen kun je direct wel ophouden met je best doen. Het vertrouwen in de oplossing en in jezelf zet een krachtige positieve energie van verandering neer. Die heb je nodig voor je transformatie naar succes. Kies je om te leven vanuit je angst of vanuit je vertrouwen?
En soms is het een kwestie van gewoon doen. Buiten je kaders treden, uit je comfortabele zone stappen om in de spannende en vernieuwende uitdaging te stappen. Dan pas zet je een verandering in gang en de energie om.

Blog 27 Blik op oneindig
Veel mensen komen bij mij in de Wensschuur omdat ze last hebben van gebeurtenissen in het verleden. Want al gaat het om een gebeurtenis uit je jeugd, van familieleden generaties geleden, iets van tien jaar terug, het kan een enorme impact hebben op je gedrag en gevoel van nu. Soms lijkt het alsof je nergens last van hebt, en door iets onbenulligs kan het getriggerd worden waardoor gevoelens naar boven komen die je dacht niet meer te hebben. Hoe vaak hoor je niet geen oude koeien uit de sloot te halen, niet in het verleden te moeten blijven hangen, niet over je schouders te kijken. Maar wel vooruitkijken, nieuwe doelen stellen, de toekomst zien.
Ik denk niet dat het zo simpel is. Want een (traumatische) gebeurtenis, is niet zo vergeten. Het laat sporen na. Je wordt er wel degelijk door beïnvloed. Is het niet in je dagelijkse leven, dan wel door de keuzes die je wel of niet maakt.
Een situatie talloze keren herbeleven, er in rondrollen en zwemmen is niet de manier. Je stelt je op als een weerloos slachtoffer. Inderdaad, dan kom je niet verder met je zelf in je leven.
Je moet het loslaten, wordt vaak gezegd. Daar ben ik het niet mee eens. Loslaten is een soort vergeten, terwijl je niks vergeet. Je kan iets waar je nog niets mee hebt gedaan niet loslaten. Dan zal het op een dag als een elastiek keihard in je gezicht terugkomen.
En dan de opmerking “Overal is iets positiefs uit te halen.” Makkelijk gezegd als de ellende je boven je hoofd groeit.

Volgens mij mag je er wel degelijk iets mee doen om lichter je toekomst (en dat is morgen) aan te kunnen gaan. Alles is energie. Een nare gebeurtenis is voor jou negatieve energie. Als je er niets mee doet, dan blijft de energie negatief en zwaar. Die zware energie draag je met je mee. Als je er niets mee doet, voor altijd. Door de energie neutraal te maken, of, als dat mogelijk is, in positief te veranderen, laat je de gebeurtenis niet los. Het maakt immers deel uit van wie je bent. Wel zorgt de transformatie voor heling en het kunnen handelen van je gevoelens en gedachten. Het is waar wat ze zeggen: je geeft het een plekje. Dan wel getransformeerd. Je kan er op een afstandje naar kijken zonder het ervaren van heftige emoties.
Als je partner volgens jou “ouwe koeien uit de sloot haalt”, dan heeft diegene er blijkbaar nog niets mee gedaan. Logisch dat het degene nog hoog zit. Vergeven maar niet vergeten? Eigenlijk ook niet vergeven: wegstoppen heeft geen zin, omdat het niet weg is! Je neemt jezelf in de maling. Op zich is het niet jouw verantwoordelijkheid dat de ouwe koeien van de ander nog in die sloot zitten. Toch kan jij vaak een steun zijn om die koeien te transformeren. Helder, eerlijk en in kleine stappen zonder verwijten communiceren is hierin ook belangrijk.
Over gebeurtenissen uit het verleden praten, bij een psycholoog, heeft vaak effect. En toch ben ik ervan overtuigd dat (keer op keer) praten over een gebeurtenis, je juist vastzet in je eigen vertelde verhaal. Mijn overtuiging is dat men vertelt wat men weet. Wat men wil weten! Meestal is dat namelijk niet alles, niet de hele waarheid. Dit gaat bewust of onbewust, vaak uit bescherming, uit angst of onwetendheid.

Je hart en je gevoelens die spreken de diepere waarheid. Al kan dat schokkend zijn en echt niet leuk. Met vertrouwen in jezelf, dat je zelf de controle hebt over hoe ver je hierin gaat, moet het lukken de energie te transformeren. Je gevoel aangaan is ontzettend moeilijk. Met de juiste begeleiding en vertrouwen moet het kunnen lukken. En zo zal je je blik inderdaad op de toekomst kunnen richten, zonder de ballast op je rug en schouders met je mee te dragen.

Durf jij het aan? Het kan om grote en kleine dingen gaan. Maak een afspraak voor een bezoek in de Wensschuur.


Blog 26 Vasten
Ik ben begonnen met vasten. Jawel. Niet wegens religie of om gewicht te verliezen (al zou dat een fijne opbrengst zijn), maar om fit te worden.Na het lezen van een artikel over intermittent fasting, wilde ik dat uitproberen. Je hebt allerlei soorten van schema’s. Mijn keuze is het 16-8 uur-schema: 16 uur vasten, 8 uur eten. Alleen je ontbijt over slaan, zonder tussendoortjes erbij. Dan kun je wat lunchen en avondeten. En als je 7 uren slaapt, schieten de uren van het vasten best snel voorbij! Het is niet de bedoeling dat je tijdens de 8 uur van mogen eten enorm gaat eten. Suikers en koolhydraten genieten niet de voorkeur. Maar op zich mag je gewoon lekker eten. En de hele dag door water en groene/kruiden- thee drinken. In de praktijk komt het bij mij vaak op de verhouding 20 uur vasten, 4 uur eten.
Ik ben een avond-snaaier. Na het avondeten ga ik op zoek naar lekkers. Waar ik maar zin in heb, hartig of zoet. Vaak allebei, heerlijk! Al zit ik eigenlijk al propvol. Dat vasten wordt dus wat. Dácht ik. Het gekke is dat nu ik een knop om heb gezet van niet eten, het niet moeilijk is. De praktische kant is ook niet moeilijk doordat je niet de hele dag hoeft te bedenken wat je zal eten voor energierijk en gezond eten. Bovendien kun je lekker doorwerken aangezien je geen eetpauzes hebt.
De theorie achter deze vorm van vasten komt van de oermens. De oermens moest jagen, wat hij met een lege maag deed. Het ging om het avondmaal, dan at men pas goed. De jager was fit, want al zijn energie ging naar het jagen: zijn lichaam hoefde geen ontbijt te verwerken, suikers en noem maar op. Die energie kon hij ergens anders aan besteden. Een homo sapien van tegenwoordig eet te veel en vaak te fout. We maken onszelf duf, dik en ziek.
En het is werkelijk verbluffend wat je in de eerste dagen al merkt. Geen hongergevoel, geen rommelende lege maag en geen opgeblazen gevoel in de buik. Verder ga ik honderd keer per dag naar het toilet van al dat water en thee. Maar dat is niet alles: mijn hersenen zijn meer helder. Een vreemde gewaarwording, het is alsof ik beter mijn hersens gebruik. Alsof ze actiever zijn. Bovendien is mijn zicht scherper geworden. Wonderlijk niet?! Daarnaast ben ik zo actief dat ik moe word van mezelf! De laatste twee ochtenden sta ik met hoofdpijn op: dan drink ik snel water en thee waardoor het wegzakt. Als ik te snel eet dan krijg ik buikkrampen, bij rustig eten en goed kauwen heb ik dat niet.
En de weekenden, tja, dat is wel moeilijk doorkomen met drie verjaardagen met zoete en hartige hapjes en alcohol, lekkere dingen in huis zoals chocoladepinda’s, witte bolletjes (met roomboter en hagelslag. Jammie!), overheerlijke truffelkaas en chips. En ik mis mijn lekkere smoothie met fruit. Dat brood is toch ook wel een dingetje! En toch ga ik niet overstag. Want in mijn 4 uren dat ik mag, eet ik heerlijk, gezond en ben ik voldaan.
Kortom, ik ben enorm met mezelf bezig! Zo bewust van hoe mijn lichaam reageert, wat het doet op het wel of niet eten. En verbaasd over de constatering wat mijn gewoonte zou willen doen en eten. Hoeveel invloed je op je eigen lichaam en fitheid hebt is nu al ongelooflijk merkbaar.
Als ik chocoladepinda’s zie, dan eet ik ze in gedachte al. De smaak, de structuur, de hoeveelheid. Heerlijk! Eigenlijk ben ik dan bezig met de oppervlakkigheid van voedsel, de eerste voldoening. Dat ik daarna enorm loom word en meer wil eten waardoor ik nog lomer word, dat is een bijkomstigheid die normaal is geworden. Het eten is een vervulling van genot geworden met alle gevolgen die het heeft. In ieder geval ga ik me er niet beter door voelen. De maatschappij is zo gevormd dat het erop gericht is niet te actief te zijn, niet te gezond en zelf niet te veel na te denken. Dit brengt positieve effecten voor de voedingsindustrie, de farmacie en alle bedrijven die hulp bieden voor wat dan ook.
Wat ik merk aan de mensen in mijn omgeving, is dat zij dit vasten ongezond vinden. “Hou je dat vol?”, “Zou je dat wel doen?”, “Hier heb je wat lekkers mee voor na het vasten.”
Ik heb geen idee hoe lang ik dit “oerdieet” ga doen. Mijn plan is te luisteren naar mijn lichaam. Als ik me goed voel, dan is het oke. Zo niet, dan moet ik bijstellen. De uitdaging is ook om te luisteren naar mijzelf, als individu, naar mijn wil en mijn doel. Dit geldt zelfs dus voor mijn voeding. Zo ontdek ik steeds weer een stukje mij.

Blog 25 Balans in je gezin
Depressiviteit onder de jeugd neemt toe. Het is in meer dan genoeg artikelen te lezen. Artikelen over voedsel, opvoeding, het milieu, gezondheid, noem maar op. Zoveel mensen. Zoveel meningen. En nu mijn mening hierover.
Want hoe logisch is het dat goede en zuivere voeding essentieel is voor de groei van kinderen: voor de ontwikkeling van het brein, de groei van alle organen, weefsel en alles wat nodig is voor een gezond geheel. Het begint bij de basis. De basis die leg je als je opgroeit. Ban de suikers en de E-nummers zoveel mogelijk. Door mensen “gevormd” voedsel blijkt vaak uit rommel te bestaan. Dat weten we nu allemaal wel. Waarom het zoveel te koop is? Kennelijk wordt het heel goed verkocht en verdienen de producenten er nog genoeg aan.
Maar ja, ga zelf maar eens uit een berg groenten je saus maken. Ga zelf je brood bakken. Het kost tijd. Tijd naast het opvoeden van je kinderen en naast je werk, je sociale leven en andere verplichtingen en verwachtingen. Tijd is voor veel mensen schaars. Dus dat uitgebreid en zuiver koken schiet er vaak bij in. Ouders zijn nu eenmaal druk met van alles. Desnoods met hun mobiele telefoon! Ouders zijn druk met het halen en brengen van de kinderen naar alle sporten en clubjes en huiswerkbegeleiding of bijles.
Een gedachtekronkel van mij: wat nu als die tijd van halen en brengen wordt besteed aan de kinderen zelf? Ga samen het eten voorbereiden met een meezing-muziekje aan, of gezellig kletsen met elkaar, een ouderwets bordspelletje doen of naar de speeltuin (en dan niet op het bankje bezig zitten druk zijn met de mobiel, maar lekker mee doen.) Zijn ouders er nog genoeg voor hun kinderen? Deze vraag stel ik absoluut zonder verwijten.
De maatschappij zorgt dat er heel veel moet. Je moet binnen de norm vallen. Zo ook je kinderen met gedrag en schoolprestaties. Valt je kind buiten de norm, dan adviseert school een onderzoek, of bijles, een andere school. Daar schiet je als ouder toch van in de stress. Soms lijkt het of ouders meer bezig zijn de norm te halen, dan naar hun eigen kind te kijken en te luisteren. Vaak onbewust, omdat ze een druk leven hebben en er vaak toe worden gedwongen door een juf of orthopedagogisch medewerker op school.

Maar mensen toch, ligt er ook niet iets bij het schoolsysteem? Ieder kind op een grote hoop gooien, in megagrote klassen zetten, de hele dag stil laten zitten en er een norm op los laten. Gefrustreerde, ongelukkige en onzekere kinderen worden gemaakt. Deze kinderen zullen zich met een dergelijk gevoel niet optimaal kunnen ontplooien. Logisch toch?
Haal de druk van de kinderen weg. Waarbij thuis een begin te maken is. Daar is de basis. Ouders, laat je kind zichzelf zijn. Zonder prestige drang. Geef zelf het goede voorbeeld. Zeg eens nee, ben jezelf en luister naar jezelf en elkaar wat er nodig is. Niet naar wat zou moeten volgens een ergens (maatschappelijk) vastgestelde norm.
Maar wees geen slappe ouder: geen grenzen stellen is verwaarlozing. Het ene kind heeft meer regels en grenzen nodig dan het andere. Al voelen ze zich groot en zelfstandig, weet dat ze het niet zijn. Jij stelt de regels en grenzen waarin men vrij mag zijn. Gaat dat goed, dan kun je grenzen verruimen. Een keer nee zeggen is juist goed: kinderen moeten leren omgaan met teleurstellingen. Zo gaat het ook in het leven, naast alles wat je gelukkig kan maken.
Het begint bij het bewustworden van de situatie en je gedrag als ouder. Gewoon even stilstaan bij hoe alles zo gegroeid is zoals het nu is. Is iedereen gelukkig? Wat mist er en kan er beter of leuker gemaakt worden?
Hou het leven lekker positief en leuk. Zo min mogelijk ongezonde stress. Geef ruimte aan je zelf en je kinderen om te ontwikkelen op een individuele manier. Op welk (school)niveau ook. Leg de lat voor je kind niet te hoog. Uitdagingen zijn oké en per kind verschillend. Volgens mij is ieder mens zijn beste zelf als hij of zij gelukkig is en mag zijn. En daar gaat het om.

Zou jij willen stilstaan bij jezelf en je gezin en de balans willen opmaken? Kun je daar hulp bij gebruiken? Maak dan een afspraak in de Wensschuur.

Blog 24 Controle
Mij valt het op dat veel mensen druk bezig zijn controle te krijgen. Over alles in hun leven. Het geldt ook voor mij.
Het wordt met de paplepel ingegoten: ga naar school, speel een instrument, ga sporten, ken de etiquette. Alles voor een goede basis (en goede controle) voor later. Later als je groot bent. Ik voel me nog steeds klein! Moet ik nu alles op de rit hebben? Moet ik nu alles begrijpen? Hoef ik niks meer spannend te vinden? Is alles nu onder controle? Of je 10 jaar, 20 jaar, 40 jaar of 60 jaar bent, leeftijd maakt niet uit: het leven blijft een uitdaging. Want denk je alles op de rit te hebben, onder je controle, dan kan er onverwachts iets gebeuren waardoor alles op losse schroeven staat. Je wordt ontslagen, er overlijdt onverwacht een dierbare, je relatie is na jaren over, noem maar op.
Zekerheden en het hebben van controle zijn verschillende dingen. Je hebt zekerheid dat je geen controle hebt. En toch blijven mensen aan controle vasthouden. In het groot en in het klein. Waarom is een tandartsbezoek een hele opgave: je bent overgeleverd en ligt daar kwetsbaar, je hebt geen controle. Waarom is iets uit handen geven zo moeilijk? Je bent de controle kwijt, je kan het beter zelf doen. Waarom is loslaten zo moeilijk? Je weet wat je hebt en hoe je hiermee omgaat en hoe je reageert. Zonder dat weet je niet hoe het loopt en hoe jij je voelt.
Volgens mij willen veel mensen zekerheid. Over de dag van morgen, volgend jaar, over financiën, werk, vrienden, leven en dood. Weten waar ze aan toe zijn. Ze willen de toekomst voorspeld hebben. Komt het nog goed met …? Zal hij de juiste partner voor mij zijn?
Deze vakantie heb ik veel gewandeld. Ik had een paaltjesroutevakantie. Waar ik kon ben ik paaltjesroutes gaan wandelen. Wat is Nederland toch prachtig! Het was ontspannen lopen, als je de paaltjes maar volgde. Het is makkelijk omdat je weet waar je naar toe moet en omdat je weet dat je weer op het goede punt uitkomt. Dus niet 10 kilometer van je auto vandaan. En toch hadden die 10 kilometer mij veel meer gebracht. Dat ik van de paden af was gegaan, de route niet had aangehouden, ergens anders was uitgekomen. Heerlijk toch?! Ontdekken, voor verrassingen komen te staan en maar zien hoe je met je hond weer bij je auto komt. En stel dat ik was fout gelopen, een paaltje had gemist? Die herinnering zal groter zijn geweest dan de veilige routes die ik heb genomen.
Zo is het ook met het leven: je kunt alles veilig doen en controle willen houden, maar dat kan niet altijd. En eigenlijk moet je dat ook niet altijd willen. Voor de rust is het best even lekker. Even lekker makkelijk leven. Maar voor het leven zelf, de verrijking, de groei en de herinnering is het ook leuk de controle te laten en te zien welke verrassingen je tegen gaat komen.
Loslaten is moeilijk. Loslaten van controle is helemaal moeilijk. En toch zal je jezelf verbazen tot hoeveel je in staat bent. Controle loslaten of niet kunnen houden kan zorgen voor verdriet, een kwetsbaar gevoel en voor spontaniteit, een nieuwe jij, liefde en mooie ontdekkingen.
Juist bij een negatieve gebeurtenis zoeken we naar controle. Controle om de situatie naar een betere te sturen. Dat je in de situatie stappen onderneemt, dat is natuurlijk goed. Maar laat het doel los van weer de controle willen hebben. Wat is controle?! Verzin een ander doel. Bijvoorbeeld je weer fijn te gaan voelen, tot rust te komen, jezelf te kunnen zijn of te kunnen lachen. Wat we als negatieve gebeurtenis zien, hoeft niet negatief uit te pakken. Al lijkt het soms dat het nooit meer goed komt. Je hebt altijd nog jezelf. Als je geloof en vertrouwen in jezelf en in het verloop van de situatie hebt, dan komt het echt wel goed.

Blog 23 Relatie
In de Wensschuur komen regelmatig mensen die niet gelukkig meer zijn met hun huidige partner. Ze overwegen uit elkaar te gaan, maar hebben enorme twijfels of ze daar goed aan doen. Het is immers nogal een beslissing. Helemaal als er kinderen bij betrokken zijn. Want het houdt veel veranderingen in. In werk, wonen, financiën, sociaal leven, opvoeding, noem maar op.
Waar wordt dan goed aan gedaan? En wat is er geprobeerd om er samen goed uit te komen? Is er begrip voor elkaar? Wat mis je in de relatie? Hoe is dit zo gegroeid? En ook, wat kun jij voor jezelf veranderen in de relatie?
Degene waarvan je dacht de partner voor je leven te zijn, draagt niet meer (genoeg) bij aan jouw geluk. Waar neem je genoegen mee? Of ben je bereid om los te laten wat je hebt. Nu weet wat je hebt, al ben je er niet gelukkig van. Je weet niet wat je krijgt als je loslaat. Willen jullie beiden investeren in elkaar?

Maar is het ook niet zo dat mensen door de jaren heen zich ontwikkelen, misschien wel ieder een andere richting op? Dan is het moeilijk weer tot elkaar te komen. Het kan dan voelen als een stap terug, omdat de ander verlangt dat je doet of bent wie je toen was. Het is belangrijk om met elkaar te communiceren. Niet als het water al tot aan de lippen staat. En niet door contact te zoeken door elkaar van alles te verwijten. Het doel is namelijk weer dichter bij elkaar te komen en niet aan te horen hoe de ander zich verdedigt. Dus denk in oplossingen, niet in problemen. Benoem welke dingen je mist, omdat ze jou een bepaald gevoel gaven. En kom met voorstellen, waar je allebei deel van uitmaakt.
Wees eerlijk. Als eerste naar jezelf. Ben je de boel aan het saboteren omdat je wel in verwijten en problemen blijft denken? Wil je wel investeren? Bedenk wat je echt wilt, jouw diepste jij. Of misschien ben je wel ergens bang voor. Zoek dan uit wat dat is. Misschien ben je bang gekwetst te worden en durf je er daardoor niet voor te gaan. Je kan je ook al zo lang alleen hebben gevoeld en voor je gevoel je leven alleen hebben geleefd, dat je je aanpassen aan de ander eigenlijk niet meer ziet zitten. Geloof je zelf dat jullie met elkaar weer voor het ervaren van geluk kunnen zorgen? Zonder deze overtuiging van beide partners, zal degene zonder dit vertrouwen snel het gevoel hebben in te moeten leveren, zich aan te moeten passen. En dan zal de relatie geen standhouden. In ieder geval niet het geluk en de meerwaarde brengen die je voor ogen had.

Ook is het goed te weten waarom je met de ander verder wil. Wat is de toegevoegde waarde? En zijn die waarden uniek voor die persoon, of voelt het gewoon als vertrouwd dat je dat bij deze partner kan vinden? Ik denk dat al het geluk in jezelf zit. Alles wat je nodig hebt kun je uit jezelf halen. Je partner is niet jouw geluk. Dat ben je zelf. Een partner kan daar een prachtige toevoeging bij zijn. Het is de kunst om van jezelf te houden, eerlijk naar jezelf te zijn en je ego aan de kant te kunnen zetten. Dan pas weet je wat de ander toe kan voegen aan moois voor jou.
Ben je deze kunst nog niet machtig, breng dan een bezoek aan de Wensschuur. Jij doet het werk, ik zorg voor de tools. Maak je een afspraak na het lezen van dit blog, dan krijg je €5 korting op de sessie.

Blog 22 Schreeuw-lelijk
Wat een zon. Wat een warmte. Ik zit in de achtertuin terwijl een merel, zittend op de dakgootrand, zingt naar een andere merel in de verte. Die andere merel zingt steeds terug. Hele gesprekken. Ik luister graag naar merels. Een helder fris geluid met volgens mij goede communicatie met elkaar: luisteren en spreken.
Beter dan de Vlaamse gaai die ons iedere morgen met gekrijs wakker schreeuwt. Het is inmiddels een vast ritueel geworden: ik ga mijn bed dan uit, doe de balkondeur open en Gijs komt over het muurtje geklauterd richting balkon. De gaai zit op de punt van het schuurdak de longen uit zijn lijf te krijsen. Bij voorbaat al. Terwijl er dus helemaal geen gevaar dreigt, maar de kat Gijs zou een gevaar kunnen zijn. Eventueel. Wie weet.
Eigenlijk best menselijk. De gaai is een tikje bevooroordeeld en iets te voorzichtig. Vast een nare ervaring met een kat meegemaakt.

Mensen kunnen ook bij voorbaat al gaan schreeuwen en afwijzen. Door wat ze hebben meegemaakt wordt er iets in hun aangewakkerd. En door wat ze zich hebben in laten fluisteren. Als kind al, of zelfs nu, omdat iets hun eigen angst bevestigt, of dat ze dan (weer) bij een groep horen met dezelfde mening. Misschien is het hebben van een eigen mening te eng. Eng om verbaal misschien niet voet bij stuk te kunnen houden, eng omdat mensen tegen je kunnen zijn of je dom kunnen vinden.
Hoe vrij ben je eigenlijk in je denken en doen? Of, bevrijd? Bevrijd van het denken en de meningen van anderen, je ouders, de leefsituatie waar je in bent opgegroeid.
Kun je wel totaal als individu gaan denken?
Natuurlijk word je door allerlei bronnen van buiten beïnvloed. Die zorgen dat je een mening kunt hebben. Hierdoor word je gevoed. De kunst is om te filteren. En dat de filter jouw eigen filter is. Die jouw eigen overtuigingen en idealen vertegenwoordigt. Niet de overtuigingen gevormd door wrok, maar de overtuigingen vanuit je hart. Met liefde en zachtheid naar een ander en naar jezelf.
Dat neemt niet weg dat je niet altijd je eigen mening en overtuiging moet of kan volgen. Vaak geldt de macht van de sterkste of wordt de meerderheid van meningen aangenomen. Democratisch heet dat.
Wat dan te doen? Eerst op een goede manier dealen met het feit dat jouw overtuiging aan de kant wordt gezet. Vat je dit persoonlijk op? Hoe diep raakt het jou? Voel je je niet gehoord of gezien? Of heb je begrip voor de uitkomst en ga je met de stroom mee? Misschien raak je wel minder overtuigd van je mening en begin je te twijfelen aan je eigen slimheid en je motivatie.
Twijfelen mag, heroverwegen ook. Als je jezelf in alle eerlijkheid maar trouw blijft.
Wil je anderen overtuigen van jouw mening? Hoe doe je dat dan… Laat je blijken dat je de genomen beslissing dom vindt, de beslisser dom vindt? Of bedenk je een manier om de ander op liefdevolle wijze te overtuigen van jouw zienswijze? Je kunt ook een strategie bedenken. Met een positieve of wat agressieve inslag. Of werk je op het gevoel van de ander? Dit geldt voor (wereld)politiek, maar ook in het klein. In een gezin, een relatie, als werknemer.

Bekijk eens je strategie: waarom gaat de ander in de verdediging? Waarom ontstaat er een discussie die alles alleen maar beroerder maakt? Waarom lijkt het alsof ik niet gehoord wordt, alsof ik niemand raak, terwijl het zo belangrijk voor mij is!?
Onderzoek de ander. Vraag waarom de ander zich zo opstelt. Zeg hoe het je raakt. En ga na wat wel succesvol was in het verleden. Kijk dan wat de insteek toen was en pas het toe op deze situatie.
Belangrijk is ook hoe jij je toen voelde. Stond je toen in je kracht? En hoe stevig sta je nu met je voeten op de grond?

Vergeet niet dat overtuigingen en meningen soms tegen je kunnen werken. Je kunt er last van hebben. Een mening kun je vormen en uitspreken. Maar wat zegt je gevoel? Soms is een overtuiging niet van jezelf. Wees je ervan bewust dat je een mening onbewust kunt hebben overgenomen van je systeem van herkomst (familieleden). Al zit het je in de weg, het gevoel is er wel. Via de methode Opstellingen kun je naar boven halen wat van een ander is en wat van jezelf is. Bewustwording doet energie vaak al veranderen.

Zou je een opstelling willen na het lezen van dit blog of wil jij beter in je kracht staan, laat het me dan weten. Een afspraak voor 22 juli gemaakt geeft je €5 korting op de sessie.


Blog 21: Delen
De afgelopen weken is er tijdens sessies in de Wensschuur veel met de methode Opstellingen gewerkt. Het is een manier om heel helder en duidelijk bewust te worden van patronen en blokkades in jezelf.
Een interessante: iedereen bestaat uit verschillende delen. Hoe je je voelt en gedraagt als je lekker in je vel zit. Je voelt krachtig, staat stabiel en ziet mogelijkheden. Dat is een deel. Het gezonde deel.
Dan heb je een deel dat al jouw nare of heftige gebeurtenissen verzameld. Het gekwetste deel.
Het derde deel is er één van het overleven. Al zit je in een moeilijke situatie, al voel je je alles behalve lekker in je vel, tóch slaag je er in om je door de dagen heen te worstelen. Je houdt je staande en waarschijnlijk geef je andere mensen de indruk dat het helemaal niet zo rot met je gaat. Of je ontmoet iemand of komt in een situatie waardoor dit overlevingsdeel in jou getriggerd wordt. Omdat je onbewust de gebeurtenis koppelt aan iets wat je opgeslagen hebt in je gekwetste deel.
Misschien heb je niet eens in de gaten dat je bij bepaalde situaties een rol aanneemt, zodat je er beter mee kunt dealen. Het kan heel goed zijn dat je deze overlevingsmechanismen die eerder zijn ontstaan, niet meer nodig hebt. En hier gaat het om. In je leven kun je regelmatig getriggerd worden om in je overlevingsdeel te gaan zitten, terwijl dit niet meer nodig is. Dus mentaal en fysiek zet je je zelf in een stand die jou op dat moment geen goed doet: in een stand van overleven terwijl er geen dreiging is. Het heeft ooit toen het nodig was zijn werk gedaan en is nu niet meer nodig.
Een voorbeeld. Vaak komt het voor dat wanneer je als volwassene bij je ouder(s) op bezoek gaat, dat je als vanzelf in een rol schiet. Jullie zijn gewend een rol aan te nemen: die van ouder en die van kind. Weet jij van jezelf of jij als kind een manier van jezelf beschermen hebt aangenomen? Werd je door je ouders gezien? Mocht je doen wat jijzelf wilde doen en hoe je het wilde doen? Of moest je doen hoe zij vonden dat het hoorde? Voelde je je altijd veilig? Was jij de verzorger van je ouder? Was jij je bewust hoe je ouders zich voelden en wat de sfeer was? En was jouw doel om de sfeer goed te laten zijn? Werd jij onzichtbaar om geen last voor ze te zijn?
Al zijn jullie nu allebei volwassen, de rollen van vroeger kunnen nog steeds automatisch aangenomen worden. Terwijl het misschien helemaal niet zo goed voor je voelt.
Het is interessant om bij jezelf na te gaan wanneer welk deel aan het woord is en hoe je je daarbij voelt. En in welke situatie je welk deel aanspreekt.
Het krachtige, gezonde deel zou het grootste deel moeten zijn. Want dan voel je je het lekkerst. Dan durven de andere delen misschien iets minder dominant te zijn en kan het krachtige deel zich nog krachtiger voelen. Als het gezonde deel groot is, kun je het beste werken aan de andere delen, om die te verkleinen. Het gezonde deel zorgt voor de kracht om met de andere delen te dealen en zal je ook opvangen als het even moeilijk wordt.
Het gezonde deel is hetgeen waarbij jij je jij voelt. Dat je op je gemak bent, ontspannen, je jezelf kan zijn, je dingen doet die je leuk vindt, dat je lekker gaat wandelen in de natuur waardoor je stress mindert. Dat soort dingen.
Pas als je bewust bent van de delen, kun je aan de delen werken. Dan kun je je balans zoeken en aan je gekwetste deel werken, omdat je je sterk genoeg voelt het overlevingsdeel kleiner te maken.  Het is dus belangrijk om als je met een grote schoonmaak van jezelf bezig gaat, ook aan het gezonde deel te werken. De grote schoonmaak is heftig en zonder balans met jouw gezonde deel, ga je een (te?) zware periode in.
Zie het gezonde deel als de brandstof om bergen te kunnen trotseren.
Werken aan en met je verschillende delen is ondanks dat het zwaar kan zijn, leuk en interessant om te doen. Sla je het gezonde deel over, dan zal het een zware weg worden. Een weg van moeten, misschien wel van somberheid of depressie. Dan zul je je minder bewust zijn dat het een positief proces is wat je doorloopt.

Word je dus eerst bewust van je delen. Ga in situaties na hoe je je voelt, waarom je reageert zoals je reageert en bij welk deel dat hoort. Vergroot je gezonde deel, blijf dat in de gaten houden en ga aan de slag!

Opstellingen zijn een mooie methode om hierin te ondersteunen.


Blog 20. Hooggevoelig, en nu?
Als je gevoelig bent voor drukte, indrukken, mensen om je heen, stress, lawaai, noem maar op, dan kun je echt een lekker leven hebben.
Hoe? Door vooral je eigen weg te volgen. Door je eigen keuzes te maken. Maar hoe moeilijk is dat?!
Want als kind hoor je al sociaal in de speeltuin te spelen met andere kinderen, in de groep op school spelletjes te doen en als je ouder wordt volg je een opleiding in een gebouw met honderden andere jongeren. In een leeftijd waarin je je eigen identiteit nog moet bepalen. Dat je nog op zoek bent naar wie je bent. Wat is het dan toch moeilijk om jezelf te volgen, met wat je nodig hebt en wat je wilt. Want, wat wil je eigenlijk?
Later blijkt vaak dat er niet de juiste keuzes zijn gemaakt. Daar kom je op een gegeven moment achter: je woonplek is niet geschikt voor jou, je hebt geen goede balans met je partner, je werk voelt niet als comfortabel, je wordt geleefd door je sociale leven en je neemt te weinig rust om bij je zelf te zijn.
Natuurlijk is die bewustwording op zich niet erg. Het is al mooi van jezelf dat je het besef krijgt dat sommige van je huidige leefgebieden niet helemaal geschikt voor je blijken te zijn. In de praktijk werkt het vaak zo dat je ergens naar toe groeit, dat zich iets vormt. Zonder bewust een keuze te maken. Er komen dingen op je pad en je haakt aan of niet, je gaat er mee door of niet. Soms gedreven door de verkeerde redenen. Bijvoorbeeld om succesvol te zijn in de ogen van je ouders, je vrienden of omdat je geleerd hebt dat het zo hoort. Kijk de media maar na om te leren hoe jij hoort te zijn, wil je passen in de maatschappij.
Of je hebt keuzes gemaakt op basis van de behoefte van een ander. Niet op basis van je eigen behoeften. Omdat je een goede sfeer belangrijk vindt, geen ruzie wilt, die ander op jou leunt en jij degene niet durft los te laten. Omdat jij je verantwoordelijk voelt voor een ander, omdat je je een egoïst zou voelen als je doet wat jij zelf wilt. Genoeg redenen om niet voor jezelf te kiezen.
Terwijl de verscheidenheid van de mensen juist zo’n grote waarde kan hebben in de maatschappij waarin wij leven. Als iedereen doet zoals hem/haar gezegd is, dan is de meerderheid van de mensen niet gelukkig. Terwijl je altijd mensen ontmoet die overeenkomsten hebben met waar jij gelukkig van wordt. En als je je goed voelt en gelukkig, dan word je minder snel ziek, leef je gezonder omdat je naar jezelf luistert, is er meer liefde, respect en contact en zal er minder haat en achterdocht zijn.
Dat denk ik.

Zo’n ommezwaai kan niet door iemand anders dan jijzelf aangestuurd worden. Wel kan ervoor gezorgd worden dat de voorwaarden voor de zoektocht naar jezelf, naar wat jij wilt, er zijn. Dat je keuzes kan afwegen en veranderen. Dat je de tijd, de gelegenheid en hulp krijgt die je daarvoor nodig hebt. En dat jouw gemaakte keuzes worden geaccepteerd door je omgeving.
Op die omstandigheden moet je niet wachten! Want dan gaat je leven aan je voorbij. Doe, neem de tijd en maak de gelegenheid. Of anderen uit je omgeving het accepteren of niet. Gun het jezelf. En al kan niet alles wat je zou willen direct veranderd worden, de bewustwording maakt al dat je volgende keuzes anders zal beslissen. Bovendien is een plan altijd te maken en zijn plannen vaak stapje voor stapje uit te voeren. Wat je uitstraalt, trek je aan. Wat zou het mooi zijn als er “toevalligheden” op je pad komen waardoor je steeds dichterbij het uitvoeren van jouw keuzes komt. Dan is het wel handig om je al bewust te zijn van wat jou goed doet, van wat jij nodig hebt, wat jouw passie is en wat jij wilt. Anders herken je hetgeen niet als het aan je voorbijkomt. Dat zou jammer zijn!

Als jij je bewust wil worden van wat jou op dit moment gelukkig maakt en hetgeen wat jouw optimale Zijn in de weg staat, breng dan een bezoekje aan de Wensschuur. Bewustworden doe je zelf, de tools kunnen aangegeven worden.

Blog 19. Ik kan het
Ritme en structuur in het leven is fijn. Je weet waar je aan toe bent. De één is meer van de structuur dan de ander. Wil meer het gevoel van controle hebben dan de ander. Terwijl het niet wil zeggen dat wanneer het lijkt dat iemand zo maar iets doet, diegene geen controle heeft. Misschien is het iemand die vertrouwen heeft in de situatie, in het verloop en in zichzelf.
In de Wensschuur komen vaak personen die voor een grote keuze in hun leven staan. Al weten ze dat zelf soms nog niet. Het loslaten van het oude, al bracht dat geen geluk meer, blijkt altijd moeilijk. Je weet immers wat je wegdoet, niet wat je ervoor in de plaats krijgt.
Geluk maak je zelf: blijf je in dezelfde situatie zitten waar je geen geluk ervaart, of neem je de stap daar afscheid van te nemen en nieuw geluk op te bouwen? En in het opbouwen van dat nieuwe geluk, daar mag vertrouwen in zitten. Je neemt jezelf overal mee naar toe, je hebt altijd met jezelf te maken. Dan mag je jezelf ook vertrouwen. Je mag erop vertrouwen dat je het aan kan. Dat je de goede keuzes maakt als je dicht bij jezelf blijft: waar word jij gelukkig van? Waar voel jij je comfortabel bij? Als je jezelf niet vertrouwt en niet eerlijk naar jezelf bent, dan zul je geluk nooit (voor lang) vinden.
Geluk zit in je gevoel. Het gevoel dat je rijk bent, dat je boft, dat je liefde ervaart, mooie mensen om je heen hebt, je de warmte van de zon voelt, dat je vrij bent. Heb jij het vertrouwen dat je daar zelf voor kan zorgen, dat je daar zelf verantwoordelijk voor bent? Je bent sterker dan je denkt. Iets loslaten wat ooit goed was, maar nu afbreuk doet aan jezelf, is eng. Maar door los te laten zorg je ook voor ruimte voor nieuw, voor iets anders, iets beters.

Wat een ander goed doet, hoeft voor jou niet goed te zijn. Het is daarom belangrijk niet altijd naar een ander te kijken. Niet het pad van een ander volgen, maar je eigen pad. Al maak je zijstapjes en rare sprongen, het is jouw manier. Wat anderen er ook van zeggen. Dat het onverstandig is, dat het niet zus maar zo moet, dat ze nooit hebben meegemaakt dat iemand dat zo doet, noem maar op. Iedereen mag ervan vinden wat hij wil. Maar jij doet wat jij denkt dat goed is. Je mag naar advies van anderen luisteren en dan beslissen er iets of niets mee te doen. Al die oordelen van anderen mag je naast je neer leggen. Laat ze je niet aan het twijfelen brengen. Het zijn meningen gevormd door wat die ander persoonlijk heeft meegemaakt.
Maak je keuze zonder je ego en emoties mee te laten doen. Niets is krachtiger dan een zoektocht met het hart. Durf dan ook toe te geven als iets niet (meer) goed voor je is. Als je de situatie niet kan veranderen, of de ander werkt daar niet aan mee, is het soms beter het los te laten. Je kiest dan voor jezelf. Al voelt dat soms egoïstisch. Je eigen leven vorm geven heeft totaal niets met egoïsme te maken. Zolang je een ander niet moedwillig pijn doet.

Ieder mens verandert. Wat ooit fijn was, hoeft dat nu niet meer te zijn. Je krijgt tijd om jezelf steeds beter te leren kennen. Maak daar gebruik van en leef naar wat je leert. Leef je leven niet op datgene waar je begonnen bent. Je mag je leven aanpassen. Ook mag je fouten maken. Iets wat je een fout kunt noemen, kun je ook een les noemen of een deel van een proces dat nodig is om verder te komen. Wat is fout? Als je maar wijs met datgene omgaat. Waarom past het mij niet meer? Waarom ben ik weer in die valkuil gestapt? Word je bewust. Het leven is niet alleen werken voor de baas, voor het succes, voor het geld, voor het in dienst staan van je gezin, je omgeving. Het leven is om te leven, te leren, te treuren, geluk te voelen, te groeien en verder te komen met jezelf.
Daarvoor mag je jezelf vertrouwen. Een mens is tot meer in staat dan het in de eerste instantie denkt. Veel sterker, flexibeler en slimmer. Het is je geluk zoeken binnen de kaders die er zijn. En check de kaders eerst of die verruimd kunnen worden. Denk in mogelijkheden. Wat als je zelf die kaders hebt verzonnen en je er nu alleen maar last van hebt? Misschien beperkt het je keuze wel. Zonde.

 

Blog 18. Me, myself and I
En dan lig je in de kreukels. Na drukke weken een ontspannen weekend hebben is funest: mijn zwakke plek is mij aan het pesten. Mijn rug. Lekker zonnig weer is lekker snoeien. En toen ging het mis.
Vanochtend zou ik een healing-massage geven. Die kan ik nu zelf ook wel gebruiken! Ik kan me nooit focussen op een ander en mijn eigen pijnlijke rug negeren. Afzeggen?! Ja dus. Een warme douche en lekker lopen op de hei. Je zult zien: van ontspannen lopen is geen sprake. Ik kan me er niet aan overgeven en ik kom steeds mensen tegen. Leuk, maar ik wil zo graag alleen. Me, myself and I. Het is me niet gegund.

Deze week zag ik een mooi filmpje. Het ging over wanneer mensen jou “te gevoelig” noemen. Meestal ben ik tegen deze filmpjes over hooggevoeligheid. Omdat het dan gaat over het herkennen van alle negativiteit die je dan mee kan maken. Zoals prikkels die harder binnenkomen, meer prikkels die binnen komen, dat je sneller moe bent, het onbegrip waar je tegenaan loopt, noem maar op. Het is een lange opsomming van zaken waar je last van kunt hebben. In de Wensschuur geven mensen aan dat zij het fijn vinden dat het een naam heeft waar zij last van hebben. Dat ze niet gek zijn. Stapels boeken over het onderwerp worden gelezen. Heel begrijpelijk dat het ze oplucht. Voor mij voelt het als het hebben van een reden een slachtoffer te kunnen zijn. Omdat het onderwerp vaak op een voor mij negatieve manier gebracht wordt. Sommige mensen in de Wensschuur ervaren het vooral als zwaar. Dit filmpje bracht een mooiere boodschap over hooggevoeligheid. Dat je waardevolle eigenschappen bezit waar je zuinig op mag zijn. En dat je aan jezelf mag denken om de balans te houden, om sterk te blijven. Dat je voor jezelf moet zorgen. Op tijd je rust nemen van alle energie om je heen. Zodat je prima kunt functioneren en alles om je heen kunt handelen.

Dat is meer herkenbaar voor mij: ik heb geen balans gehouden en te weinig tijd voor mezelf genomen. De dingen die ik heb gedaan waren leuk, maar wel energievretend. Mijn energie. Te veel mensen en lawaai in mijn hoofd en om mij heen gehad zonder de stilte daartegenover te zetten.
En dan heb je het in je rug!
Vandaag hoefde ik niets. Een beetje bewegen. Vooral niet gaan zitten. Maar staan, lopen en liggen. De pijn is niet erg. Ik neem geen pijnstillers, omdat ik de oorzaak weet. De pijn is het begin van een gesprek. Een gesprek met mijn lichaam, met mezelf. Dat ik over mijn grenzen ben gegaan. En hoe ik dat in de toekomst kan voorkomen. Ook voor de nabije toekomst: aankomende week! De agenda is weer vol. Mijn oplaadmomenten zal ik bewust gaan plannen. Naar de hei, even in alle rust aandacht aan mezelf geven en bewust worden van wat ik nodig heb op dat moment. En dat dan ook doen. Al voelt het soms egoïstisch en zegt iets in mij dat dat eigenlijk niet kan.

Ik weet wel hoe ik het moet doen. Maar soms lukt het even niet. Dan is het weer nodig even bij mezelf stil te staan. Dat heb ik dit weekend gedaan. Dank je wel lichaam. Voor het signaal dat je hebt gegeven.


Blog 17. Kies je eigen weg

Vaak komen mensen in de Wensschuur omdat ze een soort van zichzelf kwijt zijn. Zij zitten vast in omstandigheden waarin zij in al die jaren naar toe gegroeid zijn, zonder dat zij er bij stil stonden dat dit echt is wat ze wilden. Ze zijn in de war en zichzelf kwijt. Hoe vind je jezelf weer en hoe verander je de situatie naar wat jij echt wilt?

Worden we niet allemaal gestuurd door alles buiten ons? Het begint al als kind, dat je een richting krijgt van je ouders. In geloof, opvattingen, gewoontes, sociale omgang, noem maar op. Dan begint de school met je te sturen, door mede-leerlingen en vriendjes en vriendinnetjes. En door de televisie en andere media niet te vergeten. Deze blijft ons sturen als we blijven kijken. Met “goede” en met “onzin”feiten en zaken. Er wordt gezegd hoe we ons moeten gedragen, wat we moeten eten, ze zeggen ons wat gezond is, wat hip is en not-done. Wat we moeten stemmen, dat we moeten werken, voor hoeveel geld en hoe lang.
Kortom, stilzitten is geen optie. Heb het vooral druk, zwaar, sociaal, leerzaam, actief, gezond en gezellig.
Dat is nogal wat. Omdat we het er zo druk mee hebben, is er meestal geen tijd om te weten wat je eigenlijk zelf wilt. Vaak weet je het niet en moet je er een actie op ondernemen om er achter te komen. Soms is zelfs meer nodig dan die ene actie, omdat we verder van onszelf af staan dan we realiseren.
Bovendien kan je jezelf voor de gek houden: je verstand en gevoel kunnen een intrigerend spelletje met je spelen. Het Wat Is Waar-spel.

Het verstand is verstandig. Het overweegt en vergelijkt en zorgt voor jouw veiligheid. Dat je maar geen domme beslissingen neemt. Dat is in ieder geval het doel. Het verstand wordt gevoed door informatie van buitenaf: cijfers, feiten, meningen, gebeurtenissen. De informatie komt tot je en je vormt jouw mening. Alleen hangt het er wel van af waar je je informatie vandaan haalt, of het wel compleet is, wie zijn of haar mening heeft gegeven en waar de cijfers op gebaseerd zijn. Hierin is geen eenduidige waarheid te vinden.

Dan het gevoel. Het gevoel is gevoelig. Gevoelig voor alles wat het heeft meegemaakt en wat het daarvan heeft geleerd. Het gevoel heeft meerdere lagen. Die aan de oppervlakte en alle lagen naar de kern. Een voorbeeld: je voelt dat je boos bent en dat je dat moet uiten, dat is de oppervlakte. Een andere laag is dat er niet naar je geluisterd wordt wat je verdrietig maakt. De kern: een spiegel van je kindertijd, toen je je niet gewenst voelde.
Om naar de kern te gaan is nogal confronterend, maar zorgt wel voor een enorme bewustwording waarom je dat voelt en ook vindt (verstand) en waarom je op die manier acteert (gevolg).
Als je alles wat er is toe laat, als je naar de kern gaat, dan kom je op een zo’n neutraal mogelijk gevoel. Jouw gevoel. Jouw gevoel geeft je de antwoorden die je zoekt en de richting die jij als individu op wilt.
Om volledig neutraal te zijn is bijna een utopie. Maar het is super waardevol hieraan te werken om steeds meer naar jezelf te luisteren, om dichter bij jouw kern te komen. Dit maakt je gelukkiger dan je bent. Omdat je er van jezelf mag zijn.
De keuze is aan jezelf of je je gevoel door je verstand laat leiden, of je verstand door je gevoel.

Blog 16. Van je familie moet je het maar hebben
Wij mensen denken wel dat we een vrije wil hebben, maar in werkelijkheid zijn we enorm verbonden met het lot van onze familie. Wat is het op een bepaalde en vaak treffende manier voorspelbaar hoe een tragedie, een trauma zich in een familie voor iemand of meerdere personen kan ontwikkelen. Een echt familie-geweten.
Voor de masteropleiding heb ik weer een prachtig weekend Opstellingen meegemaakt. Werkelijk uit het leven gegrepen. Wat een eye-openers. Niet alleen de opstellingen waren mooi, ook de theorie was weer verbazingwekkend.
Al is het een opstelling over een verhuizing of over je werk, vaak is jouw manier van doen, het reageren en denken gestuurd door je familiegeschiedenis. Onbewust.

Een voorbeeld: hoe vreemd is het als uit de opstelling komt dat jouw werken bij de werkgever overeenkomt met de energie van je vader? Dat beiden je hetzelfde gevoel geven. Dat je de spanning of hoge mate van perfectionisme die je op je werk nastreeft, ook ervaart als je bij je vader bent of was. Een dergelijk besef schud je wakker en verzacht de verstrikking vaak al.
Een ander voorbeeld: waarom mag je niet gelukkig zijn? Voel je je somber en niet blij met jezelf? Of heb je moeite met je aan mensen te hechten? In de meeste gevallen komt dan een vroege dood in de familie voor. Door ziekte of oorlog of een ongeluk. Eén van de “theorieën” er achter: waarom mag jij wel leven, gelukkig zijn en oud worden, als diegene dat niet is gegeven?

Begrijp het goed dat dit allemaal in het onbewuste plaats vindt. Dat familie-geweten schuilt in alles. Er zijn personen die het met zich meedragen en de last ervan nooit opmerken of in ieder geval de last niet uiten. Of de connectie van hun problemen met het familie-geweten niet herkennen. Zij accepteren het alsof het van henzelf is. Er zijn personen die er onder gebukt gaan. Dat de patronen die het leven moeilijk maken steeds weer terugkomen en zij geen idee hebben waar het aan ligt.
Waar haal jij je veiligheid en warmte uit? Nu en als kind? Bij je ouders, je zus of oma? Of in eten, of een andere verslaving? Wat was de veiligheid en warmte van je moeder? Van je oma?
Had jij als kind soms het gevoel dat jij de ouder was van je eigen ouders? Of van je broertje of zusje? Dit zijn onnatuurlijke rollen. Een kind moet kind kunnen zijn. Het hoeft niet de voelsprieten van een volwassene uit te hebben staan. En wat heeft het je verder in je leven gebracht? Kun je moeilijk loslaten? Neem je snel zaken van een ander over? Omdat dat je rol altijd is geweest? Al ervaar je het als loodzwaar. Wanneer word jij weer kind?

Iedereen is een individu. Dat gevormd wordt door het huis waar hij is geboren, de ouders, de omstandigheden én de gebeurtenissen in de familie. Soms mag dat individu zich dus losmaken van de energie van de familie, van rollen, van (onbewuste) gedragingen uit loyaliteit naar anderen. Om echt een individu te worden en zichzelf trouw te zijn. In plaats van je familie trouw te zijn. Wacht niet tot een ander loskomt van jou, maar kom los van de ander.
Eerst is het belangrijk om jouw triggers te herkennen, dan om bewust te worden (bijvoorbeeld tijdens een opstelling), om vervolgens naar een oplossing te werken. Niets hoeft en kan worden vergeten, het kan wel verzacht worden. Of, zoals men dat altijd zegt, een plek krijgen.
Heb je een verlangen? Het kan over van alles gaan. Vraag om een individuele opstelling. Je zal verbaasd staan.


Blog 15. I have a dream
Dromen en wensen, we hebben ze allemaal. Als je een staatslot koopt doe je dat omdat je geld wilt winnen waarmee je vrij bent om te doen wat je wilt. Zoals je dromen uit laten komen. Is een staatslot kopen een zielige poging om je dromen te verwezenlijken? Beter iets doen dan niets. Je kunt ook werken om je droom uit te laten komen. Wil je ergens gaan wonen, een bepaalde baan of juist voor jezelf werken, een gezin, dertig kilo afvallen of juist aankomen?

Als je niets doet, gebeurt er ook niets. Wat je nodig hebt is tijd, geduld en doorzettingsvermogen. Want een dergelijk iets gaat niet zo maar. Je krijgt vast de deksel een paar keer op je neus en misschien moet je je droom hier en daar bij gaan stellen. En is bijstellen ook wat je wilt. Want het enige dat je kan doen met een droom is je voorstellen hoe het zou zijn als de droom is uitgekomen. En misschien maak je er een andere voorstelling van dan de werkelijkheid is. Als je dat gaandeweg in de gaten krijgt is het geen schande om je droom bij te stellen. Anders streef je een waardeloze droom na.

Heb je je wel eens afgevraagd waarom je die wens hebt? Waarom wil je die andere functie? Misschien denk je daar iets te kunnen ontlopen waar je nu mee geconfronteerd wordt. Gaat het soms om de taken, het samenwerken of is het de druk die je op gaat breken, het reizen?
Waarom wil je zo veel afvallen? Is het voor jezelf, je gezondheid, voor anderen? Of wil je een nieuwe start, hou je niet van jezelf of wil je meer controle over jezelf? Als je dergelijke vragen volledig eerlijk beantwoordt, dan kun soms je tot de conclusie komen dat er ook andere manieren zijn om je beter te gaan voelen. Je zou iets in je huidige situatie aan kunnen kaarten zodat hetgeen opgelost kan worden. Als je je bewust bent waarom je een droom hebt, kun je vaak aan iets van jezelf werken, waardoor je het eindgevoel sneller bereikt. Met minder ingrijpende acties. Als je de kern van je droom weet, leer je jezelf beter kennen. Wat is de oorzaak en waar wil je naar toe? Wil je die topfunctie echt, of wil je dat onbewust uit loyaliteit voor je ouders. Omdat zij altijd zulke hoge verwachtingen van je hadden waar je aan wilt voldoen, zodat ze trots op je kunnen zijn.

Er zijn mensen die heel dapper zijn en huis en haard verlaten om hun droom uit te laten komen elders op de wereld. Of die in hun werk een ommekeer maken: bij hun commerciële  werkgever ontslag nemen en dan gaan kijken in welke branche zij graag willen werken. Sommigen gaan door een diep dal en komen zichzelf tegen, werken hard aan zichzelf en komen verrijkt weer op een top. Vaak kun je niet zomaar alles loslaten om je droom te leven. Het heeft tijd nodig en soms is een (tijdelijke) middenweg het meest haalbare: ik kan nu nog geen ontslag nemen, maar over een jaar kan ik wel al minder werken, zodat ik meer met mijn passie bezig kan zijn.

Een droom uit laten komen vergt veel. Je kunt ook tevreden zijn met wat je hebt, met wie je bent en met wat je doet. Dan leef je een tevreden leven. Alleen, is het niet zonde om niet al het mogelijke uit je leven te halen? Krijg je geen spijt als je overal maar tevreden mee bent, als je een “matig” leven leidt. Of maak je het jezelf veel te moeilijk als je altijd streeft naar een leuker leven voor jezelf? Dat je nooit rust hebt en als de ene wens is uitgekomen, dat er wel een volgende droom op je staat te wachten? Is dat niet heel vermoeiend? Zorg dat de basis bij jezelf ligt en dat die basis goed is. Een stevig fundament om op te bouwen. Dat je jezelf niet verliest in de toekomst, in een droom. Vergeet niet te genieten van het nu, van al het moois om je heen tijdens de run naar de regenboog.

 

Blog 14: 2017
Voor de eerste dag dit jaar en deze winter heeft het gesneeuwd. Nederland heeft code oranje en iedereen is in de war: je kan je geplande dingen niet doen, want met de auto de weg op lijkt niet verstandig. Wat een toestand. Hoewel sommige mensen balen, genieten anderen volop van de schoonheid van het witte winterlandschap.
Na de feestdagen van december heb ik om de één of andere reden het idee dat we snel richting het voorjaar gaan: zachter weer, het groen dat ontspruit, tulpen en narcissen komen overal uit de grond, het zonnetje dat schijnt, de kortste dag is geweest. Maar eigenlijk is de winter net een paar weken geleden begonnen. En daar schrik ik van: dat hou ik toch niet vol?! Nog drie maanden met grijs weer, kou, warm inpakken, de donkerte en ’s avonds binnen zitten. Hoe kom je die eerste maanden van een nieuw jaar door.
Overwinteren in een warm en zonnig oord is een optie, alleen niet altijd een mogelijkheid.
Eigenlijk is de enige manier die je zelf kan sturen, het voorjaar in jezelf zien en voelen. Want je gedachte is te sturen, al is dat soms heel lastig. Je kunt je zelf toespreken als je donker en negatief denkt. Een eerste stap is het herkennen van negatieve gedachten. Om vervolgens te bedenken wat je tegenover zo’n gedachte kan zetten, is een tweede mooie stap.
Even een simpel voorbeeld:
Met enorme moeite opstaan om naar het werk te gaan terwijl de rest van de familie nog lekker ligt te slapen. Ik denk dan dat ik het best zwaar heb met al dat gewerk. Terwijl ik ook kan denken: wat boffen zij toch dat ze geen wekker hoeven zetten en kunnen opstaan wanneer het buiten licht is. Dan voel ik meteen het gebied bij mijn hart zachter worden, “ontdooien”. De spanning en de vervelende gedachte verdwijnen of verminderen. En ik sta met een neutraal gevoel op om naar het werk te gaan. Natuurlijk zou ik het liefst ook mijn bed weer induiken, maar ik heb geen rotgevoel meer dat ik dat niet kan doen.

Als je de komende maanden moeilijk door komt, kun je twee dingen doen: het gevoel verzwaren door jezelf meer stress te geven en meer te moeten van jezelf. Waarvan je weet dat je je er niet vrolijker en fitter door zal voelen. Eigenlijk uit een soort slachtofferrol: zie mij het zwaar hebben. Alsof je je gevoel naar jezelf gaat verantwoorden, bevestigen.
Of je kunt zoeken naar mogelijkheden om het voor jezelf te verlichten. Ik kies graag voor deze optie. Stel niet te grote eisen aan jezelf. Haal je een planning niet, dan haal je het niet. Plan dan ook niet te veel. Iets plannen is wel goed om iets te gaan doen. Dat kan ook een voldaan gevoel geven. Hou die grens goed in de gaten. Zeker weten dat er dingen zijn die je morgen moet doen, ook volgende week kunnen. Dus ben je morgen moe, heb je geen zin of wil je iets anders doen, ben dan niet teleurgesteld of gestrest dat je niet hetgeen hebt kunnen doen. Wees aardiger voor jezelf. Gun jezelf rust. Een moment van waar jij behoefte aan hebt. Volg je hart. Stilte in je hoofd, in je lijf. Ga die winterwandeling maken, schilderen, loop met een asielhond, kook voor die oude mevrouw op de hoek wat je al zo lang van plan bent, ga mediteren of laat je masseren. Geef aan jezelf. Geef jezelf tijd.

Alles moet tegenwoordig. En het liefst vandaag! Alles is haastig. Een (onjuist) oordeel is door een ander snel geveld. Dat een ander je lui zou vinden, niet hard genoeg vindt werken, noem maar op. Probeer jezelf daar niet in te laten meeslepen. Dat je leeft naar het mogelijke oordeel van een ander.

En beoordeel een ander niet negatief. Dit brengt ook jezelf negatieve energie waardoor je jezelf in een dip denkt en je jouw lichaam spanning geeft. Het zal jezelf goed doen als je met een zacht hart denkt en niet overal direct op inspringt. Visualiseer je hart als een zacht, fluffig en megagroot kussen, waar je zo in neer ploft en in verdwijnt. Zo zacht. Straal dat naar anderen uit en plof ook zelf lekker op dat mooie hart neer. Echt, je zult merken dat je je een stuk minder gespannen zult voelen. Als iedereen op die manier door het leven gaat, wordt de wereld een stuk mooier. En inderdaad begint het bij jezelf.

Een aantal tools zijn even kort genoemd. Spreekt het je aan en zou je er mee aan het werk willen, dan wil ik je graag helpen de tools te leren kennen en toe te passen.

 

Blog 13: Positivo’s en knuffels
Is het niet heerlijk om op vrijdagavond commentaar te leveren op de kandidaten van The Voice of Holland? Of zomers op een terrasje te zitten en mensen te kijken? En commentaar te geven natuurlijk. Misschien heb je zelfs wel eens commentaar op mensen uit je eigen omgeving.
Commentaar kun je op een humoristische wijze brengen. En toch heeft commentaar vaak een negatieve lading. De zogenaamde niet-leuke dingen worden genoemd. De vraag is alleen of je je daar echt beter van voelt? Kijk op social media naar al het commentaar dat de mensen op elkaar hebben, vaak zonder enige kennis van zaken en vaak alleen vanuit hun eigen oogpunt bekeken. Waarom toch zoeken mensen negativiteit op?
Daar word je toch negatief van! De maatschappij wordt hier negatief van. Het lijkt voor veel mensen een way of life te worden.

Wat een verschil met hetgeen dat er tegenover staat: wat doet het een mens goed om complimenten te krijgen. En wat is het leuk om complimenten te geven! Je ziet de ander er blij van worden. Als bij het geven van een cadeautje. Cadeautjes geven is genieten voor de ontvanger en de gever. We geven elkaar grijnzend een compliment op “nationale complimentendag”. Het is raar dat daar jaarlijks een speciale dag voor is bedacht. Men vond zo’n dag kennelijk nodig. Waarom elkaar niet vaker een compliment geven? Aan een onbekende, je partner, je kind, je collega, je zus of aan je zelf. Doe het alleen als je het meent, vanuit je hart. Niet om alleen een compliment te kunnen geven.

We kunnen allemaal zeuren en een mening hebben over de maatschappij die verhard en individualistisch wordt. Mensen zouden niets meer van elkaar kunnen hebben. Als al deze mensen zelf beginnen met het omdraaien van deze energie: zeg iemand hoe je degene waardeert. Hoe blij je met degene bent. Of hoe goed degene iets kan of heeft gedaan. Er is genoeg positiefs te noemen. Over positieve energie gesproken, wat denk je van het glimlachen naar een ander. Hoe mooi is dat. Op straat tegen een mede-voetganger. In een winkel of op je werk. Een glimlach vanuit je hart doet je eigen energie verzachten. Dat straal je uit als je een glimlach uitdeelt. Die positieve energie geef je door. Niemand wordt er slechter van, dus waarom zou je het niet doen?

En dan de knuffel. Tja, een apart fenomeen. Bekijk de filmpjes op Youtube over “free-hugs”. Verbazingwekkend als je ziet hoeveel mensen een knuffel komen halen. En altijd eindigt het met een glimlach, vaak met een bedankje. Even die aandacht voor elkaar. Het schijnt dat er na 20 seconden knuffelen oxytocine vrijkomt. Een hormoon dat moeders aanmaken tijdens de bevalling, voor de hechting met hun kindje. Noem het een soort drug. Zonder schadelijke bijwerkingen. Een knuffel kan troost bieden, het gevoel geven dat je gezien wordt, dat je er mag zijn, dat je je begrepen voelt. Een knuffel kan je raken, recht in je hart.
Sommige mensen zijn niet opgegroeid met geknuffel, een warme omhelzing of een aanraking met aandacht. Dan zul je knuffelen ongemakkelijk vinden. Bij het “moeten knuffelen” zal een blokkade ontstaan. Probeer een knuffel met een open hart te ontvangen. Kijk maar eens hoe het voor je gaat voelen als je die blokkade een stukje neerhaalt. Want je gaat voelen. Het is een proces die het waard is om te doorlopen.
Natuurlijk hoef je iemand die je tegenstaat niet te gaan omhelzen. Het antwoord op de vraag waarom die persoon je tegenstaat, kan je verbazen. Zo’n situatie kan je dus wel een bewustwordingsmomentje opleveren. En dat is weer positief!

Vergeet niet dat mensen mooi zijn. Wees zelf ook een mooi persoon naar je omgeving en medemensen. Laat alle individuele positieve acties vermeerderen om samen een grote vlek te vormen. Trouwens, bij veel positieve energie, is een tikkie “opbouwende kritiek” helemaal niet vervelend. Dat kunnen we dan echt wel hebben.

Een betere wereld begint dus bij jezelf! Complimenteer, glimlach en omhels. Veel plezier!

 

Blog 12: Zon-meditatie

Deze keer een meditatie. Een meditatie over je lichter voelen. Soms kun je je somber en negatief voelen, maar kom je er gewoon niet uit. Of je lichaam heeft spanning op bijvoorbeeld je borst en bij je keel. Alsof er een blok op ligt. En je komt er niet van af. De herfst is een seizoen waarin het lichaam vaak minder energie heeft. Dat je wel wilt, maar je lichaam heeft geen puf. De volgende meditatie is een aanzet om dergelijke gevoelens te verlichten. Misschien is het nodig om het regelmatig te herhalen voor een positief effect.
Het is een visualisatie waarbij niks fout is. Zelfs als je je niet helemaal kunt focussen en afgeleid wordt. Dat geeft niet. Ook als iets van de meditatie niet naar jouw zin lukt, geeft het niet. Alles is goed, niks is fout. Heerlijk toch!

Wanneer je de meditatie “koud” doorleest, komt het je misschien wat vaag en zweverig over. Dit heeft een reden: om het voor je te kunnen zien, is een dergelijke rustige en uitgebreide uitleg nodig. Zodat je op de gebruikte woorden kunt door-fantaseren en er jouw eigen visualisatie van kan maken.

Misschien heb je iemand in de buurt die de tekst in een rustig tempo en met pauzes voor kan lezen. Of kun je de tekst zelf inspreken. Of lees het eerst een paar keer door, zodat je het in gedachte ongeveer weet te herhalen voor jezelf. Zoek een rustig plekje op waar je niet wordt gestoord. Zelf verhoog ik mijn meditatiesfeer door wat kaarsjes en een wierookje aan te steken en door een rustig muziekje op te zetten. Dit ritueel zorgt al dat ik rustig word en voorbereid ben op een meditatie.

Ga rustig zitten of liggen. (Zelf ga ik nooit liggen, want dan val ik in slaap.) Als je zit, zorg dan dat je ontspannen kunt zitten met je voeten op de grond. Sluit je ogen en leg je handen ontspannen in je schoot als je zit/en naast je als je ligt.
Blijf rustig ademhalen, in een tempo dat vanzelf gaat… Voel dat je bij iedere inademing zwaarder in de stoel zakt/in het bed zakt… Bij iedere inademing staan je voeten steviger op de grond… Eigenlijk zakken ze wat in de grond… Een mooie samenwerking met de zwaartekracht…. Je gezichtsspieren ontspannen… je nek en schouders ontspannen…. Ga zo je hele lichaam na, van boven naar beneden….

Als je helemaal ontspannen bent, visualiseer je een soort bodyscan. Alsof je lichaam doorzichtig is. Waar het niet doorzichtig is daar zit spanning, daar zitten je zorgen …. Er zijn plekken waar het vast zit, waar je vol zit: daar is het niet doorzichtig…. Stel je die plekken voor als bijvoorbeeld een grijze wolk, of stenen… Je hoeft niet te zien wat het precies is wat daar zit. Welke zorgen het zijn… Het is voldoende dat je weet dat er iets zit… Iets dat je belemmert… tegenhoudt… dat in de weg zit… je hebt er last van… Accepteer voor nu dat het er zit. Het maakt wie je bent, dat je leeft…. Schop er niet tegenaan, maar heet het welkom…

Dan visualiseer je zo’n 50 centimeter boven je hoofd een zon…. Een stralende zon… deze zon is jouw persoonlijke zon, vol met nieuwe lichte energie… kijk er maar eens naar: naar de grootte, het licht, de energie die het uitstraalt…
Vraag dan of het licht en de energie van jouw zon door het dak van je hoofd, je zevende chakra, bij je fontanel, naar binnen mag stralen…. De sprankelende stralen mogen je hoofd liefdevol en warm vullen, je nek en zo naar beneden je hele lichaam vullen…. Voel het tintelen of stromen…
Als je het vraagt gaat het vanzelf… Misschien gaat het nog niet van harte, maar weet dat niets fout is… Alles is goed….

De zon mag meer energie en licht brengen naar de plekken waar meer aandacht nodig is, … daar waar de zorgen zijn blijven plakken…. En wat er los mag komen, laat je los…. De stukken die niet meer nodig zijn, laat je gaan… Die laat je afzakken naar beneden, zo je voeten uit… /als je ligt: zo je rug uit en via het bed de grond in… Laat los… Je hoeft niet te weten wat je precies los laat… Je hebt het niet meer nodig, dus het mag gaan… Als niet alles zich losweekt, geeft dat niks… Dat komt een volgende keer wel… Laat de zonne-energie op die plekken extra toe. Zodat het licht wordt…. Laat het licht en de zachtheid de plek van het donkere en het harde innemen…
Neem er rustig de tijd voor…
En zie jouw lichaam in de totale bodyscan voor je: gevuld met licht… Voel je eigen lichaam, daar waar je zit/ligt en al het licht er in….
Als je zover bent, wiebel je met je tenen, beweeg je je vingers, rol je met je schouders en maak je je nek soepel. Om dan rustig je ogen open te doen.

Sluit lekker af met een theetje of warme chocomel.

Natuurlijk ben je van harte welkom in de Wensschuur om in een rustige sfeer een persoonlijke visualisatie mee te maken.

 

Blog 11: Bergen met zorgen
Ik maak me zorgen. Om heel veel dingen. Van persoonlijke dingetjes tot wereldse zaken. Het komt zo enorm bij mij binnen. In mijn lijf. In mijn gedachte. Via Facebook bijvoorbeeld. Een medium waar je met gemak toegang toe hebt, zo vaak je wilt. Zoveel ellende van dierenleed tot landelijke, Europese of wereldse besluiten die worden genomen. Over mijn gezondheid, die van mijn dierbaren en de generaties na mij. Van het schoolsysteem tot hoe wij als mensen met de natuur omgaan.

Informatie
Eigenlijk is het mijn eigen beslissing om de cirkel van informatie waarin ik leef steeds groter te maken. Zo krijg ik meer leuke dingen te horen, maar ook met meer minder leuke dingen te maken. Meer nadenkers voor mij om te verwerken. Ik vraag mezelf af of dit altijd wel zo’n goede keuze is. Want me zorgen maken is niet mijn hobby. En als ik er nu iets aan kon doen, dan kon ik dat uitvoeren en daarna wegzetten als gedaan. Maar dat kan lang niet altijd.

Kleinere zorgen
Bij de “kleinere”, persoonlijke zorgen is mijn doel dit zo snel mogelijk op te lossen. Dan kan het van mijn lijstje af. Al is dat niet altijd mogelijk. Bijvoorbeeld als je afhankelijk bent van een instantie of andere persoon.
Om hiermee om te gaan, probeer ik te doen wat ik kan. Binnen mijn eigen grenzen. Dát is belangrijk. Ga niet je eigen grens over. De taak op je schouders nemen om alles maar op te lossen koste wat het kost, is niet je eigen grens bewaken. Op zoveel zaken zijn meer factoren van invloed. En je kan wel snel willen, maar er zijn dingen die tijd nodig hebben. Tijd om te vormen, zichtbaar te worden, te herstellen. De tijd kan positief met je meewerken.
Ook is het van belang om geen oogkleppen op te hebben. Er manifesteren zich dingen om je heen die jou kunnen helpen. Die je goed kan gebruiken voor een mogelijke oplossing. Die moet je wel zien. Het kan zijn dat ze voorkomen in de vorm van een ontmoeting, een inzicht of bijvoorbeeld een creatief idee. Het is een toevalligheid. Alsof je geholpen wordt door iets of iemand.

Niks aan te doen
Bij zorgen is voor mij niks doen, geen optie. Het besef dat iets gaat gebeuren wat ik niet leuk vind en ik heb er niets aan proberen te doen, dat voelt niet goed.
En soms kun je zorgen hebben, waar je echt niets aan kan doen. Soms zijn dat de zorgen van eigenlijk iemand anders. Dan heb je zorgen om de zorgen van een ander. Ieder heeft zijn verantwoordelijkheid en mag leren. Van zorgen kun je leren. Over jezelf, de ander, het onderwerp.

Energieën bundelen
Ik geloof dat je zelfs bij wereldse zorgen, je steentje kan bijdragen. Alles is immers energie. Energie is te beïnvloeden. Ik denk dat de mens met elkaar in staat is energieën te bundelen tot een krachtige stroom. Al is het aan de andere kant van de wereld, dat wij individuen dan een invloed kunnen hebben.

Tips
– Om mezelf te beschermen, probeer ik in het moment zelf te leven: nu loop ik op de hei en geniet ik daarvan. Straks is straks. Nu is het ontspannen en genieten.
– Ook probeer ik de zorgen mij niet intens te laten raken. Ik visualiseer een koepel om mij heen, waardoor hetgeen niet te dichtbij kan komen en op afstand blijft.
– Het visualiseren dat alles wat ik niet nodig heb wegwaait met de wind mee, of wegspoelt bij het douchen, helpt met mij lichter te voelen.
– Door over de zorgen te communiceren krijg je adviezen en tips waar ik soms verder mee kan.
– Ik probeer met een warm hart te leven. Naar mezelf en naar andere personen en situaties toe. Dit verzacht mijn gevoel ten opzichte van datgene. Als ik al met weerstand en boosheid leef, dan versterkt dat de zorgen en mijn onaangename gevoel. Dat zorgt voor stress in mijn lichaam en hardheid van mijn reageren. Op die manier zou ik geen fijn leven leiden.

En zo veranderen zorgen, verdwijnen zorgen en komen er weer nieuwe bij.

Ik ben van plan binnenkort een meditatie te omschrijven. Bijvoorbeeld over het loslaten of over het neerzetten van zo’n koepel. Hou de blogs in de gaten. En wil je in ontspannen sfeer een persoonlijke meditatie meemaken over wat jij op dat moment nodig hebt, maak dan een afspraak voor in de Wensschuur.

 

Blog 10: Nadenkers en inwerkers
Het 10e blog is een verzameling van nadenkers en inwerkers uit de afgelopen negen blogs. Om iets mee te doen, om niets mee te doen of om even terug te lezen.

Blog 1:
Verandering van iets waar jij last van hebt, kun je niet van de ander verwachten.

Situaties of personen kunnen je een “niet leuk” gevoel geven, zonder dat je je ervan bewust bent.

Blog 2
Ben je ook werkelijk voor alles verantwoordelijk, of denk je dat alleen?

Ga je niet te comfortabel voelen bij een vol hoofd, bij een te hoge vorm van stress. Die stress maakt geen deel van jouw Zijn uit. Het verrijkt je niet, het put je uit.

Blog 3
De situaties om ons heen die als een spiegel voor jezelf werken.

Zorg dat je eerlijk naar je zelf bent, zonder smoesjes. Snoer jouw ego de mond.

Iedereen heeft een eigen waarheid, met je eigen levenservaringen en de kennis die je tot dat moment hebt opgedaan.

Begin bij jezelf.

Blog 4
Een lijstje op papier is overzichtelijker dan een lijstje in je hoofd.

Enige discipline en kracht zijn nodig om uit de slachtofferrol te stappen en jouw eigen hulpverlener te zijn.

Ga terug naar de basis van je zorgen.

Ben je een zorgmagneet geworden?

Identificeer je niet met je problemen.

Blog 5
Kijk wat het je brengt als je meer rusttijd hebt.

Probeer de balans te vinden tussen willen en moeten.

Ruik, kijk en luister. Mooie muziek, een heerlijke bloemengeur, de geur van de cake in de oven, de afwisseling van de seizoenen, noem maar op. Het worden wel kleine dingen genoemd, maar is dit het niet waar het om gaat?

Iets doen voor een ander is goed, maar het hoeft niet ten koste van jezelf te gaan.

Zorg dat je een beetje tijd over hebt. Vul niet al je tijd in.

Besef dat negatieve gedachten, negatieve energie aantrekken.

Probeer je hart zoveel mogelijk te laten gloeien en groeien.

Blog 6
Bedenk dat je vaak zelf in beweging bent, je ontwikkelt jezelf. Je bent dat punt waar je tien jaar geleden stond voorbij.

Áchter die beschermingsmuur zit echter jouw gekwetste en bange ik. Die muur haalt niet de gebeurtenis weg, die drukt je juist met de neus op de feiten.

Boos worden op iets of iemand is een gevolg van wat er bij jou wees in plaats van bang voor de angst, trots op waar je nu staat.

Wees in plaats van bang voor de angst, trots op waar je nu staat.

Blog 7
De reactie op een nieuwe gebeurtenis kan jezelf verbazen.

Kinderen vangen ook het ongesproken woord op, de energie, de sfeer.

Je kunt zeggen dat trauma’s oorzaken zijn om verder weg van jezelf te raken.

Weet dat jij jouw bescherming, angsten en noem maar op doorgeeft aan jouw kinderen.

Blog 8
De enige persoon die zegt dat ik van alles moet, ben ik zelf. Zo kan ik ook tegen mezelf zeggen dat ik niets hoef.

Een stap is om het jezelf te gunnen om niets te gaan doen. Want denken en moeten doe je met je hoofd, gunnen doe je met je hart.

In de leegte van het niets vallen wijsheden en antwoorden als vanzelf binnen.

Zoek de leegte, zodat er plek is voor nieuw.

Het leven in de afleiding van het materiële en de druk van de maatschappij heeft mij innerlijk niet verder gebracht.

Dat is ook zorgen voor jezelf: mogen zijn wie je werkelijk bent.

Ik wil zelf achter het stuur van mijn leven zitten.

Blog 9
Wat is sterk?

Het onzekere en het zien vechten om sterk te blijven van hun ouder is veel vervelender en moeilijker voor kinderen om mee om te gaan, dan te weten dat de ouder verdriet heeft en het soms even niet meer weet.

Het is heerlijk wanneer je deelt. Dat iemand anders tijdelijk de taak van de sterkere overneemt.

De angst die je hebt dat wanneer je je even zou laten gaan, de hele beerput open gaat en je helemaal instort.

Vertrouw erop dat wanneer je het kraantje een beetje openzet om te ontluchten, je het kraantje ook weer dicht kan draaien.

Een minder hoog beladen kar is makkelijker te besturen dan dat er een hele berg bagage op ligt.

Eigenlijk is het een maffe beslissing om negativiteit te bewaren.

Wat is er krachtiger dan volkomen bewust van jezelf op de wereld te staan?

Eerlijk naar jezelf kijken vergt kracht. Want wat je gaat zien zal je niet altijd bevallen.

 

BLOG 9: Kwetsbaar en sterk

Bescherming
Iedereen heeft gedurende het leven een bescherming opgebouwd. Gemaakt in herinnering. Om gevoelens die we nooit meer willen voelen, nooit meer te voelen. Hoe groot of klein de situatie ook was. De bescherming kan voortdurend actief zijn, alsof het een deel van je is geworden. Alsof jij dat bent. Het is je manier van leven geworden. De bescherming kan ook geactiveerd worden wanneer de alarmbellen rinkelen: een situatie die verdacht veel lijkt op toen. Vaak doen we dit onbewust. De bescherming hebben we zoveel jaren later niet meer nodig: in al die jaren zijn we gegroeid en veranderd. We zijn sterker geworden. De bescherming houdt ons juist tegen om verder te komen. Om nog sterker te worden. Ik vraag me af wat sterk is.

Sterk
Vaak hoor ik in de Wensschuur de kreet “ik moet sterk blijven.” Wat dan inhoudt dat deze persoon zichzelf volkomen wegcijfert, al het gevoel wegstopt, volkomen in stress leeft. En als de persoon kinderen heeft mogen die deze persoon niet zien huilen. Alsof je dan überhaupt een goed voorbeeld bent voor je kinderen! Dat een volwassene niet mag huilen, stress blijft verzamelen en gevoel lekker wegstopt. Volgens mij zijn dat juist dingen die we níet door willen geven aan onze kinderen.

Kinderen
Hiermee zeg ik niet dat je alles met je kinderen moet delen, je al je zorgen kunt vertellen en continu in hun bijzijn in huilen uit kan barsten. Wat ik bedoel is dat zij mogen weten dat je zorgen hebt, verdriet hebt, dat het je allemaal even te veel wordt. Zonder dat je door jouw toestand pinnig reageert en snauwt. Laat maar zien dat het menselijk is het soms even niet meer te weten. Dat het je soms even te veel wordt. Kinderen voelen spanning heel goed aan en zullen zich anders zorgen maken over wat er misschien aan de hand zou kunnen zijn. Het onzekere en het zien vechten om sterk te blijven van hun ouder is veel vervelender en moeilijker voor kinderen om mee om te gaan.

Buitenwereld
Dan is er de buitenwereld waarvoor je je sterk moet houden. Zelfs voor goede vrienden. Ik kan je vertellen dat het heerlijk is wanneer je deelt. Dat iemand anders tijdelijk de taak van de sterkere overneemt. Het hardop noemen van hoe je je voelt, wat je zorgen en emoties zijn kan opluchten. Gedeelde smart is halve smart is het toch? Bovendien laat je ook dan weer zien dat je mens bent. Met alles erop en eraan. Vrienden willen graag vrienden-dingen doen, zoals luisteren. Het kan je vriendschap verdiepen. Hou wel de balans in de gaten. De weegschaal hoeft niet steeds één kant op te wegen. Praat daar ook open over: tot hoe ver kan de ander jouw problemen nog aan. Je hoeft het niet aan de grote klok te hangen, maar kies één of twee personen bij wie je denkt dat zij respectvol met jouw verhaal om zullen gaan.

Jijzelf
En, misschien wel het belangrijkste, jijzelf! Dat stemmetje dat in je hoofd zit dat zegt dat je sterk moet blijven. De angst die je hebt dat wanneer je je even zou laten gaan, de hele beerput open gaat en je helemaal instort. Vertrouw erop dat wanneer je het kraantje een beetje openzet om te ontluchten, je het kraantje ook weer dicht kan draaien. Het kraantje bij je hart bijvoorbeeld. Druk op de borst, de stress die daar is gaan zitten en zich opstapelt naar de keel. Alsof er een baksteen ligt. We houden altijd veel te veel vast. Bang om de controle te verliezen. Laat maar wat los. Een minder hoog beladen kar is makkelijker te besturen dan dat er een hele berg bagage op ligt. Gooi er maar wat af. Omdat je niet alles nodig hebt. Waarom zou je ballast houden als het je geen goed doet? Eigenlijk is het een maffe beslissing om negativiteit te bewaren. Visualiseer dat je er wat koffers en manden afgooit. Ervaar hoeveel lichter je de kar dan stuurt. Problemen zijn er, maar waarom zou je ze groter maken dan ze zijn?

Kwetsbaar
Het is waar wat ze zeggen: kwetsbaarheid tonen is krachtig. Ik denk dat het waar is omdat alle troep en afleidingen dan zijn weggeveegd en de ware jij dan naar voren komt. En wat is er krachtiger dan volkomen bewust van jezelf op de wereld te staan? Je hoeft niet door te slaan en je als een slachtoffer te gaan gedragen. Dan zul je niet verder komen. Dan gooi je rotzooi van die kar af en ga je zelf op de grond liggen zodat je bedolven wordt met die negatieve bagage! Eerlijk naar jezelf kijken vergt kracht. Want wat je gaat zien zal je niet altijd bevallen. Niemand is alleen maar perfect. Volgens mij kunnen de mooiste mensen naar zichzelf kijken op een manier dat alles er mag zijn, de leuke en minder leuke kanten. Zij leven vanuit de energie van hun hart.

 

Blog 8 Nog even de voornemens
In blog 5 had ik het over mijn goede voornemen na de zomervakantie. De zo mooie balans houden tussen inspanning en ontspanning ook ná de vakantie. En nu, zo’n 6 weken later weet ik heel goed dat mijn weken te volgepland zijn. Ik heb te weinig “nee” gezegd tegen anderen en te weinig “ja” tegen mijzelf. Zelfs als ik weekend heb, moet ik nog erg veel van mijzelf. Het is namelijk een rommel in huis en ik wil weer orde. Want ruimte in huis, is rust en ruimte in mijn hoofd en lichaam. Bij het afgaan van mijn lichaam in gedachte, voel ik druk op mijn borst en in mijn keel. Mijn lichaam voelt moe al draait mijn hoofd maar door. Tijd om de stand van zaken op een rijtje te zetten.

Luisteren
Dus, ook al begon ik mijn zondag met een “moeten”, dit heb ik omgezet in het gaan luisteren naar de signalen van mijn lichaam. Alles wat ik moest doen vandaag, heb ik opzij gezet. Eigenlijk was dat allemaal ook niet zo belangrijk. De enige persoon die zegt dat ik van alles moet, ben ik zelf. Zo kan ik ook tegen mezelf zeggen dat ik niets hoef.

Gunnen
De volgende stap is om het mezelf te gunnen om niets te gaan doen. Want denken en moeten doe je met je hoofd, gunnen doe je met je hart. Op dat punt is het nodig om naar binnen te gaan en voor jezelf te zorgen. En het is gelukt. Voor mij is de natuur in gaan een goede manier om te gaan voelen. Die tijd heb ik mij dan ook gegund. En in de leegte van het niets vallen wijsheden en antwoorden als vanzelf binnen. Dat is altijd weer een mooie ervaring: zoek de leegte, zodat er plek is voor nieuw. Mijn boodschap was dat ik dankbaar mag zijn voor de aarde en haar kracht. De kracht van de natuur, die mij dichter bij mezelf brengt. Terug naar de basis. Eigenlijk hebben we niet meer dan dat nodig. En dankbaar voor het universum dat bijdraagt aan de antwoorden op mijn vragen en mij een weg wijst. Het enige dat ik hoef te doen is te luisteren. In de leegte.

Materieel leven
Misschien klinkt dit allemaal vaag en “zweverig”, maar het leven in de afleiding van het materiële, het bezig zijn met het verdienen van een dak boven je hoofd, alles wat van je verwacht wordt en de druk van de maatschappij, heeft mij innerlijk nog niet verder gebracht. Natuurlijk is het heel fijn als je een dak boven je hoofd kunt betalen. En kunt eten en af en toe iets leuks kan doen met het gezin of met vrienden. Om je dat te kunnen veroorloven moet je wel flink werken. En sommige mensen doen werk dat ze zelf niet zouden kiezen. Zij werken tegen hun eigen natuur in. Omdat ze op dat moment geen andere keuze hebben. Misschien heb je veel stress in je leven en ben je je er niet eens van bewust. Omdat het leven zo snel gaat en zo vol zit. Je vindt je leven leuk, je werk, je sporten, vrienden, inclusief problemen die er nu eenmaal ook bij horen. Als je erover nadenkt is het gek dat de mensheid zichzelf in een dergelijke positie heeft gemanoeuvreerd. Met ziektes veroorzaakt door onze maatschappij, met ons gemanipuleerde voedsel waarvan je niet meer weet wat er nog gezond is, noem maar op. Ik probeer er niet te veel bij stil te staan en mijn eigen weg hier in te vinden.

Nu
In de natuur vind ik de basis. Daar kan ik voelen, daar ben ik onthaast, daar word ik me bewust. En dat is ook zorgen voor jezelf: mogen zijn wie je werkelijk bent. Mijn balans zoeken en vinden tussen die sturende maatschappij en het luisteren naar alles en iedereen buiten mijzelf, en de rust in mijzelf vinden en luisteren naar de signalen van mijn lichaam.
De komende week zitten mijn dagen vrij vol. Ik heb besloten om ieder moment in het Nu te zijn. Alles te laten komen zoals het komt, om met de flow mee te gaan. Zo zal ik geen energie verspillen aan gedachten en voorstellingen waar ik niets aan zal hebben. Voor mij is het belangrijk dat ik voor de weken erna tijden van rust beter inplan. Het samen met mijzelf zijn. Omdat ik dat nodig heb. En omdat ik zelf achter het stuur wil zitten van mijn leven.

Weet wat je wilt, zoek een manier om daarachter te komen en gun je de tijd om er iets mee te doen. Al ligt het niet in je mogelijkheid om je hart helemaal te volgen omdat er dingen zijn die inderdaad echt “moeten”. Zie en pak je kansen. Zie je eigen geluk en leef in het Nu.

BLOG 7 Wie ben ik?
Handige tools
Afgelopen zaterdag ben ik naar een bijscholingsdag familie-opstellingen geweest. Vooral het thema interesseerde mij: wie ben ik en wat wil ik. Mooi om daarvoor handige tools aangereikt te krijgen. En het zou zeker van pas komen voor sessies in de Wensschuur. Ik ben ook erg benieuwd naar mezelf: dus dit zou mijn dag worden. Ik had er zin in! De conclusie die ik kon trekken: vergeet dat maar. Het is en blijft een ontdekkingstocht naar jezelf. Met zoeken en vallen en opstaan.

Ontdekken en herleiden
Volgens mij blijft er trouwens altijd iets aan jezelf te ontdekken. Je bent nooit klaar met jezelf te leren kennen. De reactie op een nieuwe gebeurtenis kan jezelf verbazen. En bij een herhalende situatie kan je jezelf ook verbazen. Onverwacht hetzelfde te reageren als je bij de eerste keer deed of juist verrast zijn door jouw nieuwe manier van reageren.
Ook ben je een kind van je ouders. Het is een feit dat je bewust en onbewust heel wat gewoonten, manieren, overtuigingen en energieën hebt overgenomen. Zelfs van generatie op generatie. Waar bepaalde dingen zijn ontstaan, is soms vrij goed te herleiden.

Trauma
Vaak brengt een traumatische ervaring een kanteling in iemand teweeg. En wat is trauma? Als de kanteling geen vreugde brengt, maar bagage? Bij familie-opstellingen noemen wij het verstrikkingen. Dat kan van alles zijn. Van oorlog tot een huisdier dat doodgaat, van ziekte tot een verhuizing. Neem als voorbeeld een scheiding van ouders in een gezin met jonge kinderen. Iets wat vaak voorkomt. Het is zeker een traumatische gebeurtenis in de kinderlevens. Want ouders horen immers met hun kinderen onder hetzelfde dak te wonen en liefdevol met elkaar om te gaan. Bij een scheiding krijgen kinderen te maken met veel bizarre situaties in het gezin. Een scheiding geeft spanningen tussen de ouders. Die spanningen worden door hen wel of niet besproken met familie, vrienden en misschien wel met de kinderen zelf.

Voelsprieten
Besef goed dat kinderen voelen. Met extra gevoelige voelsprieten voor hun ouders. Want de ouders zijn hun veiligheid en hun voorbeeld. Je veiligheid en voorbeelden mag je niet verliezen. Omdat het daar goed mee moet gaan, zijn kinderen extra alert. Kinderen vangen ook het ongesproken woord op, de energie, de sfeer. Al doet de ouder nog zo vrolijk, als de kern van de ouder vol stress en spanning is, zal een kind dat voelen. Al kan het gevoel door het kind niet altijd geplaatst worden. In een bepaalde mate is het dus niet te vermijden om de spanning door te geven. De kinderen zullen zich tegen de spanning wapenen. Wapenen voor een volgende keer dat personen bij wie zij zich veilig voelen het hen zo moeilijk maken.

Kwijt
Je kunt zeggen dat trauma’s oorzaken zijn om verder weg van jezelf te raken. Is iets werkelijk wat ik wil? Mijn ik. Mijn pure zelf. Of wil ik het omdat ik zo mijn bescherming intact houd? (Wat is mijn aangenomen bescherming eigenlijk?) Waarom mijd ik situaties? Wat brengt het mij? Wat is mijn emotie: angst? Spanning? Afwijzing? Onzekerheid?
Denk je nooit aan jezelf, ben je altijd voor anderen aan het zorgen? Wil jij dat alles wat jij doet slaagt, anders begin je er niet eens aan? Krijg je het benauwd van grote groepen? Spreken in het openbaar? Heb jij zo’n angst voor de dood? Voor verlies? Waarom altijd dingen zelf willen doen? De controle niet uit handen geven? Waarom vraag je niets als je hulp nodig hebt? Waarom is het zo moeilijk je helemaal aan je partner te geven?

Jas
De kans is groot dat de oorzaak niet (alleen) bij jou ligt, maar bij jouw ouders, of hun ouders, of de generaties daarvoor. Het is belangrijk dit zonder verwijten te bekijken. Het is hoe het is.
En weet dat jij jouw bescherming, angsten en noem maar op doorgeeft aan jouw kinderen.
Alleen jijzelf kan daar verandering in brengen. Als je weet hoe, wat en wanneer, dan kun je de volgende stap nemen om het te transformeren. Hier kun je inderdaad achter komen door bijvoorbeeld een opstelling.
In de Wensschuur wordt het weleens prachtig verwoord als een mooie stap hierin is gezet: “alsof ik een jas uitdoe die niet van mezelf is. Het voelt lichter.”
Hoeveel jassen heb jij aan?

Blog 6
Herinnering
Ken je dat? Je hoort een liedje op de radio en het brengt je terug naar de zomer van een bepaald jaar. Je komt weer helemaal in de sfeer en het geeft je een goed gevoel. Misschien ga je weer terug naar die vurige vakantieliefde of die verre reis met al die bijzondere indrukken. Jouw gedachte en lichaam komen weer in de energie van toen.
Zo kan het ook zijn dat je een liedje hoort wat jou terugbrengt naar vroeger, maar met een negatief gevoel. Die situatie en het gevoel vullen je gedachte en je lichaam voelt gespannen. Je wilt de radio uitzetten.
Energie is zo magisch. Met een geluid, een geur, een plaatje, een ontmoeting of een woord kan een bepaalde energie weer bezit van je nemen.

Loslaten
In het tweede blog heb ik het zijdelings al over loslaten gehad. Over het loslaten van verantwoordelijkheden of je verantwoordelijk voelen. Loslaten van controle. Je kunt zoveel loslaten! Patronen, emoties bij gebeurtenissen, stress, gedachten, noem maar op.

Een plekje geven
In dit blog gaat het over het loslaten van emoties bij gebeurtenissen. De emoties waar je niet op zit te wachten. Die gevoelens die terugkomen die je hoopte nooit meer te hebben. Misschien wel waar je van dacht het “een plekje” te hebben gegeven en waar je zeker van was dat het je nooit meer zou raken als toen. Maar door iets word je toch weer getriggerd en je zit weer helemaal in die energie.

Een muur
Bedenk dat je vaak zelf in beweging bent, je ontwikkelt jezelf. Door wat je meemaakt, de mensen om je heen en de situatie waarin je leeft. Je bent dat punt waar je tien jaar geleden stond voorbij.
Ik neem als voorbeeld een liedje van vroeger wat jou negatieve energie geeft. Misschien heb je inmiddels een enorme beschermingsmuur opgebouwd, met het voornemen dat een dergelijk iets je nooit meer zal raken. Zo is dat! Áchter die muur zit echter jouw nog steeds gekwetste en bange ik. Bang om het nogmaals te ervaren. Er is geen sprake van een vrije, blije en sterke ik. Die muur haalt niet die gebeurtenis weg, die drukt je juist met de neus op de feiten. Dat je vecht, je verstopt, je afweert. Een dergelijk beschermingsmechanisme zorgt vaak ook voor demping of het niet toelaten van positieve ervaringen en energieën. Het is een manier om met dergelijke gevoelens om te gaan. Een betere manier kan zijn om de emoties los te koppelen van het liedje. En om meer vertrouwen in jezelf te krijgen.

Verantwoording
Het is makkelijk om naar de ander, naar de situatie te wijzen als de oorzaak van jouw negatieve gevoelens. Alleen zorgt dat voor “schijn-emoties”. Je wordt ergens anders boos op, verwijt een ander een gedrag of reactie, terwijl het er om gaat hoe jíj erop reageert. Bijvoorbeeld boos worden op iets of iemand is een gevolg van wat er bij jou echt zit.
Het is belangrijk om bewust het gevoel dat het je geeft, te analyseren. Word ik bang, boos, verdrietig, voel ik mij niks waard, te verantwoordelijk, klein, niet gezien? Waar raakt het jou. Op welke emotie, op welk levensgebied?
Ga dan jezelf analyseren. Neutraal, zonder die angst voor het voelen van die emotie. Zou een dergelijk iets mij nogmaals kunnen overkomen? Nee, niet als ik daarvoor zorg. Nee, want ik ben ouder en wijzer geworden. Nee, want ik herken de signalen en zal het uit de weg gaan en voor mijzelf opkomen op een liefdevolle manier. Dit heb ik meegemaakt om van te leren, niet om nogmaals te hoeven meemaken. Ik neem de verantwoording over mijzelf.

Beste vriend(in)
Eigenlijk spreek je jezelf toe als je beste vriend(in). Neem jezelf aan de hand zoals je dat bij je vriend(in) zou doen. Geef hem/haar kracht om erboven uit te stijgen en niet om in elkaar te duiken en zich te verstoppen. Laat het liedje een moment worden dat je herinnert aan het krachtiger worden, een situatie te boven komen. Het verleden is niet verdwenen. Dat is onmogelijk. Maar wees in plaats van bang voor de angst, trots op waar je nu staat.

Uitvoering
Dit is makkelijker geschreven dan uitgevoerd. (Bovendien is het één van de manieren of een deel er van.) Bewustwording is ook hierbij zo belangrijk. Soms kan je het alleen, soms met een beetje hulp. Een reading of (familie-)opstelling zijn mogelijkheden om op een niet bedreigende manier helderheid te krijgen over jezelf of een situatie. Om die knoop te ontwarren en verder te kunnen.

 

BLOG 5
Goede voornemens na de vakantie
Veel mensen beginnen hun goede voornemens bij het ingaan van het nieuwe kalenderjaar. Ik niet. Goede voornemens heb ik na de zomervakantie, na een paar weken van ontspanning, alles mogen en niks moeten.

Het gewone leven
De zomervakantie is bijna voorbij. Het “gewone” leven gaat straks beginnen. En weer hebben de weken vrij mij goed gedaan, ben ik meer naar mezelf gaan luisteren: naar waar ik zin in heb, wat ik nodig heb en ik ben me bewust geworden van wat ik níet nodig heb. Echt de tijd voor mezelf genomen. Heerlijk! Mijn goede voornemen is om dit vast te houden. Het is toch te gek dat ik dit maar een paar weken in een jaar heb! Dus, hetzelfde voornemen zoals ieder jaar na de vakantie. Waarom trap ik toch steeds in die valkuil van geleefd worden?

Stil
Nee zeggen is erg moeilijk. Ook tegen activiteiten en voorstellen die ik leuk vind. Het werk wat ik doe, cursussen, sociale activiteiten: ik hou er van! En toch is het goed om eens rustiger aan te doen. Kijken wat het je brengt als je meer rusttijd hebt. Tijd om in stilte te zitten, om de natuur in te gaan, te lezen, om de ruimte te geven aan creativiteit. Creativiteit van het leven. Dat is eigenlijk het mooiste wat er is. Dat je jouw geest ruimte geeft om vrij te denken over wat je wilt, wat je vindt, wat je voelt. En daar dan ook iets mee kunnen doen. Niet dag in dag uit vastzitten in een stramien van moeten.

Genieten
Uiteraard zijn er dingen die moeten. De huur moet betaald worden, dus er moet gewerkt worden. En soms is dat werk niet waar je hart ligt, maar waar je moe van wordt, stress van krijgt of zelfs ongelukkig van wordt. Wat dan? Soms zijn de zorgen zo groot dat die alles overschaduwen. Wat dan? Probeer de balans te vinden tussen willen en moeten. Zorg dat je ook tijden hebt waar je kan genieten, dat je jezelf kunt zijn. Geniet van de kleine dingen, zoals van de zon die je op je gezicht voelt, een kind dat lacht, een hond die helemaal ontspannen en in veiligheid slaapt. Genieten hoeft niks te kosten. Ruik, kijk en luister. Mooie muziek, een heerlijke bloemengeur, de geur van de cake in de oven, de afwisseling van de seizoenen, noem maar op. Hoe meer je van dergelijke dingen kunt genieten, hoe vaker je geniet. Want het worden wel kleine dingen genoemd, maar is het hier niet waar het om gaat? Om deze wonderen?

Nee
En zeg eens “nee” en kijk wat het je brengt. Iets doen voor een ander is goed, maar het hoeft niet ten koste van jezelf te gaan. Als jij iets niet doet, wordt het heus wel door een ander gedaan. En als dat niet het geval is, dan toch niet? We denken vaak dat we niks mogen missen, stel je voor! En als iets leuk is om te doen, dan maakt het toch niet uit dat je het doet? Wel dus. Een te volle agenda doet een mens niet goed. Tijdgebrek, haast. Misschien wel zoveel haast dat je niet eens van het leuke kan genieten, omdat je al met het volgende bezig bent in je hoofd.

Tips om mee te nemen:
– Leef in het nu. Straks is voor later. Ben je iets leuks aan het doen, kun je je zorgen toch niet oplossen. En het is zonde om haast te hebben omdat het volgende al op het programma staat.
– Geniet van de mooie dingen. Besef je dat er zoveel wonderen om ons heen zijn die je hart laten gloeien en groeien.
– Zorg dat je een beetje tijd over hebt. Vul niet al je tijd in. Even niets is het medicijn voor ruimte in je hoofd en de creativiteit van het leven.
– Je verantwoordelijk voelen is één ding. Je te verantwoordelijk voelen kan ook. Word iets losser.
– Zeg eens vaker Nee. Tegen niet leuke en leuke dingen. Je krijgt er altijd iets voor terug.

Volgens mij kun je zelf zorgen dat je in een positiever gevoel komt. Soms valt dit niet mee en is er hulp bij nodig. Besef dat negatieve gedachten, negatieve energie aantrekken. Probeer op een goede manier problemen op te vangen. Niet met een “dat overkomt mij weer” en een “zie je wel”. Probeer je hart zoveel mogelijk te laten gloeien en groeien, door mooie dingen ook te zien en deze groter te maken, door deze meer te gaan voelen en je bewuster te worden.

Zo. Hier kan ik mooi mee aan de slag. Volgende zomervakantie eens zien of ik de voornemens heb uitgevoerd!

 

BLOG 4
Even over de slechte tijden
Goede tijden en de slechte tijden. Alles komt tegelijk. Hoeveel kan een mens hebben?! Soms lijkt het alsof al het “gedoe” tegelijk komt. Je stroomt over. Je weet geen raad met het wegzetten van de gebeurtenissen. Tijd om het een plekje te geven heb je niet, want het volgende heeft zich al aangemeld. Je komt in de survivalstand. Je bent sterker dan je dacht. Alleen voor je gevoel kun je het touw niet laten vieren, want dan breek het. Even een “zwak” momentje en je bent bang dat je instort. En dat kun je niet hebben, want je moet door.

Een lege emmer
Is een lege emmer niet beter te dragen dan een volle? Je tranen laten stromen is een letterlijke leegloop van opgebouwde emoties. De zorgen gaan niet weg, maar ze voelen misschien wel iets lichter om te dragen. En na een stevige huil- of boze bui is de kracht die je nodig hebt er echt nog. Die ben je niet kwijt.

Eén ding tegelijk
Als ik alle rommel uit mijn huis op een hoop gooi, weet ik niet waar ik moet beginnen met opruimen. Maar als ik het karwei aanga door steeds een kamer te pakken houd ik het overzichtelijk. Vandaag ruim ik deze kamer op, dus ik hoef me nu niet druk te maken om die andere kamers. Zo is het ook met zorgen. Het kan je zo overvallen. De hoeveelheid en zwaarte ervan is niet te houden. Probeer eens één ding tegelijk aan te gaan. Wat er op dat moment toe doet. Leef in het nu. Ben je aan het werk, focus dan op je werk. Niet op wat je allemaal moet doen ná het werk. Schrijf desnoods op wat je die dag nog wilt doen. Een lijstje op papier is overzichtelijker dan een lijstje in je hoofd. Maak het lijstje natuurlijk wel haalbaar.

Je eigen vriend
Je kunt je overvallen voelen door de gedachte dat je het zo zwaar hebt. Dat kan. Deze gedachte zal je echt helemaal niets verder helpen. Eigenlijk maakt ze het je alleen nog moeilijker! “O wat ben ik moe.” “ Jeetje wat heb ik het zwaar.” Overkomt deze gedachte je? Laat het even zijn gang gaan, want dit gevoel mag er ook zijn. Enige discipline en kracht zijn nodig om uit deze slachtofferrol te stappen en jouw eigen hulpverlener te zijn: spreek opbouwend tegen jezelf. Zet jezelf aan tot dingen die nu eenmaal moeten gebeuren. Stap voor stap. Als je iets hebt gedaan, geeft dat weer een beter gevoel. Wees niet te streng en veeleisend. Het is belangrijk dat je je eigen vriend bent. Af en toe er doorheen zitten mag. Om daarna weer verder te gaan.

A way of life
Als je in een flow van zorgen zit, is de kans aanwezig dat je de zorgen groter maakt dan ze zijn. Ga terug naar de basis van je zorgen. Trek alle opgebouwde lagen er af en ga naar de kern. Ben je intussen een zorgmagneet geworden? Dat het zorgen hebben een way of life is geworden. Een soort van veilige manier van leven. Deze manier ben je gewend. Je lichaam en geest zijn gewend geraakt aan de spanning die het je geeft. Eigenlijk willen je lichaam en geest deze status echt niet houden. Durf het anders te doen. Identificeer je niet met je problemen. Je hebt problemen, je bént ze niet. Bovendien kun je de zorgen van de wereld niet oplossen. Ook niet van je vriend, buurvrouw of kennis. Je kunt je overal wel heel druk over maken. Dat kost veel energie voor niks. Bij meningen of emotie over anderen zou je bij jezelf kunnen nagaan waar het vandaan komt. Waarom reageer je zo? (blog 3 over je mening en waar deze vandaan komt.)

In stilte
Er zijn zoveel zware zorgen en problemen. Er is helaas geen handboek hoe je die op een goede manier het hoofd kan bieden. Iedereen heeft zijn eigen wijze. Belangrijk is om naar jezelf te luisteren. In stilte. Vanuit die basis. Zet eens een rustig muziekje op, ga de natuur eens in, zoek de stilte op. En laat gedachten als vanzelf binnen komen. Laat het troostende gedachten zijn. Opbouwende of wijze gedachten. Antwoorden komen in stilte. Mediteren zou een manier kunnen zijn. Sommige mensen zeggen dat alles met een reden gebeurt. Tja, al kan je veel leren over jezelf, die reden vind ik soms ver te zoeken…

 

BLOG 3
Een bewuste mening
Met een ander druk zijn doen we allemaal. In het groot: kijk naar al het ellendige wereldnieuws. We vinden er allemaal iets van, ervaren misschien wel veel verdriet en we voelen ons –bewust of onbewust- in ons eigen openbare leven minder veilig. En nu kleiner. Zijn we niet met de buren bezig, onze collega of die vriendin? Hebben we niet een mening over alles?

Mening
Want die buren met die verwaarloosde voortuin, dat haalt toch het beeld van jouw straat naar beneden? Die collega die de kantjes ervan af loopt, terwijl jij zo hard werkt? En die vriendin dan die alweer op vakantie gaat, terwijl jij verstandig met je geld om gaat?
Waar komen deze meningen vandaan? Volgens mij vanuit jezelf. De situaties om ons heen die als een spiegel voor jezelf werken. Als je bewuster van jouw denken bent, dan hou je energie over om positief te besteden. Een mooie opbrengst.

Stemmetjes
Ik zie het als twee “stemmetjes” die op ieders schouder zitten. Die van het ego en die van het geweten.
De stem van het ego die zegt hoe het hoort en hoe je moet doen door wat je vroeger hebt geleerd van je opvoeders. De stem die beïnvloed is door de gebeurtenissen in je leven en de zelfbescherming die je hebt opgebouwd. Het leven van buiten naar binnen.
Terwijl de stem van het geweten vertrouwt op het innerlijke. Het gevoel. Vertrouwt op het hart. Van binnen naar buiten. Zuiver luisteren naar je geweten zorgt dat je om jezelf denkt en om de (eventuele gevolgen voor de) ander.
De moeilijkheid is dat veel mensen de stem van het geweten niet of nauwelijks meer kunnen horen. Het wordt overruled door de stem van het ego. Men wordt geleefd door emoties als boosheid, angst, verdriet. En toch denk ik dat je kan leren dicht(er)bij je zelf te komen. Bij velen zal dit een enorm proces zijn die op vrijwillige basis doorlopen zal moeten worden. Vrijwillig, omdat bij tegenzin het ego luider zal roepen. Dan werk je het ego dus juist in de hand.

Bewust worden
Het begint bij het bewust worden dat dingen je raken, je iets doen. Dat vormt jouw mening. Ga bij jezelf na op basis waarvan je een mening vormt: wat is je gevoel erbij? En dan bedoel ik niet alleen de, bijvoorbeeld, boosheid. Nee, want die boosheid zegt alleen dat je boos bent. Maar niet waardoor je boos bent. Wat is het wat jou raakt? Het niet gezien worden? Het nooit goed kunnen doen, het gevoel van er alleen voor staan? Een gevoel van alle verantwoordelijkheid te moeten dragen? Ga terug naar vroeger. Het kan van alles zijn. Misschien schrik je van de uitkomst. Dat mag. Zorg dat je eerlijk naar je zelf bent, zonder smoesjes. Neem jezelf dus niet in de maling. Snoer jouw ego de mond!
Dan kom je bij dat stukje dat bij jou zit. En als je weet waar het vandaan komt, kun je er iets mee. (Met of zonder hulp.) Het bewustworden zorgt vaak al voor opluchting. Een volgende keer, bij eenzelfde situatie, kun je er anders mee om proberen te gaan. Zodat jij er minder last van hebt. Op die manier leg je niet je boel bij de ander neer, maar bij jezelf. En je ruimt nog op ook.

Waarheid
Want zeg nou zelf, een mening is zo gevormd. Wat is de waarheid?! Iedereen heeft toch een eigen waarheid, met je eigen levenservaringen en de kennis die je tot dat moment hebt opgedaan. De waarheid waarop een mening is gebaseerd is zo variabel als wat. Hoe mooi zou het zijn wanneer iedereen eerst bewust wordt van de herkomst van je eigen mening voordat je je mening over de mening van iemand anders geeft. En begin bij jezelf.

 

BLOG 2
Een hoofd vol gedachten
Ken je dat? Je hoofd is zo vol gedachten en zaken waar je aan moet denken, dat je alleen nog maar in staat bent alles even aan te tippen en niets echt bewust en goed kan doen. Het lijkt een soort stress-toestand van de hersenen. Je raakt zelfs vergeetachtig en hebt moeite je te concentreren. En hoewel je het voor je gevoel razend druk hebt, doe je niks. Heel vervelend, want juist nu wil je goed presteren en je hoofd leegmaken door de zaken weg te werken, af te handelen. Het geeft zo’n stress dat je misschien wel bezorgd om jezelf wordt.

Signalen
Bezorgd mag je zijn. Want beetje bij beetje heb jij je hoofd steeds voller gestopt. Signalen van “vol” heb je genegeerd en je bent maar doorgegaan. Alle signalen genegeerd, ook lichamelijke ongemakken en serieuze lichamelijke klachten. Natuurlijk zijn er situaties die je aan moet gaan, door moet maken. Maar de manier waarop, dat maakt wel degelijk uit. En ben je ook werkelijk voor alles verantwoordelijk, of denk je dat alleen? En waarom denk je dat? Zijn anderen niet in staat het net zo goed af te handelen als jij zou doen? Over dat onderwerp is ook een blog te schrijven! Het is te veel om daar nu op in te gaan. Dit blog gaat over dat volle hoofd dat je leeg wilt hebben:

Van vol naar leeg
Ten eerste mag je eerlijk zijn tegenover jezelf. Geen smoesjes, je gaat jezelf niets wijsmaken. Met een kookwekker op 5 of 10 minuten mag je in een stil hoekje de tijd voor jezelf nemen. De tijd voor dat volle hoofd. De tijd voor jezelf. Gun jezelf deze tijd. Belangrijk is om de zaken in je hoofd terug te brengen naar de basis. Zonder al die opgebouwde emoties en verwikkelingen. Waar gaat het écht over? Wat is de kern? Gooi alle ballast eraf. Dat ruimt al op! De volgende vraag is wat jouw verantwoordelijkheid is en wat eigenlijk bij een ander ligt. Leg de zaak terug bij de eigenaar. Verder mag je je bedenken dat het vaak geen ramp is als het niet loopt zoals je dacht. Heb vertrouwen dat je een andere weg vindt dat naar hetzelfde punt leidt.
En een praktische aanpak: neem een pauze van de social media. Of vindt een voor jou rustigere manier van ermee omgaan. Onbedoeld geeft je mobiel je de mogelijkheid om je enorm druk te voelen! Wat een ruimte zal het geven als je bijvoorbeeld met jezelf afspreekt op twee momenten van de dag een kwartiertje je berichten te checken en er eventueel op te reageren.

Comfortabel
Ga je niet te comfortabel voelen bij een vol hoofd, bij een te hoge vorm van stress. Die stress maakt geen deel van jouw Zijn uit. Het verrijkt je niet, het put je uit. Maak de keuze je stresslevel in de gaten te houden en ballast weg te werken als je het “gezonde” stressniveau hebt overschreden. Af en toe even zitten met de kookwekker, jezelf die tijd gunnen, dat doet wonderen. Een leeg hoofd maken. En lukt het niet meteen, maak je daar dan niet druk over. Er is altijd een volgende keer.

BLOG 1

Verandering begint bij jezelf
Met de zin die ik mensen vaak hoor zeggen: “Ik ben gewoon zo. Ik kan er niets aan doen”, ben ik het niet eens. Natuurlijk zijn er karaktereigenschappen. Maar door een dergelijke uitspraak weiger je bij voorbaat te veranderen. Dat is wel makkelijk: je hoeft niet aan jezelf te werken. Jij hoeft niet te veranderen. Dat verwacht je wel van de ander? Groeien, zo kan je het ook noemen. Zonde om dat aan de ander over te laten.

De cirkel doorbreken
Juist een vicieuze cirkel doorbreken geeft verandering. Al is het met kleine voorzichtige stappen. Een duidelijk voorbeeld is het rollenpatroon tussen ouder en kind. Regelmatig komt het tijdens een sessie voor dat het volwassen kind zich weer klein voelt als het contact heeft met de ouder, via telefoon of op visite. Je schiet in je patroon van vroeger. Zo ook de ouder. Het is ook niet zo gek dat iets wat sinds kinds af aan zo is gegroeid in stand blijft. Alleen het gevoel dat het je geeft, hoeft niet altijd even fijn te zijn. Je kan er behoorlijk last van hebben en het zelfs betrekken op je (toekomstige) partner. Bij een dominante ouder kan de rol bijvoorbeeld heel naar voelen. Gevoelens van je niets waard voelen, niet gezien worden en nooit iets goed kunnen doen komen naar boven terwijl je volwassen bent, misschien inmiddels wel zelf een ouder bent geworden.
Soms is het moeilijk dergelijke gevoelens hardop te zeggen. Want zij bedoelden het toch goed? Zij hebben toch goed voor je gezorgd?

Geen goed of fout
Je hoeft niemand iets te verwijten, wat schuld betreft, wat goed is of fout. Het is zoals het is. Jij hebt er last van, en jij kan er iets mee doen. Verandering van iets waar jij last van hebt, kun je niet van de ander verwachten: ergens zal die cirkel doorbroken moeten worden. Laat jij het zijn. Ga niet wachten tot een ander een eerste stap zet. Dit is frustrerend en de kans is aanwezig dat je altijd blijft wachten op de ander.
Als jij de stap zet van kind naar volwassene, is het voor de ouder niet mogelijk in de rol van ouder te blijven. Dat is het mooie.
Alleen een verandering van je gedrag en reactie op een situatie zal voor de ander nieuw zijn. Als een confrontatie met zichzelf: het patroon wordt niet meer gevolgd. Paniek! Hoe te reageren!? Geef de ander daarom de tijd om zich aan te passen, om te wennen aan de nieuwe rol. De tijd om ook uit de vicieuze cirkel te stappen.

Proces
Belangrijk is dat je beseft dat dit een proces is. Een proces dat bij jou begint. Voordat je tot de uitvoering over gaat, zul je eerst flink met jezelf aan de slag moeten om uit te zoeken waar dit patroon eigenlijk uit bestaat. Het gevoel dat er al jaren is, misschien wel onbewust, zul je in z’n geheel moeten kunnen zien.
En dat is zo mooi aan bewustwording: situaties of personen kunnen je een “niet leuk” gevoel geven, zonder dat je je ervan bewust bent. Die eye-opener, niet alleen in jouw denken, maar in jouw beleven, in jouw voelen, dat is zo mooi!